تئاتر را از هویتش دور کرده‌اند

سهراب سليمي کارگردان نمايش «آقاي اشميت کيه؟» معتقد است تئاتر را از هويت خود دور و خانواده تئاتر را در بياباني برهوت رها کرده‌اند.سهراب سليمي کارگردان نمايش «آقاي اشميت کيه؟» که در سالن عباس جوانمرد ساختمان جديد خانه تئاتر روي صحنه مي‌رود، درباره اين اثر نمايشي و دغدغه‌اي که براي اجراي آن داشته، به مهر گفت: اصولا نمايشنامه‌هايي را براي اجرا انتخاب مي‌کنم که جهانشمول باشند؛ اينکه چگونه در عصر حاضر به‌جاي اينکه علم و بخش‌هاي ديگر در خدمت انسان باشند، انسان بازيچه آنها شده است.وي اظهارکرد: در دنياي معاصر از عشق گرفته تا مسائل اجتماعي و سياسي، هويت انسان را آهسته‌آهسته مي‌گيرند. همه انسان‌ها به سمتي مي‌روند که تنها و تنهاتر مي‌شوند و ارتباط‌ها کمتر و در نهايت همه از هم بيگانه مي‌شوند.سليمي با اشاره به اينکه اين موضوع در آثار نويسندگان مطرح جهان از جمله اشميت و داريو فو که وي پيش‌تر آثار آنها را به صحنه برده بود مطرح است، توضيح داد: در نمايش «آقاي اشميت کيه؟» به شخصيت اول نمايش تحميل مي‌شود که امکان رهايي و آزادي و زندگي خارج از دغدغه براي او وجود ندارد.وي ادامه داد: اين موضوعات هميشه دغدغه من براي انتخاب و اجراي يک اثر نمايشي بوده و هست.کارگردان «آقاي اشميت کيه؟» درباره زمان و مکان اجراي اين اثر نمايشي گفت: نمايش از 4 دي در تماشاخانه عباس جوانمرد واقع در ساختمان جديد خانه تئاتر روي صحنه رفته. اين سالن يکي از دغدغه‌هاي من بوده که 11 سال عمرم را در کنار ايرج راد عزيز و مرحوم عزت‌ا... انتظامي صرف ساخت آن کردم تا يک مجموعه نفيس به مجموعه‌هاي فرهنگي کشور اضافه شود.سليمي درباره شرايط حال حاضر تئاتر و گيشه محور شدن تئاتر، تصريح کرد: به‌زعم من و بر اساس تعاريف اصولي، تئاتر را از هويت خود دور کرده‌اند و دولت حمايت خود را از تئاتر قطع کرده است. در تمام نقاط کشور اهالي تئاتر را در بياباني برهوت رها کرده‌اند و به آنها مي‌گويند برويد و خودتان پول دربياوريد. متاسفانه از غناي تئاتر کم شده و هويت تئاتر با ظواهري رقم خورده که صرفا گيشه و فروش است.اين هنرمند با سابقه تئاتر در بخش پاياني سخنان خود تاکيد کرد: شرايط به‌گونه‌اي است که افرادي که بودجه بالايي در اختيارشان هست در امنيت به توليد و اجراي آثار نمايشي مي‌پردازند و براي امثال من شرايط به‌لحاظ اقتصادي و همچنين امکانات تبليغاتي بسيار محدود و سخت است. شرايط به‌گونه‌اي رقم خورده که من به‌جاي اينکه درگير صحنه و کيفيت اجرا باشم، درگير حواشي شوم، ولي باز به‌دليل باورهايي که دارم اجازه نمي‌دهم که حتي لحظه‌اي از کيفيت دور شوم.