هوشنگ میرزایی به بهار نرسید

در پی درگذشــت هوشنگ میرزایی، هنــرمند مستندساز، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی پیامی را منتشر کرد. به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، در این پیام نوشته شده است: «بازگشت همه به‌سوی خداوند مهربان است. در روزهای آخر اسفندماه سالی دشوار که مفاخر بسیاری را در حوزه فرهنگ و هنر از ما گرفت، به سوگ یکی از چهره‌های شریف سینمای مستند نشسته‌ایم. دریغ که ویروس بی‌رحم کرونا، فرصت خلق آثار به یادماندنی بیشتر را از هوشنگ میرزایی گرامی ربود. مستندساز خلاقی که دل به مهر وطن داشت و در آثارش، به این سرزمین و فرهنگ و مردمانش ادای دین کرد. مدیرعامل، معاونان، مدیران و همکاران مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، این ضایعه تاسف‌بار را به خانواده محترم این هنرمند، خانواده بزرگ سینمای مستند و دوستداران هنر و فرهنگ تسلیت می‌گوید. یادش گرامی و روحش شاد.» هوشنگ میرزایی، متولد سال ۱۳۵۰ در کوهدشت و دارای مدرک کارشناسی کارگردانی از دانشکده صداوسیما، سازنده مستندهای «با خدا می‌رقصم»، «تفتان»، «ژین»، «چیزی شبیه چشم‌هایم» و... عضو هیات داوران جشنواره‌های بخش ملی و بینالملل پنجاهمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد، پنجاه‌وششمین جشنواره منطقه‌ای خلیج‌فارس انجمن سینمای جوانان ایران، عضو هیات انتخاب مستند سی‌وششمین جشنواره بین فیلم کوتاه تهران، داور بخش جنبی سی‌ودومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، داور هیجدهمین جشن خانه سینما بود. میرزایی در سال‌های فعالیتش جوایز مختلفی از جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی به‌دست آورد. جایزه بهترین فیلم افراطلایی در جشنواره یاهورینا بوسنی‌وهرزگوین، جایزه تماشاگران جشنواره فیلم مستند میراداس داک اسپانیا، جایزه بهترین فیلم مستند جشنواره کلگری کانادا، جایزه بزرگ جشنواره فیلم‌های مستند جشنواره تصاویر احساس آتن به ریاست آنجلوپولوس بخشی از این جوایز هستند. هوشنگ میرزایی که یکماه گذشته به‌دلیل ابتلا به کرونا در بیمارستان بستری شده بود، پنجشنبه 21 اسفندماه به‌دلیل ایست قلبی در گذشت.