«زنان مبارز» مجالس اول تا «ناشناسان» مجلس یازدهم
آرمان ملي- مطهره شفيعي: زنان بهعنوان نيمي از جمعيت کشور همواره در تمام اعصار همراه مردان براي اعتلاي کشور تلاش کردند و پس از پيروزي انقلاب، امام بسياري از موانع فعاليت اجتماعي و سياسي زنان را از ميان برداشتند، از جمله اينکه زنان توانستند همانند مردان در انتخابات مجلس کانديدا و بهعنوان نماينده انتخاب شوند. در مجالس اول، دوم و سوم، 5 زن نقش تاثيرگذاري داشتند. بدين شرح که در مجلس اول اعظم علاييطالقاني نماينده دوره اول مجلس و دبيرکل جامعه زنان انقلاب اسلامي بود. مريم بهروزي هم دبيرکل سابق و فقيد جامعه زينب که در انتخابات مياندورهاي که به دليل فاجعه هفتم تير برگزار شد، راهي مجلس اول شد و از سال 1360 بهعنوان نماينده تهران در مجلس حضور پيدا کرد. او در دورههاي دوم، سوم و چهارم نيز نماينده بود. گوهرالشريعه دستغيب از ديگر زنان باتجربهاي بود که از ابتداي مجلس اول و تا پايان آن بهعنوان نماينده تهران حضور داشت و در دورههاي دوم و سوم هم نماينده تهران در مجلس بود. عاتقه صديقي (رجايي)، همسر رئيسجمهور شهيد محمدعلي رجايي نيز در انتخابات مياندورهاي بهعنوان نماينده تهران وارد پارلمان شده بود. طاهره دباغ با نام اصلي مرضيه حديدچي هم در مجلس دوم به مجلس راه يافت و تمام اين 5 زن داراي سابقه مبارزاتي و آگاهي سياسي و اجتماعي بودند و از سوي ديگر نام و عملکرد آنها براي مردم آشنا بود. به عبارتي چنين نبود که ارتباطات سياسي آنها پلي براي رسيدن به مجلس باشد. در انتخابات مجلس اول طبيعي بود که انتخاب نماينده بهويژه نماينده زن ملاحظات زيادي داشت؛ اما عملکرد اين 5 زن چنان در جامعه شناخته شده بود که مردم با اطمينان آنها را بهعنوان نماينده مجلس انتخاب کردند.
زناني با رزومه سنگينتر از مردان!
اعظم طالقاني در 17 سالگي، يک دوره مديريت را گذراند و به آموزگاري و مديريت مدرسه پرداخت. وي در دهه 1350 چندينبار توسط ساواک دستگير و دورههايي را بهعنوان زنداني سياسي، در زندان اوين و زندان قصر سپري کرد. او در شهريور سال 1354 همزمان با دستگيري پدرش دستگير و به حبس ابد محکوم شد. اما پس از دو سال آزاد شد و دوباره به فعاليت سياسي مخالف شاه پرداخت. در سال 1350 همراه با 2 خواهرش، يک مدرسه دوره راهنمايي به نام بنياد علايي راهاندازي کردند. اما پس از آزادي از زندان براي مدت طولاني بيکار شد ولي به فکر راهاندازي يک سازمان مردمنهاد براي زنان افتاد که به راهاندازي جامعه زنان انقلاب اسلامي پس از انقلاب انجاميد. پس از آن وارد دانشگاه شد و در رشته ادبيات فارسي تحصيل کرد. طاهره دباغ با نام اصلي مرضيه حديدچي چريک مسلح و زنداني سياسي در زمان حکومت پهلوي، در دوران تبعيد آيتا... خميني در پاريس محافظ شخصي خانواده آيتا... خميني و پس از پيروزي انقلاب 1357 ايران، از بنيانگذاران سپاه پاسداران بود و سپس نماينده مجلس شوراي اسلامي شد.
روند نزولي تجربه و تخصص
به تدريج از مجلس چهارم تا يازدهم به تعداد نمايندگان زن افزوده شد اما زنان جديد داراي سابقه مبارزاتي و تجربه 5 زن مجلس اول تا سوم نبودند و معيار انتخاب زنان مجالس تغيير کرد و بيشتر رنگ و بوي سياست به خود گرفت. البته زناني مانند فاطمه کروبي يا فائزه هاشمي هم بودند که معيار انتخاب آنها تجاربي بود که داشتند و سياست در اولويت نخست انتخاب آنها نقش نداشت. اگر مجالس از آخر به سمت اول مورد بررسي قرار گيرد به وضوح نمايان خواهد شد که معيار انتخاب نمايندگان زن به چه نحو بوده است. بهعنوان نمونه مجالس نهم، هشتم و هفتم داراي نمايندگان زن اصولگرا بود و هدف از قرار دادن آنها در ليستهاي اين طيف سياسي سر دادن شعار برابري مردان و زنان بود، اما در واقع هدف اصلي چنين بود که در اقداماتشان که مخالفت با دولت وقت يعني دولت اصلاحات بود چنين وانمود شود که همه اقشار مجلس اعم از زن و مرد نقشي در سنگ اندازي در مسير دولت دارند بدين معنا که عوامفريني را به نام برابري آراي نمايندگان زن و مردم به اجرا گذاشتند. انتخابات مجلس نهم باقي مانده مجلس هشتم بود و هدف دفاع از دولت احمدينژاد، رئيس دولتهاي نهم و دهم بود که در شعار از تحقق حقوق زنان مانند ورود آنها به ورزشگاه سخن ميگفت و در اين راستا نمايندگان زن مجلس هشتم و اوايل مجلس نهم همراهي با او براي محقق شدن شعارهايش را در پيش گرفتند تا اعتماد نيمي از جامعه يعني زنان به احمدينژاد افزايش پيدا کند!
از مبارزان تا خانهدارها
اکنون در مجلس يازدهم که اصولگراست 16 زن حضور دارند که اسامي بيش از نيمي از آنها ناشناخته است و اطلاعي از سابقه فعاليتي آنها وجود ندارد. بهعنوان نمونه لاله افتخاري نماينده دور هشتم مجلس به مجلس يازدهم راه يافته که از حاميان احمدينژاد بوده است. او با حضور در فرمانداري تهران براي شرکت در انتخابات مجلس يازدهم ثبت نام کرد. شايد گفته شود زهره الهيان هم چهره معروفي است اما در رزومه او تنها نمايندگي مجلس هشتم به ثبت رسيده ولاغير. ديگر نمايندگان مانند زهرا شيخي هستند که در رزومه او نشاني از فعاليت سياسي, اجتماعي و... نيست و تنها به مدير مسئول فصلنامه علمي- پژوهشي بيماريهاي پستان -پژوهشکده سرطان پستان- جهاد دانشگاه يا دبيري علمي کميته کيفيت زندگي نهمين کنگره سرطان پستان جهاد دانشگاه اشاره شده است. يا فاطمه محمدبيگي که دکتراي پزشکي دارد اما در ويکيپديا حتي يک مورد فعاليت او حتي در حوزه پزشکي به ثبت نرسيده است. ديگر نمايندگان زن مجلس يازدهم هم همين شرايط را دارند.
