اسماعیل گرامیمقدم، قائممقام حزب اعتماد ملی نوشت: وقتی از تابآوری سخن میگوییم، منظور تابآوری در حوزه اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و نظامی است. اما فعلاً آنچه که در حقیقت برای مردم آزاردهنده است و زندگی مردم را به شدت تحت فشار قرار داده مساله معیشت و درآمدهای پایین به ویژه در بخش حقوق بگیران و دستمزد بگیران است.
به تبع آن نیز کارخانجات و تولید کنندگان نیز دچار مشکل شدهاند؛ لذا در کشور ما الان مهمترین مسالهای که وجود دارد و سخن از تابآوری در آن گفته میشود در حوزه اقتصادی و معیشت مردم است. البته دولت تا حدودی توانست با ارائه کالابرگ دهکهای یکم تا چهارم و پنجم را از زیر فشار سنگین اقتصادی خارج کند و تابآوری آنها را بالا ببرد ولی باتوجه به افزایش قیمت ارزهای خارجی در برابر ریال مجدداً فشار مضاعفی بر مردم وارد شده که این تابآوری را کاهش داده و سبد خرید کالا و سفرههای مردم را کوچکتر کرده است.
در اثر جنگ خیلیها بیکار شدند و امروز اشتغال مسأله اصلی خیلی از جوانان است. اینها مستلزم یک برنامهریزی دقیق مبتنی بر نظریات علمی و تجربی است که در دنیا جواب داده و دولت باید به سمت و سویی برود که به هر طریقی از هر راه ممکن درآمد مردم را افزایش دهد. آن چیزی که دست دولتها است حقوق بگیرها هستند.
یعنی به واسطه اینکه از دولت حقوق دریافت میکنند و کارگران و نیروهای تامین اجتماعی نیز از کارفرماها حقوق دریافت میکنند و برای اینکه اقتصاد را تحریک کرد پرداختن به آنها آسانتر است و با افزایش حقوق این بخش از جامعه میتوان دو اتفاق رقم زد. نخست اینکه اگر درآمدها افزایش پیدا کند آنها میتوانند خرید بیشتری کنند و در ادامه دولت به دلیل اینکه تقاضا در جامعه پایین است و باید تقاضا را بالاتر ببرد بایستی حقوق کارمندان را افزایش بدهد و امکاناتی هم برای کارفرمایان بخش خصوصی فراهم کند که آنها را با حذف یا تخفیف مالیاتی به افزایش حقوق کارمندان ترغیب کند.
بنابراین دولت میتواند با این شیوه که تقریبا شبیهسازی مثل کالابرگها است تولید را هم حفظ کند. اما در غیر این صورت با این روند ضمن اینکه تابآوری مردم کاهش پیدا میکند تولید هم در جامعه کاهش پیدا خواهد کرد؛ لذا دولت باید به تحریک مصرف و حفظ تولید در کشور اقدام کند. اینگونه دولت میتواند تابآوری مردم در لرزشها و تکانهای سنگین تورم را حفظ کند.