ضرورت ارائه پیوست زیستمحیطی در دستورالعملهای کنترل کرونا
پيشگيري، کنترل و مبارزه با بيماري پاندميک کرونا، مستلزم ارائه برنامهاي جامع و مانع با رويکرد سيستميک است. در اين ايام انبوهي از پيامها، دستورالعملها و پروتکلهاي متعدد جهت مديريت بحران شيوع کرونا از منابع و مراجع مختلف ارائه ميشود. بن مايه غالب اين مطالب بر مدار رعايت امورات بهداشتي و شستوشوي مدام دستها با مواد ضدعفوني، صابونها، استفاده از ماسک و .... استوار است که در اين ميان ارزيابي اثرات زيست محيطي (EIA) (Environmental Impact Assessment)، به مثابه روشي که در آن اثرات ناشي از انجام يک پروژه يا عمليات بر محيط زيست مورد بررسي و پيش بيني قرار ميگيرد، از اهميت ويژهاي برخوردار است تا در هنگام انجام عمليات، با توجه به شناخت وضعيت موجود و نوع اثرات، اقدامات بهصورتي انجام پذيرد تا کمترين اثر بر محيط زيست وارد شود. لاجرم کنشگريهاي متعدد مديريت بحران بيماري کرونا به طبيعت و محيط زيست صدمه ميزند. مصاديق اين صدمات پيوستاري از مصارف بيش از حد انواع و اقسام شويندهها و آلودگي آبهاي زيرزميني تا کمبود آب شهروندان، پخش دستکش ها، گانها و لوازم بهداشتي استفاده شده در محيط زيست شهري و روستايي را در بر ميگيرد، در عين حال گرچه رعايت بهداشت فردي براي پيشگيري از بيماري کرونا و سلامت مردم بسيار ضروري و حائز اهميت است، اما آنچه که مورد تاکيد کارشناسان منابع آب است، مصرف درست و مديريت مصرف آب مي باشد، به طوري که مردم هنگام شستشوي دست يا حتي مسواک زدن بيهوده آب را باز نگذارند و با هر استفاده، شير آب را باز و بسته کنند. بنابراين مطالعه تأثيرات اقدامات ناشي از پيشگيري و مبارزه با کرونا، به منظور تحليل پيامدهاي زيست محيطي آن جهت تعديل و تخفيف پيامدهاي منفي و افزايش پيامدهاي مثبت اجتناب ناپذير به نظر مي رسد چرا که چارچوبي را براي مديريت اثربخش و ابزاري براي تصميم سازي در اين حوزه قلمداد مي شود. در اين راستا هرچند مصرف بهينه آب و مديريت اصولي پسماندها در کلان شهرها با رويکرد منسجمي پيگيري ميشود، اما گستره شيوع اين بيماري و پيامدهاي زيست محيطي آن مي طلبد تا پيوستي زيست محيطي در کنار دستورالعمل ها و پروتکل هاي بهداشتي نگاشته، ارائه و عملياتي شود در واقع لحاظ نمودن پيوست زيست محيطي گامي در راستاي برنامه ريزي صحيح و مديريت چالش ها و عدم تخريب و آلودگي محيط زيست شهري و روستايي خواهد بود.
