بیماری سلولیت و راه‌های درمان آن

سلوليت دو نوع دارد؛ يک نوع سلوليت به‌دليل چاقي موضعي ايجاد مي‌شود و اين نوع بيشتر جنبه زيبايي دارد. اين نوع سلوليت معمولا در کساني‌که افزايش سن پيدا مي‌کنند به‌تدريج تشکيل مي‌شود. نوع دوم سلوليت، نوعي عفونت است و معمولا در اثر عفونت ميکروبي که در اکثر مواقع به‌دليل استافيلوکوک طلايي و گاهي هم در اثر استرپتوکوک پيوژنز است، ايجاد مي‌شود. ميکروب‌هاي ديگري هم وجود دارد که اين نوع در اثر برخي ميکروب‌ها مانند هموفيلوس آنفلوآنزا به‌خصوص در کودکان باعث سلوليت مي‌شود. در اطراف چشم سلوليت ممکن است براثر پنوموکوک ايجاد شود. اما همانگونه که مطرح شد شايع‌ترين دليل بروز سلوليت، عفونت‌هاي ناشي از ميکروبي به‌نام استافيلوکوک طلايي است؛ اين ميکروب معمولا روي پوست در حالت عادي ديده نمي‌شود اما به‌طور اتفاقي ممکن است روي پوست ظاهر شود. اگر روي پوست زخم، جراحت و حتي منافذ بازي مربوط به گزيدگي حشرات وجود داشته باشد به‌دنبال آن ميکروب ممکن است وارد و باعث ايجاد عفونت شود. عفونت در بيشتر مواقع سطحي است و با کنترل بيماري زود تمام مي‌شود اما زماني‌که عفونت به بافت‌هاي زيرين گسترش پيدا کند به عفونت بافت نرم زير پوست تبديل مي‌شود که از نظر علمي ‌به اين نوع بيماري سلوليت گفته مي‌شود. سلوليت ممکن است هر جايي از بدن بروز پيدا کند اما معمولا در اندام‌هاي بدن بيشتر است، امکان دارد سلوليت روي سر و صورت هم ايجاد شود. در بعضي از قسمت‌هاي بدن سلوليت مي‌تواند بسيار خطرناک باشد، به‌طور مثال سلوليت‌هاي اطراف چشم به‌خاطر اينکه به‌راحتي به فضاي پشت چشم گسترش پيدا مي‌کند و باعث التهاب مي‌شود، اگر اين سلوليت دير درمان شود ممکن است باعث از بين رفتن چشم شود. ساير سلوليت‌ها در شرايط عادي با دارو قابل کنترل هستند اما در کساني‌که ضعف سيستم ايمني، ديابت و بيماري هاي زمينه‌اي داشته باشند ممکن است بسيار عميق و شديد شود به‌گونه‌اي که باعث تخريب بافت‌هاي زيرين حتي در حد گرفتاري عضلات زيرپوستي هم بشود. اکثر آنتي‌بيوتيک‌هاي خوراکي که بر ضد اين ميکروب‌ها هستند، باعث درمان بيماري مي‌شوند اما گاهي لازم است که آنتي‌بيوتيک به‌صورت تزريقي باشد. حتي گاهي نياز است که بيمار براي درمان حتما بستري شود. اين بيماري در اطراف چشم بسيار خطرناک است به همين دليل حتما بايد به‌صورت اورژانسي و سريع بيمار را با دوز بالا درمان کرد.