آلرژي بهاري و نشانههاي آن
آلرژي شرايطي شايع در جهان، بهويژه در فصل بهار است. مواردي مانند گرده گياهان، چمن و علفهاي هرز اغلب عامل بروز آلرژيهاي فصلي هستند .يک آلرژي در واقع بهواسطه واکنش شديد و بيش از حد سيستم ايمني بدن به موادي معمولا بيضرر رخ ميدهد. بيشتر علائم آلرژيهاي غذايي در اطراف دهان، گلو يا معده شکل ميگيرند. اگر آلرژن يا عامل آلرژيزا از طريق تنفس وارد بدن شود، علائم بيشتر در چشمها، بيني و ريهها ظاهر ميشوند .در ادامه با برخي علائم شايع و همچنين کمتر شناخته شده آلرژيهاي بهاري بيشتر آشنا ميشويد.
گوش درد
گوش درد بيشتر بهواسطه عفونتهاي گوش شکل ميگيرد، اما آلرژيهاي فصلي نيز ممکن است دليل بروز اين شرايط باشند. زماني که بدن گرده يا آلرژنهاي ديگر را بهعنوان يک ماده مضر تشخيص داده و به آن واکنش نشان ميدهد، سيستم ايمني مواد شيميايي بهنام هيستامينها را ترشح ميکند که ممکن است موجب التهاب غشاهاي مخاطي در حفرههاي بيني و گوشها شود. التهاب ممکن است از تخليه مايع يا مخاط جلوگيري کرده و اين احتقان ممکن است موجب گوش درد شود.
حملات آسم
همان آلرژنهايي که موجب آبريزش چشم در برخي افراد ميشوند، ممکن است موجب حملات آسم در ديگران شوند. بدن ممکن است موادي بيضرر مانند گرده گياهان را بهعنوان باکتريهايي مضر در نظر گرفته و براي محافظت از خود هيستامينها را ترشح کند که به بروز علائم آلرژي منجر ميشود. در برخي افراد، هيستامينها بر ريهها و مسيرهاي هوايي تاثيرگذار بوده و به بروز علائم آسم منجر ميشود.
عفونتهاي مکرر
عفونتها از علائم شايع آلرژيها نيستند، اما از موارد احتمالي، بهويژه در افراد داراي نقص سيستم ايمني، محسوب ميشوند. آلرژيها ميتوانند به بروز احتقان منجر شوند که اين ميتواند به انباشت مايع در سينوسها منجر شده و خطر عفونت در گوشها و سينوسها را افزايش دهد.
حلقههاي تيره زير چشمها
حلقههاي تيره زير چشمها معمولا بهواسطه خستگي شديد يا کمبود خواب مزمن شکل ميگيرند. آنها ممکن است نشانهاي از آلرژيها نيز باشند. اين شرايط بهنام شينرهاي آلرژيک شناخته ميشود. آلرژنها موجب التهاب ميشوند که به رگهاي خوني ريز زير چشمها گسترش مييابد. احتقان رگهاي خوني کوچک زير پوست نازک چشمها موجب شکلگيري رنگ تيره اطراف چشمها ميشود.
از دستدادن حس بويايي
آلرژنهايي که ديواره داخلي بيني را تحريک ميکنند ممکن است به آنوسمي يا از دست دادن کامل حس بويايي منجر شود. البته اين از علائم شايع آلرژيها نيست. از ديگر دلايل آنوسمي ميتوان به سرماخوردگي، عفونتهاي سينوس و کيفيت پايين هوا اشاره کرد.
التهاب سينوس
پس از استنشاق گرده گياهان يا ذرات ديگر که به آنها آلرژي داريد، سينوسها در تلاش براي از بين بردن آلرژنها متورم ميشوند. التهاب سينوسها در زمان ابتلا به آلرژي ممکن است به مسدودشدن حفرههاي سينوس منجر شود.
آبريزش بيني
رينيت يکي از شايعترين علائم آلرژيها است که به التهاب بافت مخاطي درون بيني گفته ميشود. اين شرايط موجب بروز تورم و احتقان درون بيني ميشود. غشاهاي مخاطي متورم ناشي از واکنش به آلرژنهايي مانند گرده گياهان اغلب دليل اصلي بالا کشيدن آب بيني هستند.
عطسه
بيني همانند يک فيلتر براي بدن عمل ميکند و عطسه واکنشي است که بدن از آن براي رفع گرفتگيهاي جزئي در سوراخهاي بيني استفاده ميکند. زماني که ذرات کوچک مانند گرده، گرد و غبار يا هر چيز ديگري که به آن آلرژي داريد موجب تحريک ديواره داخلي بيني ميشود، احساسي ناخوشايند در فرد شکل گرفته و عطسه رخ ميدهد.
سرفه
سرفه روش ديگري است که بدن براي دفع ذرات بيگانه، محرکها و آلرژنها از گلو و ريهها استفاده ميکند. سرفه کردن به دفع موادي که متعلق به ريهها نيستند، کمک ميکند. استنشاق گرده گياهان يا هر چيز ديگري که به آن آلرژي داريد موجب واکنش بيش از حد ريهها و بروز سرفه براي دفع آن ميشود.
آبريزش چشم
بدن براي مرطوب نگه داشتن چشمها و همچنين دفع ذرات بيگانه اشک توليد ميکند. با اين وجود، گاهي اوقات، ميزان توليد اشک بيش از حد است که به آبريزش چشمها منجر ميشود. ترشح بيش از حد اشک ممکن است به واسطه يک عامل محرک يا التهاب در سطح چشم که امکان دارد از آلرژيها ناشي شود، شکل بگيرد.
خارش چشمها
خارش چشمها اغلب بهواسطه يک آلرژي شکل ميگيرد. يک ماده محرک، مانند يک آلرژن، ميتواند موجب ترشح هيستامين در بافتهاي اطراف چشمها شود. اين شرايط ميتواند به خارش، قرمزي و تورم چشمها منجر شود. قطرههاي چشم معمولا گزينهاي است که براي درمان التهاب چشم ناشي از يک آلرژي استفاده ميشود.
خارش بيني
هوايي که از بيني عبور ميکند پيش از ورود به ريهها توسط بيني گرم و مرطوب ميشود. همچنين، بيني ذرات ريز بيگانه را به دام مياندازد و از ورود آنها به ريهها جلوگيري ميکند. آلرژي به موادي مانند پوست حيوانات، گرده گياهان و گرد و غبار ميتواند موجب التهاب تحريک کننده در بيني و خارش آن شود.
گرفتگي بيني
زماني که بيني در تماس با آلرژنها قرار ميگيرد، بدن مواد شيميايي بهنام هيستامينها و لکوترينها را ترشح ميکند. در اين شرايط، رگهاي خوني متورم موجب احتقان بيني شده و توليد مخاط افزايش مييابد که به احساس پري و گرفتگي بيني منجر ميشود.
خراشيدگي گلو
زماني که بدن در تماس با آلرژنهايي مانند گرده گياهان قرار ميگيرد، هيستامينها را ترشح ميکند که ميتواند به احتقان بيني منجر شود. احتقان ممکن است فرد را به تنفس از راه دهان وادار کند که اين شرايط ميتواند خشکي گلو را بههمراه داشته باشد. همچنين ترشحات پشت حلق ميتواند گلو را تحريک و ملتهب کند که اين شرايط ميتواند به احساس درد و خراشيدگي در گلو منجر شود.
