موسس اورژانس اجتماعي در ايران، با عنوان اين مطلب که بحران کرونا نشان داد«خانواده بودن» را خوب بلد نيستيم گفت: لزوم مهارت گفتوگو در خانوادهها و مهارت خودمراقبتي امروزه بيش از پيش احساس ميشود. سيدحسن موسويچلک در گفتوگو با مهر، اظهار داشت: وقتي بحرانها در هر جامعهاي به وقوع ميپيوندد ميتوانند نقاط قوت و ضعف آن جامعه اعم از مسئولان و مردم را در زمينه مديريت آن بحرانها و تأثيرپذيري منفي کمتر نشان دهد. از جمله اين بحرانها که در تمام کشورهاي دنيا شيوع پيدا کرده «بحران کرونا» است که حوزههاي مختلف از جمله حوزه خانواده را تحت تأثير قرار داده و نشان داد که چقدر در شرايط امروزي همچون نياکان مان ميتوانيم با هم در خانه زندگي کنيم و لذت ببريم. رئيس انجمن مددکاران اجتماعي ايران افزود: تحليل من از اين شرايط نشان داده که ما خانواده بودن را بهگونهاي که از بودن با هم لذت ببريم همچون پدر و مادران مان خوب بلد نيستم چون مهارتهاي مختلف براي اين موضوع را نداريم يا در اين مهارتها ضعيف هستيم. از جمله اين مهارتها بازيهاي گروهي در درون خانه با اعضا خانواده است. ضعفي که بسياري از اطرافيان اين روزها به آنها اشاره ميکنند. وي در مورد دلايل اين موضوع تاکيد کرد: وابستگي و چسبندگي بيش از حد به رسانههاي مختلف، دوري عاطفي از همديگر، وابستگي به تلفنهاي همراه و فناوريهاي نوين (که در جاي خود يک ضرورت اجتناب ناپذير است) و حضور در شبکههاي اجتماعي و تفاوت در اطلاعات فرزندان و والدين و نداشتن حوزههاي مشترک و جذاب براي اين افراد در درون خانه از جمله اين دلايل است. اگر نگويم خيلي حوصله همديگر را نداريم ولي ميتوانم کوتاه به اين نکته اشاره کنم حتي زوجين هم در اين شرايط متوجه شدند که خيلي نميتوانند همديگر را تحمل کنند. عضو هيأترئيسه منطقه آسيا و اقيانوسيه فدراسيون جهاني مددکاران اجتماعي ايران، گفت: نه اينکه همديگر را دوست نداشته باشند بلکه نميدانند چگونه آن را ابراز کنند و با توجه به اشتغال هر دو يا يکي از زوجين در محيطهاي بيرون از منزل در گذشته فرصت حضور مشترک کمتر بود ولي به دليل طولاني شدن تعطيلات و اجبار به حضور طولانيتر کنار هم متوجه شدند که ممکن است نتوانند همديگر را اين گونه تحمل کنند يا حداقل آن اين است که از اين بودن طولاني مدت کنار هم خيلي لذت نميبرند و محيط خانهها، محيطي شاد و با نشاط نيست در نتيجه ممکن است تعارضاتي در روابط شأن ايجاد شود که اگر مهارت حل تعارضات را هم بلد نباشند (که اکثر ما بلد نيستيم يا ضعيف هستيم) ميتواند منجر به بروز اختلافاتي شود که ميتواند از پيامدهاي منفي اجتماعي بحران کرونا باشد. کميسر اخلاق فدراسيون جهاني مددکاران اجتماعي در ادامه افزود: يکي از نيازهاي خانوادهها در اين شرايط و در دوران پسا کرونا بازنگري در کارکردهاي خانواده و مهارتهاي مورد نياز خانوادهها است. بحران کرونا نه اولين بحران بوده و نه آخرين آن خواهد بود. در تاريخ زندگي ما هميشه بحرانهاي مختلف به وقوع ميپيوندد که ميتوان با تدبير و کسب مهارتهاي متعدد با عوارض اجتماعي و رواني کمتر آنها را سپري کرد. موسس اورژانس اجتماعي در ايران تاکيد کرد: به عنوان يک مددکار اجتماعي که حدود 27 سال در اين حوزه کار ميکنم و يکي از حوزههاي کاري ام هم خانواده و آسيبهاي اجتماعي است ميخواهم اشاره کنم که لزوم مهارت گفتوگو در خانوادهها و مهارت خود مراقبتي امروزه بيش از پيش در جامعه ضرورت دارد که فقدان يا ضعف آن کاملاً مشهود است و ضعف اين مهارتها نه فقط در شرايط بحراني که حتي در شرايط عادي هم ميتواند مشکلات زيادي ايجاد کند. تأملي بر آمارهاي طلاق، خشونتهاي خانگي، خشونتهاي اجتماعي، اختلالات رواني، اقدام به خودکشي و... خود مويد اين نکتهاي است که اشاره کردم.