ايران درودي، هنرمند نامآشنا در عرصه نقاشي که بهتازگي وارد 84 سالگي شده است، از مردم ايران خواست برايش دعا کنند تا بتواند در دوران حيات خود شاهد افتتاح موزهاش باشد. ايران درودي، بانوي هنرمندي که اين روزها در قرنطينه خانگي بهسر ميبرد، 11 شهريورماه 84 ساله شد. او به همين مناسبت شامگاه شنبه (15 شهريورماه) بهصورت آنلاين، از 84 سال زندگي حرفهاي و شخصي خود و آرزوهايي که در سر دارد سخن گفت و يکي از مهمترين آنها را حضور در مراسم افتتاحيه موزه خود عنوان کرد. او که همزمان با صحبتهايش برخي از آثاري را که در ايام قرنطينه خانگي خلق کرده بود به مخاطبان نشان ميداد، از حس و حال خوب خود هنگام نقاشي کردن سخن گفت و بيان کرد: وقتي به آتليه ميروم با دنيا قطع ارتباط ميکنم و اگر دنيا بههم بريزد هم اصلا متوجه نميشوم. درواقع گذر زمان را حس نميکنم و غرق در نقاشي ميشوم. درودي ادامه داد: يکي از خوشبختيهايم اين است که بديها، زشتيها و دشمنيها را انکار ميکنم. من در تمام ثانيههاي زندگي و با وجود تمام اشتباهاتم باز هم خودم هستم. راز مهم زندگي من جسارت، صداقت، احترام به همه هموطنانم و انسانها و عشق به حرفهام است. مهمترين انگيزه زندگيام نيز اين است که بتوانم روزي لياقت داشتن اسم «ايران» را به دست بياورم. البته فکر ميکنم با عشق شما مردم عزيز، تا حدودي توانستهام اين لياقت را بهدست آورم. اين نقاش پيشکسوت يادآور شد: براي همه شما عشق و مهمتر از آن ايمان آرزو ميکنم. روزي مساله سختي برايم پيش آمد و نمايشگاهم در سازمان ملل به مشکل خورد. آن زمان از خودم پرسيدم بزرگترين آرزوي من چيست و به اين نتيجه رسيدم که اين است که ايمانم به خدا بيشتر شود. ايمانم آنقدر زياد است که از هيچ چيزي در زندگي نميترسم؛ حتي از مرگ. من يکي از ثروتمندترين آدمهاي روي زمين هستم؛ چون دوستان خوبي دارم و آنها را نگه ميدارم. دوستان خوب ثروتهاي واقعي هر انساني هستند. درودي بيان کرد: بدانيد همه شما وظيفه داريد زندگي خودتان را بسازيد و حرفهتان را مناسب با عشقتان انتخاب کنيد و بدانيد خواستن يعني توانستن. من بچه عقبماندهاي بودم که به اين نقطه رسيدم. دوست داشتم مادر و پدرم امروز مرا ميديدند و خوشحال ميشدند. در کودکي ديگران پدر و مادرم را بهخاطر من آزار ميدادند؛ اما من از شما ميخواهم به کودکان عشق بدهيد و با آنها رفتار بااحترامي داشته باشد. من مادر نشدم چون ميدانستم با اين حرفه نميتوانم دو مسئوليت بزرگ را بپذيرم.
دوست دارم موزهام را براي مردم بسازم
او با بيان اينکه تمام زندگيام را به عشق هموطنانم سپري کردهام، خاطرنشان کرد: دوست دارم موزهام را نه براي خودم، بلکه براي مردم ايران بسازم و به همين خاطر هم 195 اثر را به ملت ايران هديه کردهام. پنج سال و نيم صبوري کردهام تا بتوانم مجوز موزهام را بگيرم. از شما هم ميخواهم دعا کنيد که بتوانم موزهام را افتتاح کنم و بعد بروم. ميدانم مرگ باشکوهي خواهم داشت؛ چراکه باشکوه زندگي کردم، عاشقانه ديدم و از مشکلات زندگي گذشتم. من براي همه لحظاتم لذت بردم و قدر زندگي را لحظه به لحظه ميدانم. در اين سن تا 6 صبح نقاشي ميکنم و همچنان مينويسم و از شما هم خواهش ميکنم همانند من زندگي را پر از عشق و اميد ببينيد. اين بانوي هنرمند در ادامه اظهارکرد: گاهي کارهايم را که پيشتر فروخته بودم از خارجيها ميخرم تا بتوانم براي موزه نگه دارم. دلم ميخواهد نسل آينده بتواند کارهاي بيشتري ببيند. البته فقط بخشي از موزه به کارهاي من اختصاص دارد، بخشهاي ديگر يک مرکز فرهنگي براي ساير هنرمندان است که نمايشگاه بگذارند و هنرمنداني که از خارج از کشور ميآيند و نمايشگاه برگزار ميکنند بتوانند با هنرمندان ايراني در تعامل باشند. «درودي» همچنين در بخش ديگري از صحبتهاي خود از پيشينه تاريخي ايران سخن گفت و يادآور شد: هويت و فرهنگ ايران مهم و حفظ آن برايم مهمتر است. عاشق اين سرزمين هستم. زماني که همه کشور را ترک ميکردند، برگشتم تا موزهام را بسازم و عشقم را با شما تقسيم کنم و اينجا به خاک سپرده شوم. امروز تولدم را با شما تقسيم و خدا را شکر ميکنم که به من زندگي باعزتي داد و اين شعور را در اختيارم قرار داد تا قدر موهبت الهي را بدانم. ممکن است براي برخي نقاش خوبي نباشم، اشکالي ندارد؛ برايم مهم اين است که سالها با عشق شما را ديدم و در کنار شما زندگي کردم. خواهش ميکنم شما نيز ايران را دوست بداريد. ايران هويت ما است و بدون اين هويت ما هيچ هستيم. من 60 سال خارج از ايران زندگي کردم و ارزش اين هويت را بهخوبي ميدانم. او گفت: مفتخرم که نامم «ايران» است و وصيت کردهام که روي سنگ قبرم فقط نام «ايران» را بنويسند. برايم خوشحال باشيد و دعا کنيد که موزهام را ببينم. درست است که در زندگي سختي داشتهام و عزيزانم را از دست دادهام، اما با عشق زندگي کردهام و توانستهام ظرفيت دوست داشتن را داشته باشم. به همين خاطر هيچگاه برايم ناراحت نباشيد. درودي همچنين در بخش پاياني سخنان خود اعلام کرد که کتاب صوتي زندگينامه او با عنوان «در فاصله دو نقطه...!» با صداي پيام دهکردي اين روزها در حال آمادهسازي است و تا چهار ماه ديگر منتشر ميشود.