روانشناس خانواده گفت: بيماري کرونا و لزوم زندگي در قرنطينه خانگي ثابت کرد که آموختن مهارتهاي زندگي نه يک آموزش فانتزي بلکه نيازي اساسي براي همزيستي در شرايط بحران است. فاطمه ربيعپور روانشناس در گفتوگو با فارس، درباره موضوع مهارتهاي زندگي در شرايط کرونا اظهار داشت: ويروس کرونا با همه تاثيرات خود نشان داد که زندگي بشر در حال ورود به حيطه و سبک جديدي است و براي داخل شدن به اين سبک زندگي متفاوت، بايد مهارتهاي جديدي بياموزيم. وي افزود: قرنطينه طولانيمدت و در برخي موارد پديدار شدن تعارضات در بين اعضاي خانواده ثابت کرده که نياز به آموزش مهارتهاي جديد و سبک زندگي متفاوت، ديگر نه يک انتخاب بلکه الزام است. اين مدرس دانشگاه تصريح کرد: انعطافپذيري و سازگاري با شرايط جديد، کوششي براي پذيرش تغييرات است و حاشيههاي مهمتر از متن کرونا، جامعه را مجاب کرده تا بيش از پيش به مولفههايي نظير خود کارآمدي، مهارتهاي ارتباطي، مديريت هيجان و مسائل مرتبط توجه کنيم. وي با بيان اينکه در دوران پساکرونا زندگي مردم هوشمند خواهد بود و بايد زندگي مردم مبتني بر خودمراقبتي و ديگرمراقبتي باشد، افزود: بايد پذيرفت که ماهيت دنيا مبتني بر تضادهاست و در يک خط صاف حرکت نميکند همچنيت بيماري و حوادث غيرمترقبه زمان خوبي براي گله و شکايت نيست. اين روانشناس خانواده بيان داشت: در تمامي دورهها، آنچه که موجودات را از بلاها و بحران حفظ کرده و موجب بقاي آنها شده، سازگاري و تغيير مستمر بوده است. بنابراين بايد با آموزش و جمع کردن اطلاعات صحيح، شيوههاي انعطاف پذيري و سازگاري را بياموزيم.ربيع پور اضافه کرد: اغلب زوجين تاکنون مهارت گفتوگو را ياد نگرفته و آموزش نديدهاند در نتيجه تغييراتي نظير کرونا باعث افزايش اختلاف و تنش ميشود و نداشتن مهارت ارتباطي و مديريت خشم، موجب شدت اين تعارضات خواهد شد به ويژه آنکه شايد برخي خانوادهها به دليل زمان محدودي که در کنار هم بودند تاکنون چنين مشکلات و اختلافاتي را تجربه نکرده باشند. اين روانشناس، آموزش مهارت کنترل خشم را با اهميت دانست و افزود: بيرون رفتن فقط مخصوص کودکان نيست همواره به زوجين سفارش ميشود در هنگام خشم از محيط خارج شوند. چند لحظه آرامش کمک ميکند که شرايط را بهتر مديريت کنند، همچنين تنفس عميق و يا به موسيقي گوش دادن مي تواند خشم را از اوج خارج و امکان مديريت بر فضا را فراهم کند. وي گفت: هر انساني با تعدادي ويژگيهاي ژنتيکي به اين دنيا پا ميگذارد و عوامل محيطي همچون سلامت روان، وضعيت اقتصادي، فرهنگي و نوع فرزندپروري والدين، آموزش و پرورش، همسالان و دهها عامل ديگر، زيرساختهاي شخصيتي يک انسان را پايهريزي، همچنين مهارتها و آموزشهايي که در طول زمان کسب ميکند، موجب قوام شخصيت و نحوه پاسخ وي در برابر اتفاقات خوب و بد زندگي خواهد شد. ربيعپور خاطرنشان کرد: به هر ميزان بتوان مهارتهاي زندگي فردي را در اين شرايط بالاتر برد، بهتر ميتوان سلامت روان و رفتار را حفظ کرد و به شيوهاي منطقي و کارآمد مشکلات پيش آمده را برطرف کرد، واقعيت اين است که مهارتهاي زندگي قدرت سازگاري افراد را بالا ميبرد، شخص ميتواند مسئوليتهاي اجتماعي و شخصي زندگي را بهتر بپذيرد و توانمندي هايش را بروز دهد و از آسيب هاي ناشي از ناتواني در حل مشکلات در امان بماند و اين همان چيزي است که بايد در روزهاي کرونايي در مورد آن آموزش ببينيم.