مدتی است موضوع برگزاری کنکور به چالش جدی برای خانوادهها تبدیل شده است؛ به گونهای که آنقدر اظهارنظر و نقد و نظرهای متفاوت مسئولان وجود دارد، منی که کنکور ندارم هم دچار استرس شدهام چه برسد به جوان هیجده، نوزدهساله این کشور وزیر علوم و برخی معاونین، وزیر بهداشت و مشاور، وزیر کشور، جمع کثیری از نمایندگان مجلس، رئیسجمهور و رئیس دفترش، برخی مدیران ستادی وزارتخانه، امروز هم پازل اظهارنظر تکمیل شد و اخیرا هم رئیس دفتر قالیباف گفته است کنکور در ۲۷ تا ۳۰ شهریورماه برگزار میشود. یکی از عوامل تاثیرگذار برای آزموندهندگان کنکور آرامش است، حالا به نظر شما با این حجم بسیار بالا از نظرهای مختلف برای برگزاری کنکور یا عدم آن، آرامشی برای دانشآموز پشتکنکوری مانده است؟ فقط مانده بقالی سرکوچه آقای احمدینژاد که میوه ارزان داشت در مورد کنکور نظر بدهد کنکور برگزار میشود، برگزار نمیشود، به تعویق افتاد، با رعایت پروتکلها انجام میشود، تا هفته آینده مشخص میشود، ۲۷ شهریور است، وزیر بهداشت باید اظهارنظر کند و... بخشی از الطاف بیکران مسئولانی است که تنها یک چیز برایشان اهمیت ندارد و آن ایجاد فضایی آرام برای رفتن فرزندانمان به کنکور است. کنکوری که آنقدر ضد و نقیض در موردش اظهارنظر شده است که اولیاء و دانشآموزان دیگر منتظر فرارسیدن آن نیستند حتی اگر برگزار هم بشود لطمه جبرانناپذیر خود را زد؛ لطمهای که فقط ناهماهنگی بینبخشی و اظهارنظرهای مسئول و غیرمسئول باعث بهوجود آمدن این فضا شد و این سوال مطرح میشود چرا در اینگونه شرایط سخنگویی واحد وجود ندارد؟ چه کسی پاسخگوی دلهره و شببیداریهای والدین چشم نگران این کشور است؟ واقعا چه کسی؟