معمولا چندان واکنشي به ادعاهايي که در مورد او ميشود نشان نميدهد و ترجيح ميدهد که ديگران به دفاع از او بپردازند اما انتقادات به انتصاب مهرداد بذرپاش به رياست ديوان محاسبات موضوعي نبود که او بخواهد سکوت کند و حمايتهاي امثال ميرتاجالديني هم باعث نشد که انتقادات به اين انتصاب متوقف شود. عمده انتقادات از معرفي بذرپاش بهعنوان رئيس ديوان محاسبات به نبود 20 سال سابقه کاري او بود. توکلي از جمله منتقدان به انتخاب بذرپاش براي اين سمت بود و در بخشي از نامه خود به قاليباف در جايگاه رئيس مجلس نوشته بود: «وقتي برادرانه به آقاي بذرپاش تذکر داده شد که جنابعالي بيست سال سابقه کار نداريد و سابقهتراشي نيز در شان شما نيست و مصلحت آن است که داوطلب نشويد تا اعتراضات برانگيخته نشود، گفت که من در سال 1378 در تاسيس فلان پژوهشگاه نقش مهمي داشتم. و بعدا در بسيج دانشجويي سمت فرماندهي داشتم. قانون فرماندهي در بسيج دانشجويي و هر تشکل دانشجويي ديگر را اشتغال نميشمارد و تنها براي جبران زحمات دانشجو کسر خدمت سربازي دارد» برخي رشد سريع بذرپاش را که هنوز هم احمدينژاد را ستايش ميکند مسيري براي فعاليتهاي انتخاباتي او ارزيابي ميکنند.
دفاع بذرپاش از خودش!
رييس جديد ديوان محاسبات کشور با اشاره به برخي ابهامات ايجادشده در زمينه سوابق اجرايي خود گفت: «هيچيک از فعاليتهاي تشکيلاتيام را به عنوان سابقه کاري به مجلس ارائه ندادهام.» مهرداد بذرپاش در صفحه شخصي خود در توئيتر نوشت: «شفافيت و صداقت مهمترين لوازم فعاليت در يک نهاد نظارتي مانند ديوان محاسبات است. از روزي که با پيشنهاد جمعي از نمايندگان محترم مجلس براي تصدي مسئوليت ديوان محاسبات برنامهام را تدوين کردم، عهد بستم در اين سنگر جديد هم تحت هر شرايطي، التزام به شفافيت و صداقت را سرلوحه فعاليتهايم قرار دهم. در روزهاي گذشته به دليل برخي شيطنتهاي رسانهاي، براي بعضي برادران و خواهران عزيزم در بسيج دانشجويي ابهاماتي به وجود آمده است. به صراحت ميگويم قطعا زيباترين دوران زندگيام در بسيج دانشجويي سپري شده که به آن افتخار ميکنم. به عزيزان بسيجي و تمامي فعالان جنبش دانشجويي اطمينان ميدهم هيچيک از فعاليتهاي تشکيلاتيام را بهعنوان سابقه کاري به مجلس ارائه ندادهام. بنده از سال 79 تا نيمه 82 در مراکز تحقيقاتي و پژوهشي دانشگاه صنعتي شريف مشغول به کار بوده و افتخار همکاري با شهيد مصطفي احمديروشن را داشتم. من هم مانند دوستان بااخلاصم معتقدم هرگونه چشمداشت مالي يا سياسي به فعاليت دانشجويي، آفت بزرگي براي تشکلهاست و بايد از بروز چنين نگاههايي جلوگيري کرد. روحيه مطالبهگرانه و نگاه ريزبينانهي دوستان عزيزم را ميستايم و صميمانه از آنها درخواست ميکنم با همين روحيه و نگاه، عملکرد ديوان محاسبات را رصد کرده و با نقدهاي صريح و بدون تعارف خود، برادر کوچکشان را در آواربرداري از معضلات اقتصادي و بودجهاي و تقويت ظرفيتهاي آن، ياري کنند.»