توزیع ناعادلانه مراکز فرهنگی در تهران
توزيع نامتعادل سرانههاي خدماتي و کاربريهاي رفاهي در مناطق 22 گانه شهر تهران، باعث تفاوت معنادار در ميزان برخورداري ساکنان محلههاي مختلف پايتخت از سرانههاي شهري شده و به «فرصت نابرابر» شهروندان در استفاده از امکانات دامن زده است. تحقيقات يک تيم دانشگاهي درباره نوع و نحوه دسترسي پايتختنشينان به امکانات و خدمات پراکنده در سطح شهر که بر اساس سنجش 32 شاخص اقتصادي، اجتماعي، تفريحي و ... انجام شده است، نشان ميدهد فقط 23درصد از جمعيت تهران در محلههاي توسعه يافته زندگي ميکنند که در پنج منطقه حائز بيشترين رتبه توسعه يافتگي به ترتيب شامل مناطق شش، سه، يک، دو و هفت ساکن هستند. 60درصد مناطق تهران داراي کمترين سطح رفاه و توسعه هستند. بيش از ششميليون نفر از ساکنان پايتخت، در محدوده نيمه برخوردار يا داراي کمترين سطح توسعه يافتگي شهري سکونت دارند. همچنين توزيع نابرابر، نامتعادل سرانهها و کاربريهاي خدماتي در گستره شهر تهران اثرات و تبعات سوئي بر اقتصاد شهر و اقتصاد خانوار وارد کرده و هزينه حملونقل را افزايش داده است. نکتهاي که در اين تحقيق بهصورت نامحسوس قابل تشخيص است ادامه روند توزيع نابرابر و نامناسب رفاه و برخورداري در سطح پايتخت در دورههاي مختلف مديريتي است. حتي در سالهاي 76 تا 80 روند افزايش اين نابرابري مشاهده شده و قابل رديابي است. پيش از اين تحقيق، مطالعه ديگري نيز در سالهاي 76 تا 80 انجام شده که نشان داده اثر درآمد - هزينه شهرداري به شاخصهاي فقر و توسعه شهر تهران به شکل نابرابري فضاي استانداردهاي زندگي در سطوح مناطق بروز پيدا کرده است. در دورههاي مديريتي متعدد شهري تهران شاهد ايجاد زمينه نشاط اجتماعي و ايجاد امکانات تفريحي بودهايم، اما اينکه در اين کلانشهر به چه ميزان به اين حوزه بها داده و سرمايهگذاري شده جاي بحث دارد. همچنين منابع و امکاناتي که براي اين موضوع سرمايهگذاري و توزيع شده چندان مطلوب نيست. براي مثال در جنوب شهر تهران فرهنگسرا و پارک بسيج وجود دارد. پارک قلعهمرغي نيز به پارک ولايت تبديل شده است، اما وقتي دقيقتر به موضوع توجه شود بايد گفت که برخي از مناطق دچار محروميتاند و ديگر مناطق نيز از امکانات بيش از حد برخوردار هستند. اين در حالي است که مديريت شهري بايد به مقوله توزيع يکسان خدمات در سراسر شهر تهران توجه کند. در دورههاي مختلف مديريتي در حوزه شهري برخي از مديران با ايجاد سازمان فرهنگي و هنري شهرداري در زمينههاي متعدد ورود کرده و فرهنگسراهايي را تاسيس کردهاند. همچنين در برخي مناطق شاهد ايجاد زمين تنيس، واليبال، پينگپنگ و... هستيم. در برخي پارکهاي شهر تهران نيز ورزش همگاني برگزار ميشود، اما ارائه اين خدمات محدود و مقطعي چندان راهگشا نيست، بلکه مديريت شهري بايد بيشتر در اين حوزه ورود پيدا کند. مديريت شهري با سرمايهگذاري در مناطق محروم تهران ميتواند منشاء نارساييها را برطرف کند. با بررسي وضعيت مناطق 22 گانه کلانشهر تهران بايد گفت که برخي از مناطق از بعد محروميت حتي شاخصها و حداقلهاي شهري را ندارند. بايد در اين حوزهها به شکل عادلانه سرمايهگذاري شود. اين امر ميتواند جزو اولويتهاي برنامهريزي شهري قرار گيرد.
