آنچه به من امتیاز می‌دهد کیفیت بازیگری من است

سوسن پرور از بازي در فيلم «بوتاکس» در يک نقش جدي سخن گفت و تاکيد کرد: راستش من به اين موضوع فکر نمي‌کنم که کارنامه هنري‌ام را پربار کنم يا بخواهم قدرت بازيگري‌ام را به مخاطبان نشان بدهم. آنچه براي من مهم است خوشحال‌بودن است، اينکه از بازي يک نقش لذت ببرم. ولي با اين موضوع موافق هستم که بازيگران کمدي در سينماي ايران با اجراي نقش جدي بيشتر ديده مي‌شوند. سوسن پرور بازيگر شناخته شده کمدي است. او با سريال «بزنگاه» رضا عطاران در سال 1387 شناخته شد و بعداز آن هم در فيلم‌ها، مجموعه‌ها و برنامه‌هاي کمدي و طنز بيشتر حضور پيدا کرد. حالا بعد از سال‌ها، او براي اولين‌بار در يک نقش جدي در فيلم داستاني بلند «بوتاکس» به کارگرداني کاوه مظاهري ظاهر شده است. فيلمي که به‌گفته خودش، ايده‌آل او در بازيگري بوده است. البته پيشنهاد نقش «اکرم» و بازي در اين فيلم داستان شنيدني دارد. «ايسنا» با وي گفت‌وگويي انجام داده که در ادامه مي‌خوانيد.

در مورد حضورتان در پروژه «بوتاکس» بگوييد. با توجه به عکس‌هاي شما در اين فيلم به‌نظر مي‌رسد شما به سراغ يک نقش جدي رفته‌ايد، چه چيزي در وهله اول شما را ترغيب به قبول اين نقش کرد؟

اين يک نقش جدي بود که به سراغ من آمد، يعني اينکه قبلا به اين موضوع فکر نکرده بودم. در ابتدا که فيلمنامه براي من فرستاده شد و آن را خواندم، تصور کردم کارگردان نقش کوتاهي که در فيلمنامه وجود داشت را براي من در نظر گرفته است. چون اين نقش موقعيتي داشت که مي‌توانستم آن را کمدي اجرا کنم. به‌خصوص که به‌طورمعمول وقتي موقعيت کمدي در فيلمنامه‌ها نوشته مي‌شود، بيشتر بار کميک‌شدن آن موقعيت بر دوش بازيگر است. بنابراين فکر مي‌کردم من را براي اجراي آن نقش انتخاب کرده‌اند و نام شخصيت را اشتباه به من گفته‌اند. بعد که متوجه شدم واقعا مرا براي نقش «اکرم» در نظر گرفته‌اند، تعجب کردم. به اين دليل که ريسک بسيار بالايي داشت، مردم بسيار سخت چهره‌اي که در کمدي شناخته‌شده است را در کار جدي مي‌پذيرند. حتي خاطرم هست وقتي با آقاي مظاهري گپ مي‌زديم به او گفتم ابتدا دورخواني اوليه را انجام بدهيم، شايد که پشيمان بشويد. اما درنهايت در اين پروژه ماندگار شدم. البته پذيرش اين نقش اصلا برايم راحت نبود. بسيار پافشاري کردم که شما مي‌توانيد بازيگر بهتري را براي اين نقش انتخاب کنيد، چون نگران بودم. درهرصورت هم کمدي در خون من وجود دارد و هم اينکه من به‌عنوان بازيگر کمدي شناخته مي‌شوم. ولي بالاخره اتفاق افتاد.

شما به‌عنوان بازيگر کمدي شناخته مي‌شويد، فکر مي‌کنيد ايفاي نقش‌هاي متفاوت و جدي چه تاثيري در کارنامه بازيگري شما دارد؟ آيا شما هم بر اين باور هستيد که بازي بازيگران کمدي زماني در سينماي ايران ديده مي‌شود که نقش جدي بازي مي‌کنند؟

به‌نظرم تجربه بسيار فوق‌العاده ايست. مثل اين است که شما در حال طي مسيري هستيد، اگر همه اين مسير سربالايي يا سرپاييني باشد، خسته‌کننده مي‌شود ولي اگر اين مسير متنوع باشد، هم سربالايي داشته باشد و هم سرپاييني، بيشتر لذت مي‌بريد. عمده لذت بازيگري هم در اجراي نقش‌هاي متفاوت است. اتفاقي که براي من کمتر مي‌افتد، چون ما بيشتر کليشه‌پرور هستيم. يعني جداي از اينکه حيطه کمدي همچنان براي من ماندگار است، نقش‌هايي هم که در اين حيطه به من پيشنهاد مي‌شود، بسيار شبيه به‌هم هستند. به همين دليل سخت است که به‌عنوان يک بازيگر تفاوت در اجراي‌ آنها ايجاد کنيد. البته در تئاتر بيشتر تجربه بازي نقش جدي را داشته‌ام ولي در بحث تصوير فقط يک‌بار قبل از فيلم «بوتاکس» در سريال «روزگارقريب» آقاي کيانوش عياري چند سکانس دوست‌داشتني، اما مختصر و مفيد به شکل جدي بازي کردم. تجربه بازي در نقش «اکرمِ» فيلم «بوتاکس» برايم بسيار جذاب بود. راستش من به اين موضوع فکر نمي‌کنم که کارنامه هنري‌ام را پربار کنم يا بخواهم قدرت بازيگري‌ام را به مخاطبان نشان بدهم. آنچه براي من مهم است خوشحال بودن است، اينکه از بازي يک نقش لذت ببرم. ولي با اين موضوع موافق هستم که بازيگران کمدي در سينماي ايران با اجراي نقش جدي بيشتر ديده مي‌شوند. مثلا وقتي‌که رضا عطاران يا مجيد صالحي يک نقش تراژيک بازي مي‌کنند، ما که پيش‌از اين بازي‌هاي کمدي آنها را ديده‌ايم از اين تفاوت به شعف مي‌آييم و قابليت‌هاي متفاوت بازيگري آنها را مي‌بينيم. اين موضوع کلا جذاب است که بتوانيد کليشه‌ها را تغيير بدهيد. طبيعي است که باعث بيشتر ديده‌شدن هم مي‌شود. ولي در کل اينکه بازيگران کمدي در فيلم‌هاي کمدي کمتر موردتوجه قرار مي‌گيرند به‌دليل کيفيت آثار کمدي ماست. چون کارهاي کمدي که ساخته مي‌شود بيشتر وابسته به بانمک‌بودن بازيگر هستند. البته مي‌توانم بگويم امروز کمدي به سمت خوبي رفته است و فيلم‌هايي ساخته مي‌شود که مي‌توانيم آنها را به‌عنوان نمونه خوب مثال بزنيم، مانند فيلم «مصادره» که مي‌شود به بازي همه بازيگران آن نمره خوبي داد. درواقع اگر کيفيت سينماي کمدي بالا برود بازيگر کمدي نياز نيست که نقش جدي بازي کند تا ديده شود.

کاوه مظاهري کارنامه قابل دفاعي در ساخت فيلم کوتاه و مستند دارد، ولي «بوتاکس» اولين فيلم بلند اوست. چه نکاتي باعث شد تا با او همکاري کنيد؟ اين همکاري چطور بود؟

درواقع اين شخصيت کاوه مظاهري بود که باعث شد دلم بخواهد در فيلم «بوتاکس» بازي کنم. مي‌خواستم با کاوه مظاهري کارکردن را تجربه کنم. اولين چيزي که همکاري با او را براي من جذاب مي‌کرد اين بود که او با انتخاب من براي نقش «اکرم» ريسک بزرگي مي‌کرد. او شخصيت اصلي فيلمش را به من که يک بازيگر شناخته‌شده کمدي هستم، داد. نقشي که بسيار دور از من بود. برايم جذاب بود که او چه چيزي در من ديده است که مرا براي اين نقش انتخاب کرده است و چنين مسئوليت بزرگي را به من داده است. اين نکته‌اي است که هنوز هم از او درباره‌اش سوال مي‌پرسم ولي جوابش مرا قانع نمي‌کند. روزهاي اول چيزي از همکاري با کاوه مظاهري نمي‌دانستم بيشتر تفاوت نقش برايم جذاب بود، ولي بعد متوجه شدم چقدر همکاري با او فوق‌العاده است، او براي بازيگر وقت زيادي مي‌گذارد، اهل گفت‌وگو است و آن‌قدر با من درباره‌ شخصيت اکرم حرف زد تا توانستم خودم را در اين نقش رها کنم. رابطه خوبي که بين من، او و «اکرم» وجود داشت باعث شد تا اعتمادبه‌نفس کافي براي ارائه نقش را داشته باشم. ميزان اعتماد او به من باعث شد به شعف بيايم و تلاش کنم تا بيشتر از بهترين خودم را ارائه دهم تا باور او را خدشه‌دار نکنم. نمي‌توانم اين همکاري را توصيف کنم، فقط مي‌توانم بگويم روزهايي که در اين فيلم به اجراي نقش پرداختم از عمر من حساب نمي‌شود. چون براي من پر از ايده‌آل در بازيگري بود. هر بازيگري رويايي دارد، ايده‌آلي دارد و اين رويا و ايده‌آل براي من در «بوتاکس» اتفاق افتاد. من لذت اصلي‌ام را در زمان فيلمبرداري برده‌ام.

شما تنها بازيگر شناخته‌شده فيلم ««بوتاکس»» هستيد، آيا اين موضوع در بازي شما تأثيرگذار بود و مسئوليت شما را نسبت به گروه افزايش داد؟

راستش تا همين لحظه که اين سؤال را پرسيدي، به اين موضوع فکر نکرده بودم که من تنها بازيگر شناخته‌شده فيلم ««بوتاکس»» هستم. به نظر من همه در اين پروژه بهترين بودند و هيچ تفاوتي با من نداشتند. من قضاوت کردن آدم‌ها را بر اساس اينکه چقدر شناخته‌شده هستند دوست ندارم و همه‌ي تلاشم را هميشه مي‌کنم تا در هنگام فيلم‌برداري کسي فکر نکند خودم را متفاوت از بقيه مي‌بينم. به نظرم همه‌ي ما، آنجا بوديم تا بهترين خودمان را ارائه دهيم و اين نکته‌اي که درجه هرکسي را مشخص مي‌کند. همکاري با همه در ««بوتاکس»» براي من جذاب بود.

شما بازيگري هستيد که از گريم‌هاي متفاوت نمي‌ترسيد. بهتر بگوييم گريم‌هايي که زيبايي شما را پنهان مي‌کنند، موقعيتي که بسياري از بازيگران آن را نمي‌پذيرند. در عکس‌هاي پروژه «بوتاکس» هم، چنين گريمي از شما نمايان است. چطور از ايفاي نقش‌هايي اين‌چنيني نمي‌ترسيد؟ تاکنون چه بازخوردهايي از مخاطبان گرفته‌ايد؟!

فقط مي‌توانم بگويم نمي‌ترسم. شايد به اين دليل که بازتابي که قرار است گريم از من ايجاد کند، برايم ترسناک نيست. اصلا برايم مهم نيستند که بگويند سوسن پرور خودش زشت است يا در اين نقش زشت شده است. به اين دليل که ما قيافه خودمان را انتخاب نمي‌کنيم. هرکدام با قيافه‌اي به دنيا مي‌آييم، بنابراين قيافه خوب يا بد امتيازي به من نمي‌دهد. آنچه به من امتياز مي‌دهد کيفيت بازيگري من است. چون آن را کسب کرده‌ام. حتي به‌نظر من زشت‌شدن براي يک نقش بسيار شيرين است، من چنين تجربه‌اي را در سريال «بزنگاه» داشتم. مهم اين است که يک بازيگر بتواند نقش‌هاي متفاوتي بازي کند. عکس‌هاي تست گريمم را که در صفحه مجازي‌ام گذاشتم، بسيار بازخوردهاي خوبي از دوستان، همکاران و مردم گرفتم. مردم هم واکنش خوبي نسبت به عکس‌ها داشتند. همه خوشحال بودند که من تجربه سينمايي‌ام را با يک جايگاه جدي و سنگين و يک نقش يک تجربه مي‌کنم.

آيا شما نسخه تمام‌شده فيلم را ديده‌ايد؟ پيش‌بيني شما از استقبال منتقدان و مخاطبان چيست؟

بله فيلم را ديدم. من در اين حرفه ياد گرفته‌ام که چيزي را پيش‌بيني نکنم. چون کار ما غيرقابل‌پيش‌بيني است. فقط مي‌توانم بگويم «بوتاکس» فيلمي است که من عاشقانه دوستش دارم و در آن عاشقانه بازي کردم. چون بعداز سال‌ها، من در اين فيلم حسي بازي کردم. سال‌ها بود که مخصوصا در تصوير فقط تکنيکي بازي مي‌کردم و هميشه مي‌دانستم که از من چه بازي مي‌خواهند. نقش «اکرم» برايم متفاوت بود و من از اجراکردن آن ترس داشتم. تنها آرزويي که براي اين فيلم دارم اين است که اميدوارم بدرخشد.