ما توقع داريم، مسئولان و مديران باشگاههاي فوتبال همچنان بدون برنامه و پرهيجان به کار خود ادامه دهند. به ويژه در همين برهه حساس کنوني که مسابقات قهرمانان آسيا درحال برگزاري است. مثلا همين استقلال را ببينيد چقدر زيبا بازي ميکند. بدون برنامه، بزن زيرش، هاج و واج. نه نقش مربي معلوم است، نه کاپيتان. دروازهبان هم که کلا در مورد نقشش توجيه نشده است و فکر ميکند بايد به عنوان يک تماشاچي نظارهگر گل تيم حريف باشد.(حتي شنيده شده که هوراوار گلهاي زيبا را تحسين هم کرده است) واقعا جذاب است. ما که لذت ميبريم، اميدوارم آنها هم از حرفهايي که ما پشت سرشان ميزنيم لذت ببرند.
ما توقع داريم، مسئولان محترم جوايز سينمايي مثل همين Emmy Awardsکمي در جايزه دادن سليقه و دقت به خرج دهند. واقعا در جايي که جنيفر انيستون کانديداي دريافت جايزه شده بايد آنقدر بدسليقه باشيد که جايزه را بدهيد به زندايا (با اين اسم مورددارش).
ما توقع داريم، مسئولان محترم براي انجام کارهاي ضروري نهتنها از تمام آمبولانسهاي شهر استفاده کنند که به نظرم بهتر است هروقت کار ضروري پيش آمد کلا شهر را تعطيل کرده و به کارهايشان برسند. به هرحال کار ضروري خاصي که در اين مملکت وجود ندارد که نياز به عجله داشته باشد نهايتا ممکن است مسئول محترم نگران بيات شدن نان سنگک صبحانه با زيردستانش باشد. (مدير بايد به فکر کارمنداش باشه و همينطور که ميدونيد صبحانه وعده غذايي بسيار مهمي است).
ما توقع داريم، آقاي آمريکا به راه راست هدايت شود. دستت را از روي ماشه بردار مردک. ما که خم به ابرو نياوردهايم و واي خواهيم ساد ولي باور بفرماييد تحريمها کمي (خيلي خيلي کم در حد چند صد ميليون) زندگي ما را از روال عادي و نرمال زندگي يک انسان خارج کرده است.