حدود 300 روز از ورود ويروس منحوس کرونا به کشور ميگذرد؛ از آمار دو رقمي فوتيها تا مرگومير 400تايي و بالاتر؛ در اين ميان پرستاران و کادر درمان با ازخودگذشتگي مقابل اين طوفان ايستادند. حال که کرونا به مدد اين جانفشانيها و همچنين اعمال محدوديتها، قدري آرامتر شده، پاي صحبت پرستار جواني نشستيم که مدت زيادي از اشتغالش به اين حرفه نميگذرد اما، از روزهاي ابتدايي شيوع بيماري در کشور در حال خدمت بوده است.مهشاد مشهديخان، پرستار بيمارستان آيتا... خوانساري اراکبا اشاره به اينکه حدودا سه سال است که شغل پرستاري را انتخاب کرده است، گفت: تاکنون در بخشهاي مختلف و با بيماران مختلفي فعاليت داشتم و پس از شيوع کرونا نيز از اسفندماه در سانتر کرونا مشغول به کار شدم. با شيوع کرونا همکاراني که بيماري زمينهاي، مشکل نقص سيستم ايمني و... داشتند به بخشهاي ديگر منتقل شدند و افرادي مثل من در بخش کرونا فعال شديم.وي افزود: اوايل مهرماه من هم به بيماري مبتلا شدم؛ به شکلي که ريهها درگير شده بود و همچنان هم سرفه و درگيري ريه براي من وجود دارد.
معوقاتي که همچنان معوقه ماندهاند
وي با اشاره مشکلات فعلي پرستاران، اظهار کرد: پيش از شيوع کرونا هم موضوع معوقات و مطالبات براي ما وجود داشت و نزديک 8 ماه معوقات داشتيم. متاسفانه پس از شيوع کرونا به جاي آنکه مبلغ دريافتي ما افزايش يابد حتي کمتر هم شد. هنوز هم معوقات وجود دارد و تقريبا 5 يا 6 ماه در پرداخت عقب هستند.مشهديخان با بيان اينکه هنوز نظام پرداخت حقوق بر اساس قاصدک نوين است، ادامه داد: بر اين اساس اضافه کار و کارانه ما با هم پرداخت ميشود و بسته به دانشگاه علوم پزشکي مدت زمان معوقات نيز متفاوت است. قرار بود که نظام پرداخت تغيير کند، اما هنوز در دانشگاه ما اجرايي نشده است.
شيفتهاي سخت کاري و مرخصيهاي نرفته
وي با اشاره به عدم اجراي تعرفهگذاري خدمات پرستاران، اظهار کرد: اين موضوع يکي از دغدغههاي مهم پرستاران است؛ چون در شرايط کاري سختي مشغول به کار هستيم. از فروردين ماه هيچ استراحتي نداشتيم، بهرغم اينکه يک هفته مرخصي در فروردين حق مسلم ما بود اما نتوانستيم از اين حق استفاده کنيم و شيفتهاي فشرده کاري برايمان گذاشتند و روزهايي بود که 12 يا 18 ساعت سر کار بوديم و اکنون هم نميتوانيم به راحتي به مرخصي برويم. اين شرايط در کنار کاهش دريافتيها ممکن است انگيزه ها را براي ادامه کار کاهش دهد.
قانوني که هنوز اجرايي نشده است
وي افزود: انتظاراتي که در جامعه از پرستاران وجود دارد خيلي زياد است و بسيار بيش از توان آنها است. در عين حال اجراي قانون ارتقاي بهرهوري درخواست مهم ما بود که بايد اجرايي ميشد اما هنوز اجرا نشده است.مشهديخان با اشاره به شرايط بحراني بيمارستانها در روزهاي کرونايي، گفت: تخت بخشهاي عادي، ICU æ ãÇ ICU ˜å ÈÇ 24 ÊÎÊ ÝÚÇá åÓÊäÏ¡ ãÏÇã ÏÑ ÍÇá ÐíÑÔ ÈíãÇÑÇä åÓÊäÏ æ ˜ÇÏÑ ÏÑãÇä åã Èå ÓÎÊí ãÔÛæá ˜ÇÑ åÓÊäÏ ÇãÇ ÒãÇäí ˜å ãíÈíäíã ÏÑ ÓØÍ ÌÇãÚå ÑæÊ˜áåÇí ÈåÏÇÔÊí Èå ÏÑÓÊí ÑÚÇíÊ äãíÔæÏ¡ Îíáí ÂÒÇÑ ÏåäÏå ÇÓÊ¡ ÏÑ ÔÑÇíØí ˜å ÒäÏí ˜ÇÏÑ ÏÑãÇä ÈíÔ ÇÒ ÓÇíÑíä ÊÍÊÇáÔÚÇÚ ˜ÑæäÇ ÞÑÇÑ ÑÝÊå ÇÓÊ ÏíÏä ÚÏã ÊæÌå Èå ä˜ÇÊ ÈåÏÇÔÊí ÂÒÇÑÏåäÏå ÇÓÊ. ÏíÏä ÑÚÇíÊ ä˜ÇÊ æ ÑæÊ˜áåÇí ÈåÏÇÔÊí ÇÒ Óæí ãÑÏã ÞæÊí ÞáÈí ÈÑÇí ãÇ ÇÓÊ.æí ÇÝÒæÏ: ÈÑÎí åã˜ÇÑÇä ãä ÍÊí äÏ ãÇå ÇÓÊ ÎÇäæÇÏååÇí ÎæÏ ÑÇ äÏíÏäÏ ÊÇ ãÈÇÏÇ ÚÇãá ÇäÊÞÇá ÈíãÇÑí Èå ÚÒíÒÇäÔÇä ÔæäÏ¡ ÔíÝÊ Óäíä ÏÇÔÊäÏ¡ ãÑ æ ãíÑåÇí ˜ÑæäÇíí ÒíÇÏí ÏíÏäÏ æ... ÈäÇÈÑÇíäº åã˜ÇÑí ÇÒ Óæí ãÑÏã ˜ãÊÑíä ÊæÞÚ ãÇ ÇÓÊ. ÊÞÑíÈÇ í˜ ÓÇá ÇÓÊ ÏÑíÑ ÈÇÑ ÈíãÇÑí åÓÊíã æ ãíÊæÇä ÝÊ ÏÇÑ ÝÑÓæÏí ÔÛáí ÔÏåÇíã. ÚáÇæå ÈÑ ÎÓÊí ÌÓãí ÈÇíÏ ãÏÊí ÈÐÑÏ ÊÇ ÈÇ ÚæÇÑÖ ÑæÍí Çíä ãÏÊ åã ˜äÇÑ ÈíÇííã.
ضرورت محدوديتهاي کرونايي جديد
اين پرستار با اشاره به اينکه اعمال محدوديتهاي کرونايي جديد تاحدود زيادي توانست در کاهش بار بيماري موثر باشد، تصريح کرد: پيش از محدوديتها حتي تخت خالي در بيمارستان نداشتيم، اما اکنون وضعيت نسبت به چند هفته قبل بهتر شده است.وي با تاکيد بر اهميت بهبود روابط پرستار و بيمار، گفت: بهبود اين رابطه هم سبب ارتقاي خدمتدهي ما ميشود و هم بيمار از خدمتي که دريافت ميکند راضي خواهد بود. چه دوران قبل از کرونا و چه پس از آن مواردي را از ضرب و شتم پرستاران از سوي همراه بيمار شاهد بوديم که بهبود روابط بين پرستار و بيمار ميتواند اين مشکل را برطرف کند.
کمبود نيرو داريم
اين پرستار تاکيد کرد: فراموش نکنيم ما مشکل کمبود نيروي پرستاري داريم و نسبت تعداد پرستار به تعداد تختها بسيار کم است و خوب است اگر در اين روزهاي سخت اين موضوع و خستگي ما از سوي مردم هم درک شود.