143 نفر از وزرا، سفرا، استانداران، معاونان وزرا و نمايندگان مجلس فعلي و سابق در تقاضاي لغو حصر به رهبر انقلاب نامه نوشتند. جماران نوشت؛ امضاکنندگان در بخش هايي از نامه خود نوشتهاند: «ما امضاکنندگان اين نامه که جملگي از مديران جمهوري اسلامي يا منتخبان مردم در 42 سال گذشته بودهايم و دل در گرو توسعه همهجانبه و عادلانه کشور داريم و همواره در راه ايراني مستقل، آباد، آزاد و سرفراز کوشيدهايم، لازم ديديم نکتهاي را با عاليترين مقام کشور در ميان بگذاريم. پرواضح است که نميتوان در اين مختصر، نسخهاي شفابخش براي اقتصاد رنجور ايران ارائه داد، چنانکه نميتوان لوازم و مقتضيات برون رفت از تحريمهاي ظالمانه را تشريح کرد. با وجود اين معتقديم در شرايط خطير کنوني ميتوان بر جلب رضايت عمومي و تحکيم «همبستگي اجتماعي» تأکيد و به سوي «همدلي ملي» حرکت کنيم. در بخش ديگري از اين نامه آمده است: با درک شرايط خطير کشور و منطقه، و آگاهي از پيامدهاي سقوط قيمت نفت براي ايران، تحکيم همبستگي ملي، جلب اعتماد اجتماعي و تقويت اميد را از جمله لوازم پشت سرگذاردن کمهزينه مشکلات ميهن و مردم و حرکت به سوي فضايي آرام و به دور از تنش ميدانيم». در پايان اين نامه امضاکنندگان آن مجددا رفع حصر را تقاضا کردهاند.