به راستی سایتها از جان مردم چه میخواهند؟
يکي از اعضاي محترم شوراي شهر تهران گفته بهزودي وبسايتي براي ثبت آرزوهاي مردم راهاندازي خواهد شد که شهروندان ميتوانند به آنجا مراجعه کرده، آرزوهايشان را بنويسند و هر آرزويي که راي بيشتري بياورد، برآورده خواهد شد.
باور کنيد اين خبر جدي است، همانطور که فيلم حضور مشاور رسانهاي شهردار کرمانشاه با حضور پنج باديگارد در يک کليپ واقعي است.
عارضن خدمت عزيزان و زحمتشکان گرامي اولين آرزوي بنده اين است که شما دنبال آرزوهاي ما نباشيد. يعني کاري به کار آرزوهاي ملت نداشته باشيد، چون وقتي قرار بود واقعيات زندگي مردم را درست کنيد نتيجهاش اين شد، همين مانده که آرزوهايمان را هم دست شما بدهيم.
از آنجايي که فرزندان شما عزيزان يا در خارج از کشور هستند يا در داخل کشور حالش را ميبرند، ما آرزوي مشخصي نداريم! همان شرايطي که فرزندان شما در آن زندگي ميکنند، آرزوي ماست. تازه حتي اگر نصفش را هم برآورده کنيد واقعا در پوست خود جا نخواهيم شد.
من نگرانم با همين اوضاع اقتصادي پسفردا بابت آرزوهايي که در اين وبسايت نوشتهايم از مردم ماليات بگيرند يا مثلا يک نفر به آدم زنگ بزند و بگويد: خجالت نميکشي با اين آرزوهات؟ بيام بزنم تو دهنت؟
مشکل اينجاست که اصولا انسان آرزوهايي دارد که رويش نميشود حتي به نزديکترين افراد زندگياش بگويد چه برسد به اينکه در يک وبسايت دولتي آن را بيان کند.
پس در نتيجه بهتر است وقت خودتان را تلف نکنيد و بيخودي بودجه را حيفو ميل نکنيد. اينجور سايتها به درد کسي نميخورد، عوضش به اين فکر کنيد که چه کار کرديد که الان سقف آرزوها به قدري پايين آمده که خودتان براي آنها وبسايت راهاندازي کرديد.
حالا اگر هم اصرار داريد وبسايتي براي اين ماجرا بزنيد، بيزحمت شرايط و جايي که خودتان و فرزندانتان در آن زندگي ميکنيد را به عنوان آرزوي ما در نظر بگيريد...
با تشکر!
