بحران خاموش سلامتی به دلیل گرانی دندان‌پزشکی

در تمام دنیا هزینه دندان‌پزشکی بسیار بالاست و بسیاری از دولت‌ها و سازمان‌های بیمه‌گر از دادن این هزینه‌ها خودداری می‌کنند. به همین دلیل شاهد هستیم وقتی افراد دچار دل درد می‌شوند سریع به پزشک مراجعه می‌کنند و حتی در برخی از کشورها این خدمات رایگان است، اما وقتی احتیاج به دندان‌پزشک دارند باید هزینه گزافی را از جیب خود بپردازند. از سوی دیگر، ما ایرانی‌ها یاد نگرفتیم که بهداشت دهان و دندان را جدی بگیریم. از این‌رو برای روز مبادا پولی نداریم که به دندان‌پزشک مراجعه کنیم. بنابراین دندان‌هایمان همین گونه باقی می‌مانند و در نهایت مجبور به کشیدن آنها می‌شویم. اگر بتوان حداقل برای جلوگیری از سایر بیماری‌ها مثلا هر شش ماه یک بار به دندانپزشک مراجعه کنیم اتفاق خوبی خواهد افتاد. شاخص سلامت دندان‌های گروه سنی کودکان و همچنین جامعه سالمند کشور، به مراتب بحرانی‌تر از سایر گروه‌های سنی است. ما باید یاد بگیریم که صبح‌ها بعد از خوردن صبحانه و شب‌ها قبل از خواب دندان‌های خود را تمیز کنیم. چگونه به هر دانش‌آموز یک لیوان شیر می‌دهیم، به همان گونه هم باید مسواک و خمیردندان در اختیار آنها قرار بگیرد. مسئولان بهداشت مدارس موظفند شست و شوی دهان و دندان را به دانش‌آموزان یاد بدهند، حتی بودجه‌ای در نظر گرفته شده که یک نفر به عنوان مسئول بهداشت در مدارس گذاشته شود، گرچه مسئولان بهداشت در مدارس وظایفی دارند، اما وسایل اولیه در دسترس آنها نیست که دانش‌آموزان تشویق به رعایت بهداشت شوند، در حالی که مسواک و خمیردندان هیچ هزینه‌ای ندارد و حتی شرکت‌های دارویی هم می‌توانند این وسایل را به رایگان در اختیار وزارت بهداشت قرار دهند. با وجود این، تشویق دانش آموزان به بهداشت دهان و دندان امر ضروری است که باید در دستور کار قرار بگیرد. برخی مراکز به اسم خیریه از مردم پول می‌گیرند و خدمات دندان پزشکی ارائه می‌دهند تا به این طریق از پرداخت مالیات به دولت معاف شوند، در حالی که بیشتر آنها فاقد دندان‌پزشک هستند و برخی افراد غیرمتخصص دندان بیماران را معاینه می‌کنند، بنابراین وجود این خیریه‌ها خوب است، به شرطی که بودجه برای آنها در نظر گرفته شود. برای مثال این خیریه‌ها می‌توانند بالای مساجد تعبیه شوند تا افرادی که برای نماز خواندن می‌آیند با بهداشت دهان و دندان آشنا شوند. دولت موظف است که خدمات دهان و دندان را به صورت رایگان برای بیمارانی که به صورت خاص مشکل دهان و دندان دارند، ارائه دهد. برای مثال دولت باید برای بیماران سندروم دان یا ای بی هزینه درمانی را کامل پرداخت کند، چراکه در این گونه بیماران خدمات دندان پزشکی همراه با بیهوشی است و باید بودجه خاص دنداپزشکی در اختیار این گروه خاص قرار بگیرد. البته اکنون وزارت بهداشت گرفتار کمبود بودجه است و باید بودجه در نظر گرفته شده را در بسیاری موارد هزینه کند و به تبع نمی‌تواند همه اقشار را پوشش دهد. از این رو باید در زمان تخصیص بودجه بیماران خاص را در نظر بگیرند تا تسهیلاتی به آنها تعلق بگیرد.