اکنون فرصت انتقاد و يا خردهگيري به عملکرد چين در مساله شيوع کرونا نيست. از طرف ديگر در چنين وضعيتي که فصل همکاريهاي بينالمللي براي تقابل با کرونا شروع شده است و کشورها در يک تعامل و مشارکت جهاني به فکر مديريت و کنترل شيوع اين ويروس هستند، متاسفانه برخي از مسئولان و در رأس آن آقاي کيانوش جهانپور، سخنگوي وزارت بهداشت در اظهار نظري پکن را در رابطه با شيوع ويروس کرونا زير سوال ميبرد که در ادامه نيز آن را به فضاي مجازي تسري ميدهد که طبعا با اظهار نظر و پاسخ سفير چين در ايران مواجه شد. اگر مواضع آقاي جهانپور، سخنگوي وزارت بهداشت و بهخصوص توئيتهاي آقاي چانگ هوا، سفير چين در ايران به دقت مورد بررسي و تحليل قرار ميگرفت نيازي به اتخاذ اين مواضع و واکنشهاي سياسي نبود که يک نماينده مجلس تا جايي پيش رود که به خود اجازه دهد دولت را به ناديده گرفتن جان مردم کشور خود و قرباني کردن سلامت جامعه به قيمت تقويت روابط تهران با پکن متهم کند. در ادامه 17 تن از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي که عمدتا از جريان اصلاحطلب مجلس هم بودند با اتخاذ مواضعي تندتر از آقاي جهانپور، سخنگوي وزارت بهداشت که در گفتوگو خبرگزاري آناتولي مطرح شد، به نوعي مواضع آقاي سيدعباس موسوي، سخنگوي وزارت امور خارجه را در واکنش به اظهارات به زعم خود خارج از شئون ديپلماتيک سفير چين در ايران را مغاير با راهبرد « نه شرقي، نه غربي» نظام جمهوري اسلامي ايران و همچنين مغاير با غرور ايرانيان قلمداد کنند. فارغ از اينکه براي سخنگوي وزارت بهداشت وظايف و حيطه کاري خاصي تعيين شده است و آقاي جهانپور موظف است در همان حيطه وظايف خود را انجام دهند، ايشان مواضعي را اتخاذ ميکند که هيچ گونه ارتباطي با حوزه کاريشان ندارد. در ثاني سوالي که رابطه با ادعاي آقاي جهانپور مبني بر اينکه کشور چين با ارائه آمار و مدارکش نسبت به بيماري کوويد-19 شوخي تلخي با دنيا کرد و همه کشورهاي درگير اين بيماري به استناد مدارک چين تصور کردند اين بيماري شبيه و آسانتر از بيماري آنفلوآنزا است، مطرح ميشود اين است که مگر تصور و برداشت اوليه از ويروس کرونا غير از اين بود که اين ويروس علائمي شبيه به آنفلوآنزا دارد؟ حداقل و کف انتظار اين است که سخنگوي محترم وزارت بهداشت زماني خارج از حوزه تعريف شده خود، موضعي را اتخاذ ميکند که اين سخنان به حوزههاي حساس ديپلماتيک و روابط با کشورهايي مانند چين نزديک مربوط ميشود، دقت لازم را لحاظ کند. نکته مهمتر به مواضع آقاي چانگ هوا، سفير چين در ايران باز ميگردد؛ ايشان در يک توئيت و در واکنش به سخنان آقاي جهانپور عنوان ميکند که «دوستان بايد به يکديگر کمک کنند. ما با هم ميجنگيم»؛ اين کل واکنش سفير چين به مواضع سخنگوي وزارت بهداشت ايران است؛ کجاي اين عبارت توهينآميز است که برخي از دوستان اصلاحطلب را برآشفته کرده است؟ سوال اساسي اين است که برخي با اين موضعگيريها چه اهدافي را دنبال ميکنند؟ اين سخنان، واکنشها و تذکر به وزارت امور خارجه و شخص آقاي دکتر ظريف، آن هم در اين برهه حساس چه منافعي را براي ايران ارمغان خواهد آورد؟ آيا در اين مواضع محاسبه هزينه و فايده صورت گرفته است، چون به واقع در سايه سوالات موضعگيري برخي از دوستان در خصوص روابط ايران و چين قابل درک نيست.