منوچهر محمدي تهيهکننده باسابقه سينما با اشاره به اينکه در شرايط بحراني امروز، دولت اولويتهاي حمايتي مهمتر از سينما دارد، بر لزوم برنامهريزي ارشاد براي بحرانهاي دوران پساکرونا تاکيد کرد. منوچهر محمدي تهيهکننده فيلم سينمايي «چپ، راست» به کارگرداني حامد محمدي که در مرحله فيلمبرداري متوقف شد در گفتوگو با مهر درباره اين فيلم گفت: پيشتوليد و مراحل توليد اين فيلم از اوايل ديماه شروع شده بود، اما با جديشدن بيماري کرونا تصميم به توقف کارهاي فيلم گرفتيم اين در حالي است که تنها 6 جلسه تا پايان فيلمبرداري آن باقي مانده بود چون ما احساس نگراني جدي براي عوامل کرديم ضمن اينکه شرايط هم روزبهروز سختتر ميشد از همينرو ترجيح داديم کار را تعطيل کنيم. ظاهرا هم جزو اولين پروژههاي سينمايي بوديم که کارها را تعطيل کرديم اما شکر خدا همه افراد گروه صحيح و سالم هستند و هيچ مشکلي برايشان پيش نيامده است. البته پروژههاي ديگر هم به نسبت شرايط خود با اختلاف زماني به تدريج شروع به تعطيل کردن کارها کردند. وي افزود: مونتاژ اين فيلم همزمان با فيلمبرداري انجام ميشد و قاعدتا اگر با همان روال پيش ميرفتيم نيمههاي اسفند کار تدوين «چپ، راست» بهطور کامل تمام ميشد به همين دليل انجام کارهاي صداگذاري و ساخت موسيقي را براي تعطيلات عيد گذاشته بوديم تا فيلم آماده نمايش شود و در يک موقعيت مناسب در سال 99 «چپ، راست» را اکران کنيم. اين برنامهريزي روي کاغذ انجام شده بود ولي همه چيز مثل بقيه امور بههم ريخت و سرنوشت فيلم با اين وضعيت در هالهاي از ابهام قرار دارد البته نه تنها اين فيلم بلکه وضعيت سينماي ايران، بقيه توليدات و فيلمهاي باقي مانده از سال پيش وضعيت مشخصي ندارند با اين حال مهم اين است که اين وضعيت ختم به خير شود و همه ما با روحيه و سلامتي به کارهايمان برگرديم.
ساخت فيلم مثل ساختمانسازي نيست
محمدي با اشاره به ضرر فيلمهاي نيمه باقي مانده عنوان کرد: شما اگر فيلمي بسازيد که فقط يک روز از فيلمبرداري آن باقي بماند و به هر دليلي نشود آن يک روز را فيلمبرداري کرد انگار آن فيلم اساسا جلوي دوربين نرفته است. يعني اگر نشود آن سکانسهاي باقي مانده را فيلمبرداري کرد ضرر آن معادل است با کل سرمايهاي که براي آن فيلم صرف شده است. چون ساخت فيلم مثل ساختمانسازي نيست که بگوييم ستونها را زدهايم و اگر به هر دليل نشود کار ساخت را ادامه داد بازهم آن ساختمان يک بهاي روزي داشته باشد بنابراين فيلم تا زماني که بهطور کامل ساخته نشود مثل اين است که وجود خارجي ندارد البته اميدوارم براي هيچکدام از پروژههاي سينمايي هيچ مشکلي پيش نيايد و هنرپيشههايشان و عوامل فنيشان سالم باشند تا در زماني که به حالت عادي برگشتيم بتوانند فيلم را به سرانجام رساند. اين تهيهکننده درباره اينکه سازمان سينمايي چه کمکي ميتواند به فيلمهاي آسيبديده کند، اظهارکرد: اگر بخواهم نظر شخصيام را بگويم بايد عنوان کنم با شرايطي که کشور و دولت دارد هيچ انتظار و توقع خاصي از آنها ندارم چون بهنظرم مسائل بسيار مهمتري وجود دارد. اگر دولت منابع و امکاناتي دارد براي کادرپزشکي، درماني و بيمارستانها بايد هزينه کند چراکه اين موضوع از همه چيز واجبتر است، در گام بعدي دولت بايد به مشاغلي بپردازد که از اين قضايا آسيبديدهاند و آسيبشان خيلي جديتر از ما است، براي مثال کارگران، افراد روزمزد و کساني که مشاغل ضعيفي داشتند و از قِبَل آن خرج روزمره خود را در ميآوردند بايد در اولويت حمايتهاي دولت باشند. وي ادامه داد: اميدوارم در دولت گروههايي باشند که در اين زمينهها حداقل کارهاي مطالعاتي را انجام بدهند و سناريوهاي مختلفي براي شرايط مختلفي تدوين کنند. آنچه مهم است اين است که ما کشوري هستيم که در يک شرايط عجيب و غريب به سر ميبريم، از يک سو تحريم هستيم، از يک سو امکان فروش نفت نداريم، از سوي ديگر قيمت نفت بهشدت پايين آمده و از سوي ديگر صنعت توليد به حالت شبهتعطيل درآمده است، ضمن اينکه بخشي از جامعه که کار خدمات انجام ميدادند تعطيل شدهاند. به هر صورت زنجيره اقتصادي نه تنها در کشور ما بلکه در اکثر کشورها قطع شده است البته کشورهايي که توان مالي بيشتري دارند بستههاي حمايتي متعددي را براي شهروندان تعريف ميکنند.
سينماها ضرر جدي کردهاند
اين تهيهکننده سينما تاکيد کرد: اميدوارم دوستان در وزارت ارشاد به اندازه سهمي که اين نهاد ميتواند در اين ماجرا داشته باشد اقداماتي را آغاز کنند، راهحلهايي را براي پساکرونا در نظر بگيرند تا ببينيم به چه ترتيب بايد عمل کنيم که به حداکثر بازدهي در کوتاهترين زمان ممکن برسيم. از يک طرف ديگر ميشود بخشهاي زائدي که ممکن است بعدا هزينه بر شوند، حذف شوند. راهحلهايي از اين دست بهنظرم ميتواند خوب باشد ولي من از منابع و امکانات اطلاعي ندارم و نميتوانم توصيه ويژهاي داشته باشم، ولي قدر مسلم بخشي از کارهاي غيرضروري ميتواند متوقف و به جايش فکري به حال بخشهاي آسيبپذير شود. محمدي بيان کرد: چندي پيش خبري خواندم که سينماها بعد از بهوجودآمدن آرامش نسبي در چين بازگشايي شدهاند يعني از هفت هزار سالن اين کشور 205 سالن با رعايت موارد بهداشتي آغاز به کار کرده بودند اما با عدم استقبال مواجه شده بودند و بعد هم مجدد دستور تعطيلي آنها صادر شده. يعني سينماها عملا 72 ساعت باز بودند و مجددا تعطيل شدند. من فکر ميکنم سينما يک محل تجمع است و بايد با آن رفتاري مشابه ديگري مکانهايي که جمعيت در آنها حضور پيدا ميکنند، بشود. طبعا بايد ارشاد به روزهاي بعد از کرونا فکر کند، به اينکه چه فيلمهايي ميتوانند مردم را راغب به سينما آمدن کنند در نتيجه بايد آنها را به نمايش بگذارد. ضمن اينکه ارشاد در روزهاي بعد از کرونا بايد از روشهاي قديمي که در شرايط عادي استفاده ميکرد فاصله و روشهاي ضربتي و نسخههاي کوتاهمدت را در نظر بگيرد تا اکران سينماها بهبود پيدا کند از سوي ديگر همان بستههاي حمايتي نيز در نظر گرفته شود. سينماها در اين شرايط ضرر جدي کردهاند. اين تهيهکننده در پايان درباره احتمال تعطيلي برخي از سينماها بعد از بهبود شرايط توضيح داد: پيش از شيوع کرونا هم بعضي از سالنهاي سينماي ما پررونق نبودند و قريب به 70 درصد فروش سينماها مربوط به پرديسهاي جديد در تهران و شهرستانها بود. بقيه سينماها که قديميتر و يا تک سالنه هستند در شرايط عادي هم خيلي از نظر اقتصادي به صرفه نبودند بنابراين اگر دامنه اين بيماري طولاني باشد ممکن است صاحبان اين سينماها (چه دولتي چه خصوصي) تجديد نظري در فعاليت سينماهاي خود داشته باشند، ولي بيشترين اميدواري من اين است که يک سري راهکارها به وسيله دولت، خانه سينما و اصناف مربوطه اتخاذ شود چون سينماي ايران در اين چند سال واقعا به زحمت توانسته اين تعداد سالن را به خود ببيند که هنوز هم اين ناوگان سينمايي براي سينماي ايران و مردم ايران کم است و بستهشدن هر سالن سينمايي يک لطمه بزرگ به سينماي ايران است بنابراين اميدوارم اين مشکل حل شود.