راه‌های درمان سنگ ‌کلیه بارداری

سنگ‌کليه در دوران بارداري به علل مختلفي ايجاد مي‌شود. فقدان مايعات در بدن يکي از شايع‌ترين دلايل سنگ‌کليه در اين دوران است؛ فقدان مايعات در بدن باعث افزايش غلظت مواد معدني مانند کلسيم و فسفر در ادرار شده که مي‌‌تواند منجر به تشکيل سنگ کليه شود. از ديگر علل دلايل ايجاد سنگ‌کليه در دوران بارداري، زمينه ژنتيکي است. اگر در خانواده‌ شما موارد ابتلا به هيپرکلسيوري مشاهده مي‌شود، ممکن است شما نيز مستعد ابتلا به سنگ کليه در دوران بارداري باشيد، هيپرکلسيوري عارضه‌اي است که در ادرار شخص مقادير زيادي از کلسيم وجود دارد. گاهي به زنان باردار توصيه مي‌شود تا کلسيم بيشتري مصرف کنند. شايد اين کار موجب شود تا فشار بيشتري بر کليه‌‌ها وارد آيد و باعث تشکيل کريستال در کليه‌ها شود. همچنين از آنجايي که بدن شما مقدار زيادي کلسيم جذب مي‌‌کند تا به رشد نوزاد کمک کند، احتمال ابتلاي کليه‌‌هايتان به سنگ کليه افزايش مي‌يابد.همچنين به‌دليل افزايش فعاليت تصفيه‌‌اي کليه، مقدار اسيداوره که دفع مي‌شود نيز افزايش مي‌يابد که منجر به تشکيل سنگ‌‌هاي اسيد اوره خواهد شد. مجاري ادراري فوقاني نيز ممکن است در حين بارداري حجيم شوند که اين مساله مي‌‌تواند منجر به تخليه ناکافي ادرار شده و احتمال تشکيل سنگ کليه را افزايش دهد. درد، شايع‌ترين علامت باليني سنگ‌کليه است؛ اگر سنگ در کليه باشد، درد در ناحيه کمر زير قفسه سينه احساس مي‌‌شود. وقتي که سنگ به سمت حالب حرکت کند، درد در پهلوي بدن حس مي‌‌شود. وقتي که سنگ بيشتر در حالب پيشروي کند، ممکن است درد در ناحيه تناسلي يا حتي در ران‌‌ها احساس شود. گاهي ممکن است در ناحيه زير شکم نيز درد داشته باشيد. اگر سنگ به پايين حرکت کرده و در انتهاي حالب گير کند، احتمالا درد شديدي در هنگام ادرار کردن خواهيد داشت. از ديگر علائم سنگ‌کليه، وجود خون در ادرار، تهوع، استفراغ، تب و لرز (که نشان دهنده عفونت است) است. گاهي امکان دارد اندکي نفخ نيز در شکم حس شود.اگر درمان‌‌هاي طبيعي و پزشکي جواب نداد، ممکن است در اين شرايط براي خلاص شدن از سنگ کليه به مداخله جراحي نياز داشته باشيد. حدود 90 درصد سنگ‌هاي کليه، بدون نيازداشتن به درمان، ظرف سه الي شش هفته خود به خود از مجاري ادراري عبور مي‌‌کنند. در اين شرايط تنها درمان مورد نياز تجويز داروي مسکن است. سنگ‌هاي کوچک کليه معمولا مشکلي ايجاد نمي‌‌کنند بنابراين در بيشتر اوقات نيازي به برداشتن آنها نيست اما اگر سنگ به خودي خود عبور نکند و جريان ادرار را مسدود کند يا باعث خونريزي يا عفونت شود، در اين صورت ممکن است نياز باشد تا پزشک سنگ را از کليه خارج کند.