اظهارات رونالدو نازاریو درباره سخت‌ترین روزهای زندگی‌

رئيس باشگاه وايادوليد درباره روزهاي سخت خود پس از آسيب‌ديدگي شديد در ديدار اينتر و لاتزيو صحبت کرد. به گزارش آس، رونالدو نازاريو يکي از بهترين مهاجم‌هاي تاريخ فوتبال به حساب مي‌آيد. با اين حال شروع دوران بازي‌اش کاملا متفاوت بود. او در 9 سالگي به‌عنوان دروازه‌بان فوتسال بازي مي‌کرد، اما سپس از مربي‌اش درخواست کرد که کمي جلوتر بازي کند و ديگر دروازه‌بان نباشد. بازيکن برزيلي فوتبال خود را از 16 سالگي با پيراهن کروزيرو آغاز کرد و سپس در دهه 90 وارد فوتبال اروپا شد. او با تيم‌ملي برزيل جام‌جهاني 94 را تجربه کرد. رئيس باشگاه وايادوليد که در روزهاي قرنطينه در اسپانيا به سر مي‌برد در يک مصاحبه گفت: از کودکي مي‌دانستم که بايد از موانع زيادي عبور کنم و افراد زيادي تلاش خواهند کرد مرا متوقف کنند. علاقه من به فوتبال باعث شد ادامه بدهم و پيشرفت کنم تا به اهدافم بتوانم برسم. رونالدو تقريبا 20 سال پيش زماني که پيراهن اينتر را بر تن مي‌کرد نخستين آسيب‌ديدگي شديد خود را تجربه کرد. او در ديدار برابر لاتزيو با پارگي تاندون از زانو روبه‌رو شد. رونالدو در اين رابطه اظهارکرد: در نخستين فصل حضورم در اينتر مجبور شدم جراحي داشته باشم و هنگام بازگشت به ميدان با چنين آسيب‌ديدگي روبه‌رو شدم. نگران شدم. تصور مي‌کردم آينده‌ام به خطر افتاده است. من خيلي جوان بودم. با اين حال تمام تلاش خود را کردم تا به اينجا برسم. اين در حالي بود که کمتر کسي تصور مي‌کرد بتوانم دوباره فوتبال بازي کنم. دوران ورزشي بازيکن برزيلي در خطر قرار گرفته بود و پزشکان به او گفته بودند اگر شانس بياورد مي‌تواند راه برود. مهاجم پيشين رئال مادريد در اين رابطه تصريح کرد: دوران نقاهت سختي را سپري کردم. هشت ماه از آن اتفاق گذشته بود که يک متخصص در اورلاندو به من گفت بايد دوباره جراحي کنم تا بتوانم زندگي عادي خود را داشته باشم. البته نمي‌توانستم ورزش حرفه‌اي را دنبال کنم. رونالدو پس از جراحي نخست به توصيه هاي ژار ساليا عمل کرد و چهار ماه در يک مرکز درماني در فرانسه دوران نقاهت خود را گذراند. پس از دو سال توانست دوباره بازي کند. رئيس باشگاه وايادوليد گفت: براي يک ورزشکار حرفه‌اي زمان طولاني است. زماني که شروع به تمرين کردم مشکلات عضلاني خود را نشان دادند. با اين حال به پزشک و زانويم اطمينان داشتم. قدرت زيادي داشتم. نمي‌دانستم چنين قدرتي درونم است تا بتوانم بهبود يابم. توصيف آنها روزها سخت است اما آن روزها را گذراندم. دو ماه در يک شرايط ثابت قرار داشتم اما هرگز نااميد نشدم. بايد براي رسيدن به رويايم تلاش مي‌کردم.