تئاتری‌ها تسلیم بحران «کرونا» نشدند

عضو هيات انتخاب آثار صحنه‌اي سي‌ونهمين جشنواره «تئاترفجر»، گفت: در شرايط کرونايي تئاتري‌ها تسليم وضعيت بحراني نشدند و لطافت و ظرافت برآمده از نگاه هنري، مي‌تواند عبور از شرايط بحراني را تسهيل کند. فرهاد قائميان عضو هيات انتخاب آثار صحنه‌اي سي‌ونهمين جشنواره «تئاترفجر» درباره شرايط حاکم بر حوزه تئاتر طي سالجاري، اظهارکرد: دنيا اين روزها در شرايط بحراني به‌سر مي‌برد و همه ما نسبت به اين وضعيت آگاهيم. مي‌دانيم که همه جا شيوه‌نامه‌هايي براي عبور از اين بحران تدوين شده است که طبيعتا بايد اجرا شوند. اگر قرار بر اين باشد که بخشي از فعاليت‌ها ذيل همين شيوه‌نامه‌ها همچنان ادامه داشته باشد، چرا اين اتفاق در سالن‌هاي نمايش رخ نمي‌دهد؟ اگر قرار است يک کافي‌شاپ با رعايت شيوه‌نامه‌ها فعاليت خود را ادامه دهد، چرا سالن تئاتر با ظرفيت 50 درصدي نمي‌تواند فعال باشد؟ اين يکي از انتقاداتي است که مي‌توان درباره شرايط حاکم بر تئاتر امروز مطرح کرد. وي تاکيد کرد: بچه‌هاي تئاتر امروز از لحاظ روحي و مالي در شرايط خوبي نيستند. در حالي که ديده‌ام و تجربه کرده‌ايم با ظرفيت محدودتر، سالن‌ها مي‌توانند به‌صورت استاندارد ميزبان اجراي آثار باشند. احساس مي‌کنم نگاه تصميم‌گيران به اين حوزه نياز به آسيب‌شناسي دارد. سياست‌گذاران و تصميم‌گيران بايد نسبت به نگراني‌هاي اهالي تئاتر پاسخگو باشند، حداقل اهالي تئاتر را قانع کنند و جواب منطقي به آنها بدهند. همه مي‌دانيم در شرايط فعلي سلامت جامعه و فعالان جامعه هنري در اولويت قرار دارد و رعايت شيوه‌نامه‌ها الزامي است اما جز وضعيت فعلي، راهکار ديگري وجود نداشت؟ قائميان با اشاره به برگزاري جشنواره تئاتر فجر در شرايط کرونا ادامه داد: جشنواره تئاتر فجر فرصتي است که نشان مي‌دهد مي‌توان در اين شرايط هم کار کرد. فعالان هنري در همه رشته‌ها در اين شرايط مي‌توانند کار کنند و اتفاقا همين گروه فرهيخته هستند که مي‌توانند نگاهي هنري و فرهنگي نسبت به مقوله بهداشت در جامعه ايجاد کنند. چه بهتر که تصميم‌گيرندگان براي مديريت اين شرايط از اهالي فرهنگ و هنر مشورت بگيرند. اي‌کاش شورايي وجود داشته باشد که سياست‌گذاران بتوانند از نظر مشورتي آن استفاده کنند. اين بازيگر ادامه داد: بالاخره امروز تعداد قابل‌توجهي نمايش آماده عرضه در جشنواره شده است، مي‌شود از فرهيختگان اين حوزه کمک گرفت و با همفکري آنها شرايط را مديريت کرد. لطافت و ظرافت برآمده از نگاه هنري، مي‌تواند عبور از شرايط بحراني را تسهيل کند.

تئاتر هميشه زنده است

وي درباره اينکه آيا در جشنواره امسال هم احتمال دارد با اتفاق ويژه و آثار خاص مواجه شويم، گفت: بايد توجه داشته باشيم که شرايط کار، تحت‌تاثير کرونا، شرايط ايده‌آلي نبوده است. ما از شهرستان‌ها و تهران کارهايي را در جشنواره ديديم که به‌نظرم کارهاي قابل‌قبولي بودند. آثاري که مي‌توانند تبديل به يک ويترين بزرگ براي اهالي تئاتر شوند تا ثابت کنند پرچم‌شان همواره در اهتزاز است. مهم اين است که بچه‌هاي تئاتر تسليم شرايط نشدند و در عين حال نسبت به محدوديت‌ها و رعايت شيوه‌نامه‌ها مقاومت هم نکردند. عضو هيات انتخاب آثار صحنه‌اي جشنواره سي‌ونهم درباره تاثير کرونا بر آثار جشنواره تصريح کرد: بخشي از اين آثار پيش‌تر توليد شده و حتي برخي در حال اجرا بودند که با بحران کرونا ناگزير از توقف کار شدند. در مجموع نفس برگزاري جشنواره و اينکه جريان توليد و اجراي تئاتر همچنان برقرار است را مي‌توان بهترين واکنش به بحران کرونا دانست. همين که جشنواره پابرجاست، اهالي تئاتر مقاومت مي‌کنند، يعني در حال مقابله با بحران هستند و ثابت کردند که در اين شرايط بحراني ما هستيم. قائميان درباره مهمترين ملاحظات در برگزاري جشنواره سي‌ونهم تئاتر فجر هم گفت: در اين شرايط بحراني همه پيشکسوتان تئاتر، مسئولان و سياست‌گذاران بايد براي عبور از بحران کمک و همياري داشته باشند. برگزاري آنلاين جشنواره در اين شرايط هم يک ظرفيت است که نمي‌توانيم آن را انکار کنيم. اين هم بخشي از همان شيوه‌نامه‌هايي است که در همه دنيا به آن تن داده‌اند. هر چند اميدواريم تا چند ماه آينده و يا سال بعد، همه چيز به روال عادي بازگردد و همه دوستان با اجراهايي که دارند روي صحنه حاضر شوند. وي درباره کيفيت آثار صحنه‌اي حاضر در جشنواره براي اجراي عمومي در طول سال آينده تاکيد کرد: فراموش نکنيم تئاتر هميشه زنده است. چه در شرايط بحران و چه در شرايط عادي، تئاتر نياز به حمايت و مراقبت دارد. عضو هيات انتخاب آثار صحنه‌اي جشنواره سي‌ونهم تئاتر فجر درباره اهميت توجه به امر «آموزش» در حوزه تئاتر گفت: بايد فضايي ايجاد شود که آموزش، مقطعي نباشد. اين مهمترين نکته‌اي است که بايد در همه امور به آن توجه کنيم. به‌خصوص در شهرستان‌ها که شاهد انگيزه‌هاي بيش‌تري هستيم. جريان آموزش در اين حوزه‌ها بايد تقويت شود. انجمن‌هاي فعال در استان‌ها و شهرستان‌ها بايد اتاق فکرهايي داشته باشند تا با مرکز، در ارتباط باشند و ملزم به ارائه آموزش‌هاي به‌روز به‌صورت ماهيانه شوند. اين جريان نبايد صورت مقطعي داشته باشد.