مردم ايران از اول فروردينماه امسال تا پايان اسفند 98 سال بحراني را پشت سر گذاشتند، ولي اين بحرانها با همه دردها و سختيهايي که براي هموطنانمان به همراه داشت، ميتواند نويد بخش سالهاي خوب آينده باشد، چون مردم در اين سال بحراني ياد گرفتند که چطور در زمانهاي بحران، فارغ از مسئولاني که کمترين توجه را به آنها دارند، در کنار هم باشند و به يکديگر کمک کنند. سوال اينجاست که در سال 98 و با حجم بزرگي از سيل در نوروز 98، زلزله در آذربايجان غربي، شوک عمومي از سقوط هواپيماي اوکرايني و بالاخره شيوع ويروس کرونا در کشور، مسئولان تا چه اندازه از اين امتحانات سربلند بيرون آمدند و به کاهش دردهاي مردم کمک کردند. پاسخ اين سوال را ميتوان در افزايش سه برابري قيمت بنزين، آنهم در شرايطي که تورم لجام گسيخته زندگي را براي مردم سخت کرده بود، جستوجو کرد. ما در اين سال امتحانات سختي را پشت سر گذاشتيم و برخي از مسئولان که مسئوليتهاي مهمي را برعهده داشتند، نتوانستند به وظايف خود به خوبي عمل کنند؛ آنها با برخي از اقداماتشان موجب نااميدي بيشتر مردمي شدند که در سال 98 با بحران اقتصادي و اجتماعي عظيمي دست و پنجه نرم کردند و همين امر باعث تشديد افسردگي جامعه شد، يعني ما در سالهاي گذشته زمينه بحرانهاي اقتصادي را در کشور داشتيم و با اقدامات نااميد برخي از آنها در سال 98، معيشت هزاران نفر به صفر رسيد و شکاف طبقاتي که هماکنون به گسل تبديل شده، هر روز بيشتر دهان بازکرد و مردم لاغر اندام که فقر پوست را استخوانشان رسانده بود، ميبلعيد. ما در طي سالهاي گذشته وعده و وعيدهاي زيادي در زمينه کاهش مشکلات مردم و افزايش نشاط اجتماعي، احقاق حقوق شهروندي، حق معيشتي هزاران شنيديم، اما برآورده نشد و اين وعدهها به بر هزاران قول عمل نکرده افزوده شد. به اعتقاد من مردم منهاي برخي از مسئولان که نمره مردودي گرفتند، امتحان خوبي را در اين سال پس دادند و در سال 98 نمره قبولي گرفتند. کرونا نيز به عنوان امتحان آخر مردم اين حقيقت را بازگو کرد که چطور کادر پزشکي و پرستاري که در خط مقدم مبارزه با کرونا قرار دارند، در کنار مردم هستند و در اين شرايط بايد دست آنها را بوسيد. پرستاران و پزشکاني که جانشان را کف دستانشان گذاشتند و با کمترين امکانات حفاظتي به جنگ اين ويروس مرگبار رفتند. اين افراد در کنار مردم ايستادند و مردم نيز در شبکههاي اجتماعي و رسانهها اقدامات آنها را ستودند. کما اينکه در اين شرايط بحراني شاهد بوديم که عدهاي اقليت به حرم امامان و معصومين ما در قم ومشهد هجوم بردند و درهاي آنجا را شکستند، اينها ميخواستند بگويند که ما نيز هستيم، در حالي که شما هيچوقت نبوديد و کساني (همچون کادر درماني و پزشکي) در ذهن مردم باقي ميمانند که در اين شرايط سخت همراه و همدل مردم هستند. اين اتفاقات باعث شد ما درسهاي بزرگي را در اين سال بگيريم که براي سال آينده شاهد يک همبستگي ملي و مردمي باشيم و خيليها ياد گرفتند که چطور به هموطنانشان کمک کنند.