ما مستندسازيم نه دردسرساز

مرتضي آتش‌ زمزم:

ما مستندسازيم نه دردسرساز

مرتضي آتش‌زمزم کارگردان سينما که اين روزها مشغول ساخت مستندي درباره کروناست از نگاه برخي مديران و مسئولان نسبت به دردسرسازي مستندسازان گلايه کرد. مرتضي آتش‌زمزم کارگردان سينما که اين روزها مشغول ساخت مستندي درباره کروناست در گفت‌وگو با مهر درباره اين مستند گفت: براي ساخت اين مستند که هنوز نامي براي آن انتخاب نکرده‌ام، به سراغ بيمارستان‌ها رفتم و بيشترين کار من مربوط به بخش I.C.U يکي از مراکز اصلي درمان در اصفهان بود که ما به سراغ کادردرمان و نيروهاي خدمات و مشکلاتي که براي آنها وجود دارد، رفتيم. کارگردان فيلم سينمايي «ماليخوليا» عنوان کرد: ما فاز اول اين مستند را فيلمبرداري کرديم و در نظر داريم دو، سه ماه بعد دوباره به سراغ افرادي که با آنها گفت‌وگو کرديم و تلاش‌هايشان را به تصوير کشيديم برويم تا ببينيم در چه وضعيتي هستند. در فاز اول با کادردرمان و بيماران، نيروهاي خدمات و تمام کساني که در اين بحران فداکارانه تلاش مي‌کنند به گفت‌وگو پرداختيم و درباره سختي‌هايشان، ارتباطشان با خانواده و… صحبت کرديم.

تجربه مواجهه با 2 گروه

وي با بيان اينکه هدفش از ساخت اين مستند، ثبت اين واقعه بود که در حال حاضر به يک مشکل جهاني تبديل شده است، درباره موارد ويژه اين مستند گفت: من 2 مورد ويژه در حين ساخت اين مستند ديدم؛ يکي اينکه گروهي کاملا فداکارانه در ميدان هستند و ديگر اينکه گروهي کم لطفي مي‌کنند، خطر را ناديده مي‌گيرند و به خود و جامعه آسيب مي‌رسانند. اين 2 مورد براي من بسيار ويژه بود. البته هميشه مردم مقصر نيستند چراکه در حال حاضر آنها بلاتکليف هستند. به‌نظرم اگر مردم درست توجيه شوند، به توصيه‌ها عمل مي‌کنند يعني در خانه‌ها مي‌مانند، ولي دولت خودش برنامه مشخصي ندارد و قضيه را جدي نمي‌گيرد يا برنامه ديگري در سر دارد. بدترين تصوير که ثبت کرده‌ام غربت خانواده فوت‌شدگان است که حتي نمي‌توانند براي عزيزشان درست مراسم خاکستري و… برگزار کنند و اين بسيار دردآور است. شايد بزرگترين مشکل در دوران پساکرونا همين موارد باشد چون در آن هنگام با موجي از افراد افسرده مواجه مي‌شويم. آتش‌زمزم بيان کرد: در مجموع مردم در اين موضوع همراهي خوبي داشته‌اند آنهايي هم که رعايت نمي‌کنند سه دسته هستند؛ کساني که زندگي روزمره‌شان به شغلشان بستگي دارد و مجبورند سرکار بروند، آنهايي که مشاغل آزاد دارند مثل رانندگان تاکسي، دستفروشان و… که اين افراد مشکل معيشت دارند، گروه ديگر مشاغلي دارند که دولت اقدام به تعطيلي آنها نکرده و به اجبار سرکار مي‌روند. بنابراين دولت بايد تدبيري براي اينها در نظر بگيرد که ايشان آسيب‌پذيرترين قشر جامعه هستند. وي ادامه داد: گروه سوم اما افراد بي‌خيالي هستند که بي‌توجه به توصيه‌ها تردد غيرضروري دارند. به گروه اول و دوم نمي‌توان خرده گرفت، اما گروه سوم کساني هستند که بدون داشتن تعهد اجتماعي، بيماري را به ديگران منتقل مي‌کنند وگرنه کساني که به اجبار سرکار مي‌روند حواسشان به همه چيز هست، به خود و خانواده‌شان فکر مي‌کنند و جانب احتياط را نگه مي‌دارند. اين کارگردان با اشاره به فوت‌شدگان کرونا هم اظهارکرد: بدترين تصوير که ثبت کرده‌ام غربت خانواده فوت‌شدگان است که حتي نمي‌توانند براي عزيزشان درست مراسم خاکستري و… برگزار کنند و اين بسيار دردآور است. شايد بزرگترين مشکل در دوران پساکرونا همين موارد باشد چون در آن هنگام با موجي از افراد افسرده مواجه مي‌شويم. خوشبختانه ما مردم با فرهنگي داريم آنها مي‌دانند که در چنين شرايط سختي بايد جوياي احوال يکديگر شوند و نبايد افرادي را که دچار آسيب‌هاي اين چنيني مي‌شوند، رها کنند. اين در حالي است که طبق پيش‌بيني‌ها، جهان حداقل يکسال با اين بيماري درگير است. آتش‌زمزم با بيان اينکه در ابتدا قصد داشت اين مستند را در قم بسازد، اما نتوانست مجوزهاي لازم را اخذ کند، اظهارکرد: اوايل خيلي امنيتي به قضيه کرونا نگاه مي‌شد. متاسفانه در کشور ما برخي مسئولان دوربين را يک سلاح مي‌دانند و حتي يک مستندساز و فيلمساز رسمي کشور به‌چشم دردسر نگاه مي‌کنند که شايد عيوب را منتشر کنند! در حالي که او فقط قصد ثبت فداکاري‌ها را دارد و اگر هم براي رفع کمبود و عيبي اطلاع‌رساني درست شود حتما به حل مشکل کمک خواهد کرد. وي افزود: اين نگاه به دوربين يک معضل است به همين دليل کار مستندساز و فيلمساز در ايران سخت است. من به دست‌اندرکاران وزارت بهداشت و سازمان مديريت بحران هم گفتم که قصد من ثبت فداکاري‌هاي همکاران شماست، اما متاسفانه با ما همکاري نشد. در نهايت من از طريق يکي از دوستانم در شبکه اصفهان، مجوز ساخت مستند در بيمارستان‌هاي اصلي اين استان را گرفتم. آتش‌زمزم در پايان بيان کرد: ما در دل اين مستند فراخواني به 10 زبان دنيا منتشر کرده‌ايم و از مردم خواستيم درباره اين درد مشترک صحبت کنند چون در حال حاضر اين بيماري باعث نزديکي همه کشورها درباره يک موضوع واحد شده است. براي مثال همان مشکلي که در بيمارستان خورشيد اصفهان هست در بيمارستان ميلان ايتاليا هم وجود دارد. بنابراين مي‌توانيم اين درد مشترک را با زبان مشترک بيان کنيم. ما اين ويدئوها را در اين مستند مي‌گنجانيم. اين را هم بايد عنوان کنم که ويدئوهاي زيادي در اين حوزه به دست ما رسيده از هند گرفته تا چين، انگليس و ايتاليا که درباره اين موضوع با ما احساساتشان را به اشتراک گذاشته اند.