انقدر گازای گلخونه‌ای‌رو نریزید تو اتمسفرا

شنيدم انقدر گاز گلخونه‌اي و دي‌اکسيد کربن ول کردين توي اتمسفر زمين بيچاره‌تون که ديگه نمي‌تونيد درست نفس بکشيد.

تنها کاري هم که از آژانس‌هاي بين‌‌المللي مثل آژانس انرژي برمياد اظهار نگراني کردن و پيش‌بيني کردنه.

اينطوري که آژانس مذکور پيش‌بيني کرده و همه‌ ما‌رو از اين اقدام عاجل و هوشمندانه شرمنده کرده، ميزان توليد گازهاي گلخانه‌اي تا سال 2050 يک افزايش 130 درصدي را تجربه خواهند کرد و با اين حساب بايد تغيير کاربري بديم و ياد بگيريم به جاي اکسيژن با دي‌اکسيدکربن نفس بکشيم! اولش يه‌کم سخته ولي بشر ثابت کرده که مي‌تونه با همه چيز کنار بياد و خودش‌رو با هر شرايطي وفق بده. (به خصوص اگه در ناحيه‌ جغرافيايي خاصي روي سياره‌ زمين به اسم خاورميانه و مخصوصا در ايران به دنيا اومده باشه).

طي تازه‌ترين بررسي‌هاي انجام گرفته مشخص شده که 5 کشوري که بيشترين ميزان توليد آلاينده‌ها را در سطح جهان دارند به ترتيب عبارتند از : چين (پاي ثابت تمام خوشبختي‌هاي بشر!)، آمريکا، هند، روسيه و ژاپن.

که خب باتوجه به کشورهايي که در ليست قرار گرفته‌اند تنها چيزي که بنده از اين بالا مي‌توانم بگويم اين است که لابد خيريتي توش بوده و اصلا من کي هستم که بخوام چيزي بگم!!

يادتونه ديروز گفتم يه‌موشک با يه‌قلب مصنوعي و يه‌سري خرت و پرت ديگه داره مي‌ره سمت ايستگاه فضايي؟ به خدا اگه يادتون باشه!!! خب بايد بگم که کپسول دراگون با 3 تُن باري که حمل مي‌کرد و همون قلب مصنوعي که توي يخچال مخصوص نگهداري مي‌شد به سلامتي رسيد به ايستگاه فضايي و فضانوردان الان از خوشحالي در پوست خودشون جا نمي‌شن، چون نتايجي که قراره از آزمايش روي اين قلب مصنوعي به‌دست بياد مي‌تونه به سفر انسان به مريخ کمک‌هاي شاياني بکنه که البته در سطح دغدغه‌هاي ما آريايي‌هاي اصيلِ هميشه در صف نيست و بهتره بريم سراغ قيمت پاي مرغ و خود مرغ و تخم‌مرغ!

فضاپيماي دراگون حدود يک ماه به ايستگاه فضايي متصل خواهد بود و پس از آن با نتايج تحقيقات پژوهشگران و بارهاي اضافي آن‌ها در اقيانوس اطلس فرود خواهد آمد.

نمي‌دونم چرا ولي لازمه که بدونيد الان شاهد تجمع 7 فضانورد در ايستگاه فضايي، که شلوغ‌ترين تجمع اين مدل آدم‌ها در سال‌هاي اخير محسوب مي‌شود، هستيم.

درضمن اينکه مجددا بهتون يادآوري مي‌کنم که تماشاي «ستاره‌ کريسمس» يا همنشيني مشتري و زحل را در تاريخ 21 دسامبر يا همون يک دي از دست ندهيد، جالبه که بدونيد بشر براي اينکه بتونه به نزديک‌ترين کهکشان همسايه‌ کهکشان راه شيري سفر کنه به 80 هزار سال زمان احتياج داره و چندين و چند نسل از آدم‌ها بايد اين سفر را در شرايطي بسيار خاص پيش ببرند تا شايد يکي‌شون بتونه يه‌توک پا بره آندرومدا و برگرده! (يعني مي‌گم مي‌خواين حالا خيلي هم روي اشرف مخلوقات بودن خودتون حساب باز نکنيد، بازم هرجور خودتون صلاح مي‌دونيد البته. از ما گفتن بود).