دولتهای معاصر ایران بهطور سنتی و تاریخی به نفت تکیه زدهاند، کارهای خود را با درآمد نفت سامان دادهاند و ناکارآییهای خود را با آن پوشاندهاند. اکنون گاه آن فرارسیده است که دولت بهجای نفت بر مردم تکیه زند و از ذخایر دانش، آگاهی، مشارکت موثر، دارایی و تجربه آنان بهره گیرد. ترکیب تحریم و نابرابریسازی رایج موجود در کشور، فقیر را فقیرتر و دارا را متمکنتر کرده و تورم، فقر و گرانی و بیکاری اهداف انقلاب را مختل کرده است. اکثریت ایرانیها، از اینکه درآمد سرانه مردم و ارزش پول ملی کاهش یافته، ناراحت هستند. راهی جز مشارکتجو شدن آحاد مردم ایران، برای حال و آینده کشور باقی نمانده است. مردم خسته از دعواهای سیاسی بیحاصل و برخوردهای رادیکالی به آرامش نیاز دارند. تخریب و افراطی گری سم مهلک پیشرفت کشور بوده و چوب لای چرخ مشارکت مردمی به منظور پیشرفت کشور و افزایش کیفیت زندگی ایرانیان است. هدف اصلی عموم صاحب منصبان، اصلاح امور از طریق عقلانیت،آرامش و وفاق ملت و نمایندگان آنان و دولت باید باشد و دولتمردان و نمایندگان مجلس نسبت به آنها با صداقت ضروری است رفتار کنند. ایران اسلامی و هموطنان نازنین، آینده مشترک
همه ما است. باید در گفتار و کردار و منش و روش بسیاری از سنتهای دیرپای ناروا را که امروزه بیش از پیش بروز میکند شکست و از این خلافآمد عادت نیز کامیاب گشت. باید همه اندیشهها را به میدان کشاند و به همه تجربهها فراخوان داد. باید با استفاده از ابزارهای قانونی و فرصتها، برای ساماندهی نارساییها و رفع مشکلات اساسی بهویژه اقتصادی کشور و برداشتن گامهای متین و استوار و سریع در مسیر توسعه همهجانبه اهتمام مجدانه با مشارکت موثر مردم و گروههای مرجع بهعمل آورد. سنگینی بر تورم، گرانی، نوسانات اقتصادی و فشار معیشتی، اختلال در نظام مالی و ارزی و پولی کشور که ناشی از تصمیمگیریهای نسنجیده است و همچنین آثار تحریمها و تهدیدهای جهانی علیه ایران بیش از دیگران فرودستان جامعه را تحت تاثیر قرار میدهد. مردم به جهت افزایش لجامگسیخته قیمت ارز و کالاها و مشاهده اختلاسها و نابرابرسازیهای موجود، به این باور رسیدهاند که رای و نظر آنان در اعمال حاکمیت نافذ نیست و صدای آنان در دولت و مجلس شنیده نمیشود و حاشیهها بر متن غالب است. در شرایط فعلی، بقای شرافتمندانه کشورها مستقیما به توانمندیاش در علم و تکنولوژی و
شایستهسالاریها در مدیریت کشورها بستگی دارد. برای مقاومت و پایداری، توسعه ایران و تعالی ایرانی، هیچ راهی جز جلب همراهی واقعی اقشار مختلف اجتماعی و مشارکت گسترده آنان در نظام تصمیمگیری و قدرت وجود ندارد. نگاه به درون را شعار همگان سازیم و آفتاب عقلانیت و مشارکت را در این سرزمین رشید ایران اسلامی بتابانیم.