مسئولیت روحانیت در روزهای کرونازده ایران

ويروس کرونا نزديک به 2 ماه است که مهمان ناخوانده ايران شده و زندگي اقتصادي، اجتماعي، مذهبي و ...مردم را با دشواري‌هايي همراه کرده است. اما در همين شرايط سخت نبايد از ايفاي مسئوليت فرار کرد يا آن را کنار گذاشت. از زمان شيوع اين بيماري که مساجد، اماکن متبرکه و ... تعطيل شدند دو وظيفه فردي و جمعي بر دوش روحانيت گذاشته شده است؛ وظيفه فردي که شامل همه مردم نيز مي‌شود، دربرگيرنده موضوعاتي چون انجام واجبات دين، مطالعات کتب‌هايي چون نهج البلاغه، صحيفه سجاديه و ... مي‌باشد. در وظيفه جمعي، روحانيون بايد ارتبااط خود را با مردم حفظ کنند. در فضاي مجازي فعاليت داشته و به سوالات مردم به صورت تلفني پاسخ بدهند. از زمان شيوع اين ويروس منحوس بازار شايعات و خرافات رونق گرفته است. گاهي احاديثي را بيان مي‌کنند که اين بيماري به ظهور امام زمان(عج) يا به پايان رسيدن دنيا مرتبط مي‌کنند. براي من هم از اين احاديث مي‌فرستند که پيشتر اين بيماري پيش بيني شده و نام چيني بر روي آن گذاشته اند. توصيه مي‌کنم که اگر اين احاديث را مي‌بينيد و از منبع آن آگاهي نداشته‌ايد؛ تا هنگامي که از صحت حديث مطلع نشده ايد، آن را نپذيريد. طلاب نيز بايد مواظب سخنان خود باشند تا مواردي که براي آينده دين خطر و بدبيني داشته و کذب است را بيان نکنند. به همين دليل روحانيون عاقل و عالم نبايد مردم را در اين شرايط سخت که هم سلامت جسمي و هم سلامت روحي آن‌ها مورد تهديد قرار گرفته تنها بگذارند.