روشهای درمان شکستگی لگن
از مهمترين انواع شکستگي لگن ميتوان به شکستگي مفصل ران، شکستگي استابولوم ( يک سطح مقعر در استخوان لگن که سر استخوان ران در اين ناحيه با لگن مفصل ميشود)، شکستگي حلقه لگني و شکستگي سراستخوان ران اشاره کرد. سن بالا، جنسيت، بيماريهاي مزمن، مشکلات تغذيهاي، مصرف داروهاي خاص، عدم فعاليتهاي بدني، استفاده از تنباکو از مهمترين عوامل خطر شکستگي لگن به شمار ميروند. شکستگي لگن در افراد مسن شايعتر است و در جوانها اين نوع از شکستگي به آساني رخ نميدهد. معمولا شکستگي لگن در جوانها و در سنين پايينتر با ضربات شديد (همانند تصادف) بهوجود ميآيد. يکي از علائم شکستگي لگن اين است که فرد هنگام زمين خوردن ديگر قادر به حرکت نيست و درد شديدي در ناحيه جلوي ران و کشاله ران احساس ميکند. از ديگر علائم شکستگي لگن اين است که فرد نميتواند سنگيني خود را به طرف ديگر بدنش که آسيب نديده است، بيندازيد. همچنين در اطراف ناحيه شکسته سفتي، کبودي و ورم مشاهده ميشود. پاي صدمهديده نيز معمولا کوتاه و به خارج از بدن متمايل ميشود. ترميم با فلز سخت، جايگيزيني جزئي مفصل ران و جايگزيني کلي مفصل ران از جمله عملهاي جراحي هستند که امروزه براي درمان شکستگي لگن مورد استفاده قرار ميگيرد. در عمل جراحي ترميم با فلز سخت، متخصص و جراح پيچ فلزي را در استخوان وارد کرده تا به وسيله آن استخوانهاي شکسته را به همديگر پيچ دهد. پيچ تا زمان جوشخوردگي کامل در بدن فرد آسيبديده باقي خواهد ماند. در عمل جراحي جايگزيني جزئي مفصل ران نيز اگر انتهاي استخوان شکسته بهدرستي روي هم قرار نگيرد يا استخوان تخريب شده باشد جراح و متخصص مجبور ميشوند تا سر و گردن استخوان ران را برداشته و بهجاي آن از پروتز فلزي استفاده کنند. در عمل جايگزيني کلي مفصل ران نيز براي جايگزيني قسمت بالاي ران در استخوان لگن خاصره از مواد مصنوعي بهنام پروتز استفاده ميشود. اگر بنا بر دلايلي مفصل ران تخريب شده باشد، استفاده از پروتز يک گزينه مناسب است. اگر فردي که دچار شکستگي لگن شده است در سن بالايي باشد امکان بهبود استخوان لگن کمتر خواهد بود و اين موضوع باعث ميشود که متخصص تعويض کلي يا جزئي مفصل ران را به شخص توصيه کند. گاهي فشارهاي واردآمده به لگن خاصره باعث ميشود که فرد سنگيني بسيار را تحمل کرده و زانوها نيز مجبور به تحمل اين وزن سنگين ميشوند. در چنين شرايطي ممکن است که مفصلهاي زانو هم درگير شوند.
