پيامبر اکرم(ص)، از بعثت تا رحلت همواره در آموزش و تعاليم خود و در عمل، در جهت نفي تفرقه و اختلاف، تحکيم پايههاي وحدت، همبستگي، اخوت و همدلي ميان مسلمين و حتي، تفاهم با غيرمسلمين غير معارض از اهل کتاب گام نهاده است. سيره و شيوه عملي پيامبر(ص) در رابطه با وحدت مسلمين از همان ابتدا و به عنوان اولين گام، در اعلام شعار توحيد، متجلي شد، که طي آن با شکسته شدن علل و عوامل تفرقه و مرزهاي کاذب، مسلمين با وحدت در معبود و اتحاد در عقيده، بناي جامعه اسلامي و نظام سياسي جديد به نام امت را ميگذاشتند، آن هم در ميان اعراب باديه که به نفاق و دورويي و قتل و غارت و زنده به گور كردن دختران خود معروف بودند. اما اسلام و پيامبر آن، قبايل عرب را تحت لواي خود گرد آورده و به دلهايشان الفت و مهرباني بخشيدند. تعصبهاي جاهليت را از ميان بردند و کينههاي ريشه گرفته در روزگاران عصر جاهليت در ميان آنها رفتهرفته كمرنگ و محو شد. همه مطيع فرمان پيامبر و دستور قرآن شدند، و بدين طريق يک حکومت نيرومند مرکزي و مليتي مبتني برهمکيشي و اسلاميت به نام امت و مدينهالنبي در شبه جزيره حجاز به وجود آمد. متحد کردن مسلمانانِ مهاجر و انصار، تحت لواي اسلام گامي استوار در جهت وحدت امت بود و عقد پيمان برادري و اخوت ميان مهاجرين و انصار و بين قبايل انصار، ابتکاري بيسابقه و انقلابي بود که دشمنان اسلام و رسول مكرم اسلام را نااميد و اختلافات ميان دو جناح عمده اهل مدينه را ريشهکن نمود. تبعيت از سيره و شيوه نبوي در اين ايّام سخت و دشوار، همچون سالهاي اول انقلاب و در طول هشت سال دفاع مقدس، كه حديث ماندگار پايداري، دلاوري و فداکاري ملت بود، از ضروريات امروز كشور و جامعه است، چراكه با عقد اخوت و برادري و پرهيز از تفرقه و تشتت و دوري از دوقطبي شدن در جامعه ميتوان در راه دفاع از مکتب، انقلاب و ميهن اسلامي خويش، قلههاي بلند رشادت و شهادت را درنورديد و بدخواهان، نامحرمان و نااهلان را در رسيدن به اهداف شوم خود ناکام گذاشت. آنچه در اين راستا مهم به نظر ميرسد، تحقق راه، منش و انديشههايِ معمار بزرگ انقلاب اسلامي، رهنمودهاي مقام معظم رهبري، وصاياي شهدا و نظرات دلسوزان واقعي كشور و نظام در خصوص توسعه فرهنگ مقاومت، ايثار، گذشت، عزت، استقلال، آزادي، امنيت، پيشرفت و تدبير و اميد در جامعه است که پيش از اين، امام و شهدا اين مسائل را به ما آموختند كه با وحدت كلمه و يكدلي مي توان در برابر مشكلات و بدخواهانِ مُلْكُ و ملت ايستاد و ايستادگي كرد و ارتقا يافت. توانمنديها، امکانات و تجربياتي که امروز داريم، قطعاً قدرت مقابله با هر توطئهاي از نوع سختافزاري و نرمافزاري را دارد، البته به اين شرط که وحدت، اخلاص و بردباري و برادريها را حفظ كنيم. بايد اين واقعيت تلخ را بپذيريم که پس از گذشت سالها، حُبِّ ثروت و قدرت، برخي افراد و جريانات را وابسته کرده و زمينه را براي اختلافات و منازعات فراهم ساخته است. اينکه هر روز عدهاي براي ديگري خط و نشان ميكشد و يکديگر را به خيانت يا ناکارآمدي متهم ميکنند، به اين معني است که وحدتي که پايه اصلي پيروزيها و موفقيتها بود دچار خدشه شده و اخلاص که زيرساخت وحدت است، دُرّي ناياب گرديده است. لذا سياسيون از همه جناحها و مسئولان با هر گرايش سياسي، به عنوان الگويي براي جامعه با وحدت و همدلي در راستاي توسعه پايدار کشور تلاش کنند و اجازه ندهند، اختلاف نظرات، موجب سست شدن پايه هاي وحدت، همبستگي، اخوت و همدلي ميانِ امتِ امام(ره) شود.