اين روزها مسئولان يکجوري حرف ميزنند و به دوربين نگاه ميکنند که انگار کرونا تقصير ماست. از آنطرف دولت مملکت را تعطيل نميکند، از آنطرف آقاي حريرچي از حضور مردم توي خيابانها ابراز نگراني ميکند. بد نيست دوستان حداقل يک گروه واتساپي بزنند و حرفهايشان را آنجا يکي کنند و بعد به زبان بياورند. صداوسيما هم که هفت، هشت تا حسينيباي دارد که ميکروفون بهدست به سراغ مردم ميروند، با لحني که همزمان تحقيرآميز و تهديدآميز است به مردم ميگويند: چرا اومدي بيرون؟! ها؟! زودباش! اعترافکن! فقط مانده حسينيباي گوش مردم را بگيرد و همينطور که مردم آخآخ ميکنند به آنها بگويد:دفعه آخرتون باشه ميايد بيرونا. تمام کساني هم که شبکه خبر با آنها مصاحبه ميکنند الکي بيرون آمدهاند. يعني دريغ از يک نفر که غم نان داشته باشد، يک نفر که مجبور باشد سرکار برود. همه جيب و حساب بانکيشان پر است و فقط براي تفريح از خانه خارج شدهاند. البته صداوسيما کارهاي ديگري هم مثل پخش دوباره فصل اول سريال ستايش انجام ميدهد تا نشان بدهد هنوز در جهان چيزهايي بدتر از کرونا هم وجود دارد.بگذريم... ببينيد الان ما دو انتخاب بيشتر نداريم، در شرايطي که ما وقتي سرکار ميرفتيم هم هشتمان گروي نُهمان بود تصور کنيد الان که رسما 80درصد مردم بيکار هستند، قرار است چطوري روزگار بگذرانيم؟ يا بايد سرکار برويم يا بايد مثل بابي ساندز بهصورت سرخود اعتصاب غذا بهخاطر يخچال و فريزر خالي انجام دهيم. بامزهترين بخش ماجرا هم غربالگري دولتي است. مثلا يک نفر با شما تماس ميگيرد و چنين سوالي را مطرح ميکند؛
غربالگر: با سلام خدمت شما هموطن گرامي که مطمئنا کرونا نداريد.
من: بفرماييد در خدمتم!
غربالگر: کرونا نداري؟
من: نميدونم! فکر نکنم.
غربالگر: مطمئني کرونا نداري؟
من: تا حدودي بله!
غربالگر: يعني خيال من و ستاد ملي کرونا و سازمان بهداشت جهاني راحت باشه؟
من: آخه من چطوري بدونم کرونا دارم يا ندارم؟ کيت تشخيص ميفرستيد؟!
غربالگر: مگه بيکاريم؟ کيت تشخيص مگه کرم ببکه بفرستيم واسه تو؟ علائم خاصي نداري؟ مثل تب!
من: نخير!
غربالگر: تک سرفه خشک چي؟! مثل همون که حريرچي ميزد.
من: نه!
غربالگر: دستگاه امآرآي توي خونه نداري يه تست ريه از خودت بگيري؟!
من: طبيعتا نه.
غربالگر: پس تو از منم سالمتري. پاشو برو بيرون سرکار!
من: چشم.
غربالگر: الو؟ حسينيباي؟! ببين يکي رو راضي کردم بره بيرون، زود بپر دم خونه خفتش کن! قربانت... خداحافظ.
ببينيد برخلاف يک عده که کلا سياهنمايي ميکنند و نيمه پر ليوان را نميبينند بنده بر اين باورم که اين کرونا در کنار تمام بدبختيهايي که داشته، اتفاقا خوبيهايي هم داشته است. مثلا کسي که تا ديروز انگل اجتماع محسوب ميشد، هر روز نه سرکار ميرفته و نه درس ميخوانده و نه در خانه فعاليت خاصي انجام ميداده و نه درگير زندگي و تربيت فرزندانش بوده و از صبح تا شب يا توي اينستاگرام ول ميچرخيده، يا از اين شبکه تلويزيوني به آن شبکه تلويزيوني کانال را عوض ميکرده، الان شهروند بافرهنگ و مفيد و پرچمدار مبارزه با کرونا محسوب ميشود. تازه بازهم نيمه پر دارد. مثلا تا سال 1439 شما از هرکس دليل چيزي را سوال کنيد، جواب ميدهد:کرونا اومد ديگه!و تا 80 سال ديگر هر ايراني ميتواند با عبارت:که خورد به کرونا! تمام اشتباهات و کمکاريهاي خود را توجيه کند. بنابراين بياييم بيبرنامه عمل نکرده و از تهديد کرونا، فرصت بسازيم.