«منع انتشار کاغذی مطبوعات» تصمیم درستی است؟
خبري ازسوي «کميته اطلاع رساني و مديريت جو رواني ستاد ملي مقابله با کرونا» منتشر شد که در آن از «منع انتشار نسخه کاغذي نشريات تا پايان فاصلهگذاري اجتماعي» بهعنوان تصميم اين کميته، خبر ميداد. اين تصميم، پرسشهايي را در مورد اصالت و چرايي، تاثير، مبناي حقوقي آن و مسائل ديگر سبب شد. ستاد ملي مديريت و مقابله با کرونا نميتواند درهرحال مطبوعات را از کارکرد اطلاع رساني و آگاهي بخشي که مورد تاييد قانون اساسي است، بازدارد. نميتوان چنين اقدامي را که خلاف قانون است توصيه کرد. ميتوان از نهاد مطبوعات دعوت کرد فعاليت خود را بر مساله ملي متمرکز کند اما نميتوان کارکرد و وظيفه اصلي آن را سلب يا سست کرد. مطبوعات بحران زده ما در يکي از سختترين شرايط اقتصادي و تداوم حيات و فعاليت خود قرار دارند. مطبوعات توان تحمل چنين تصميمات و بروز مشکل اقتصادي و مالي جديدي را ندارند و در شرايطي نيستند که بر بار سنگين کنوني مشکلات اقتصادي آنها افزوده شود. برما روشن نيست که طرح فراگير ستاد ملي کرونا و مشخصا «فاصله گذاري اجتماعي» بهصورت يک بسته جامع الاطراف تهيه و تدوين شده و اجرا ميشود و مثلا به جنبه اقتصاد مطبوعات در ذيل و پيوست اين طرح و چنين تصميماتي، بهاندازه کافي انديشيده شده و با مديران مطبوعات شور شده، اما آنچه روشن است اينکه اين تصميم بخشي از مخاطبان و درآمد مطبوعات را از آنها سلب ميکند و به اقتصاد آنها ضربه ميزند. مطبوعات ميتوانستند توسط اين ستاد درشمار دستگاههاي ضروري براي مردم همچون بانکها و واحدهاي دولت الکترونيک دستگاه ها، قرار بگيرند. همچنين بايد گفت نوع انتشار (کاغذي يا الکترونيکي) ربطي به تجمع يا عدم تجمع در تحريريه ندارد از اين رو استدلال کميته يادشده براي اين تصميم عجيب است. بسياري از مطبوعات بلکه تقريبا همه آنها اگر سايت اينترنتي هم داشته باشند، امکان فني براي دسترسي مجازي مخاطب در ازاي حق اشتراک فراهم نيست. بنابراين با اين تصميم کميته مذکور آنها بايد قيد درآمد خود را بزنند، کاري که در هيچکجاي جهان مرسوم نيست. حدود 200 کشور جهان درگير شيوع ويروس کرونا شدهاند اما ايران تنها کشوري است که در آن چنين نسخهاي پيچيده شده و معلوم نيست که مبناي علمي، تاريخي و يا مبتني بر تجربه ديگر کشورها براي اين تصميم کميته ستاد ملي کرونا چيست؟ چگونه ميتواند مردم را از تغذيه اطلاعاتي و آگاهي آن هم در بحبوحه جنگ برسر دستيابي به افکارعمومي جامعه ايران، محروم ساخت؟ اين ستاد اگر به تغذيه و تامين اقلام خوراکي مردم اهميت ميدهد به تغذيه اطلاعاتي و رسانهاي مردم و مشخصا ارتباط مردم با مطبوعات هم اهميت بدهد زيرا کساني در آن سوي مرزها با اطلاعات خود، نياز کاذب و هدايتشده ميآفرينند.
