پوران درخشنده تهيهکننده و کارگردان سينما معتقد است سينماي ايران براي عقب نماندن از جامعه نيازمند توليد فيلمهاي دغدغهمند بهجاي آثار بيخاصيت است. پوران درخشنده کارگردان و تهيهکننده سينما در گفتوگو با مهر درباره اولويتهاي سينماي ايران در سال 99 گفت: معتقدم پيش از هر چيز سينماي ايران نيازمند آزادي بيان است و اين مهمترين مسالهاي است که بايد نگاه ويژهاي به آن داشته باشيم. بهعنوان يک کارگردان سينماي اجتماعي بهدليل اينکه نميتوانم به همه موضوعات اجتماعي روز بپردازم از جامعه خود عقب افتادهام و اين مساله براي يک فيلمساز اجتماعي اصلا خوب نيست. کارگردان فيلم سينمايي «هيس دخترها فرياد نميزنند» در تشريح اين موضوع افزود: بهعنوان مثال 2 سال تمام پروانه ساخت فيلم سينمايي «هيس پسرها فرياد نميزنند» را صادر نميکردند چرا که به اين مساله فکر ميکردند که موضوع اين فيلمنامه، موضوعي نيست که در سينما بتوان به آن پرداخت و آن را يک تابو ميدانستند. اين کارگردان سينما تاکيد کرد: زماني که يک ملاحظاتي را براي سينما ميگذاريد، در واقع جلوي چالش يک کارگردان نسبت به مشکلات جامعه خود را ميگيرد و فيلمساز مجبور به ساخت چيزي ميشود که بسيار بيخاصيت است و يا اينکه نميتواند در تجربههاي سينمايي خود مسائل مهمتري را مطرح کند. وي توضيح داد: در چنين شرايطي براي سينماگراني که دغدغهشان توجه به مسائل اجتماعي است، شرايطي پيش ميآيد که آرام آرام به حاشيه رانده ميشوند و نميتوانند آنچه که بايد و ميدانند را جلوي دوربين ببرند.کارگردان فيلم سينمايي «شمعي در باد» بيان کرد: مساله ديگر اين است که سينماي ايران در پخش فيلم نيز با مشکلاتي مواجه است و سالنهاي سينمايي در کشور کمتر از توليدات سينمايي است و در چنين شرايطي فيلمهايي که شاخصههاي موردپسند سينماداران را نداشته باشد، بسيار دير اکران ميشوند. اگر تعداد سالنهاي سينما مناسب بود همه فيلمها ميتوانستند در شرايط يکسان روي پرده سينما بروند. درخشنده در پايان گفت: بايد بدانيم که سينماي امروز ما نيازمند فضاي بازي است که کارگردانان بتوانند انديشه خود را رها کنند و به دغدغههاي خود در سينما بپردازند. نه اينکه بهدليل ملاحظات و محدوديتها از جريان اصلي سينما کنار گذاشته شوند.