مهمترین ویژگی بیماری «صرع» چیست؟

صرع بيماري بسيار قديمي است و اکثر مردم از ديرباز به‌نوعي آن را مي‌شناختند و آنچه مردم بيشتر مي‌دانند اين است که فرد دچار صرع، از هوش رفته و تشنج مي‌کند.البته نوعي صرع است که الزاما فرد از هوش نمي‌رود اما در حرکات و رفتار او به‌صورت موقت اختلال ايجاد مي‌شود؛ از طرف ديگر هرکسي که از هوش رفت و تشنج کرد، الزاما دچار بيماري صرع نيست.70 درصد کساني که دچار صرع هستند با يک دارو مي‌توانند کنترل شوند و اين افراد نبايد نااميد شوند که بيماري آ‌نها ناعلاج بوده و زندگي آنها را براي هميشه مختل مي‌کند.شيوع بيماري صرع در سنين کودکي و نوجواني و نوع ديگر آن در دوره کهنسالي است؛ البته به دو علت کاملا متفاوت ايجاد مي‌شود؛ ضمن اينکه در تشخيص صرع دو موضوع مورد بررسي قرار مي‌گيرد که يکي MRI و ديگري نوار مغز است.اکثر کساني که دچار صرع هستند MRI و نوار مغز آ‌نها طبيعي است اما طبيعي بودن اين دو آزمايش تشخيصي به اين معنا نيست که فرد دچار صرع نشده است و عملا تشخيص صرع يک تشخيص کاملا باليني است؛ يعني بيمار به پزشک شرح حال ارائه مي‌کند و پزشک براساس دانش خود تشخيص مي‌دهد فرد دچار صرع شده يا نشده است.وقتي پزشک تشخيص بيماري صرع داد اما منفي‌بودن MRI و نوار مغز تشخيص آن را قطع نمي‌کند؛ در عين حال نياز نيست تا پشت‌سر هم اين دو آزمايش تشخيصي تکرار شود.براي درمان صرع داروهاي متعددي وجود دارد که با توجه به سن و جنس بيمار نوع مصرف آن متفاوت است؛ آنچه بيش از همه در کشور با مشکل آن روبه‌رو هستيم اين است که همکاران ما خيلي زود تشخيص صرع را مي‌دهند و مصرف دارو را شروع مي‌کنند؛ البته شروع مصرف دارو ساده است اما اگر بعدا تشخيص داده شود که بيماري فرد صرع نيست، قطع کردن آن کار ساده‌اي نيست.تشخيص صرع بايد بسيار با دقت صورت گيرد، دليل اين موضوع اين است که اکثر اين افراد مجبور هستند تا پايان عمر دارو مصرف کنند؛ در نتيجه نوع داروي تجويزي بايد با دقت تشخيص داده شود تا کمترين اثرات نامطلوب را به‌همراه داشته باشد. اکثر صرع‌ها علت مشخصي ندارد. در افرادي که در کودکي و نوجواني دچار اين بيماري مي‌شوند، اکثرا علت آن مشخص نيست؛ از بين افرادي که علت آن مشخص مي‌شود معمولا در لوب گيجگاهي مغز ساختماني است که دچار آسيب مي‌شود و مي‌تواند منشأ حملات صرعي شود.