ادامه از صفحه 2/ علیربیعی سخنگوی دولت نیز در واکنش به تحریم وزیر امور خارجه ایران در قالب توئیتی نوشت: ظریفهراسی آمریکا، عجز آنها از دیپلماسی و مذاکره واقعی را به نمایش میگذارد. در میان احزاب نیز دو حزب اتحاد ملت و کارگزاران با صدور بیانیه به حمایت از وزیر خارجه پرداختند. واکنش خود ظریف اما حکایت از آن داشت که او مشکلی شخصی با تحریمشدن از سوی آمریکا ندارد. وزیر خارجه ایران نوشت: ما میدانیم که دعوت به گفتمان و صلح برای موجودیت گروه «ب» یک تهدید به حساب میآید. از آنجا که دلیل تحریمشدن من کلماتم هستند، آیا اشخاص آمریکایی برای سروکار داشتن با من از طریق خواندن نوشتههایم و گوشکردن به مصاحبههایم به مجوز اوفک احتیاج خواهند داشت؟ او همچنین تاکید کرد که خود و خانوادهاش هیچ اموالی در آمریکا ندارند که بخواهند نگران این تحریمها باشند. وزارت امور خارجه نیز در بیانیهای رسمی، تاکید کرد که اعمال تحریم اخیر بر وزیر امور خارجه هیچ تاثیری بر تلاشها و اقدامات مجموعه وزارت امور خارجه و شخص وزیر امور خارجه بهعنوان مسئول سیاست خارجی کشور نخواهد داشت. عباس عراقچی و سیدعباس موسوی، معاون سیاسی و سخنگوی وزارت خارجه
نیز از دیگر کسانی بودند که در حمایت از ظریف دست به قلم بردند و به انتقاد از سیاستهای آمریکا پرداختند.
ائتلاف تندروها
با وجود تمام انتقادها از تحریم وزیر خارجه ایران، عدهای نیز در داخل و خارج از آمریکا بودند که از این اقدام خوشحال شدند. مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا از اولین مقامات آمریکایی بود که در پیامی توئیتری با مطرحکردن ادعاهایی به تحریمشدن همتای ایرانی خود از سوی وزارت خزانهداری آمریکا واکنش نشان داد و با اشاره به اعمال تحریمهای چندی پیش دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا علیه رهبر معظم انقلاب، ظریف را مدافع مهم رهبری دانست. پس از او جان بولتون، مشاور امنیتی رئیسجمهور آمریکا نیز از تحریم ظریف حمایت کرد. در داخل کشور نیز برخی اصولگرایان تندرو که از قضا با سیمای ملی نیز همکاریهایی دارند، به ظریف تاختند. آنها ضمن غربگرا خواندن ظریف از او خواستند تا از سعید جلیلی درس مذاکره بیاموزد. حجتالاسلام ذوالنور که بهتازگی در ائتلاف اصولگرایان برآمده از لیست امید و پایداریچیها به ریاست کمیسیون امنیت ملی مجلس رسیده با کنایه خطاب به ظریف اظهار کرد: کسانی که پیش از این فکر میکردند با آمریکا میشود مذاکره کرد، امروز با تحریم وزیر خارجه کشورمان باید به این باور رسیده باشند که به گرگ و دزد نمیتوان اعتماد کرد. ما نباید
فریب آمریکا را بخوریم و تجارت تلخ گذشته را مدنظر قرار دهیم و به چربزبانی دیگران نباید اعتماد و توجه کرد و فریب آنها را خورد. سیدمحمد حسینی، وزیر ارشاد دولت احمدینژاد نیز با لیبرال و غربگراخواندن طرفداران برجام نوشت: تحریم ظریف خط بطلانی بر تفکر لیبرالی، غربگرایی دولت موقت، بنیصدر، کارگزاران سازندگی، اصلاحطلبان و در نهایت دولت روحانی است. این دولتها با سادهانگاری تصور میکردند با کوتاهآمدن در برابر غرب میتوان خصومت آمریکا و اروپا را کاهش داد و از منافع ملی صیانت کرد. محمود صادقی در این راستا نوشت: « نحوه پوشش خبر تحریم در بخشهای خبری صداوسیما نشان میدهد، هنوز نتوانستهاند خود را از توهم تمساح پوزهکوتاه (گاندو) خارج کنند.» حملات تندروهای داخلی علیه ظریف در حالی صورت گرفت که بسیاری از کارشناسان و سیاستمداران در جهان و حتی خود آمریکا از رفتار کاخ سفید انتقاد کردند. گری سیک، کارشناس برجسته سیاسی در آمریکا خطاب به پمپئو به تحسین از ظریف پرداخت و نوشت: وقتی که وزیر امور خارجه دشمن نسبت به خودت دیپلماتی بهتر، سخنگویی بهتر، توئیتکنندهای بهتر و نمایندهای بهتر برای کشورش باشد، سعی کن ساکتش کنی. حتی
ریچارد نفیو، معمار تحریمها در دوره اوباما میگوید: تحریم ظریف یکی از مسخرهترین گامهایی بود که دولت ترامپ انجام داده است.
هدف از تحریم ظریف چه بود؟
واکنشها نشان میدهد که تحریم ظریف تاثیر چندانی بر روابط ایران با دیگر کشورها نخواهد گذاشت و آنها از این تصمیم غیرعقلانی که برای اولینبار در جهان صورت میگیرد، تبعیت نخواهند کرد؛ با این وجود به نظر میآید هراس آمریکاییها از دیپلماسی عمومی وزیر خارجه ایران سبب شده تا نام او در لیست تحریمها قرار گیرد تا به این وسیله در گامهای بعدی بتوانند او را از حضور در شبکههای اجتماعی نظیر توئیتر و اینستاگرام محروم کنند. نشانههایی از این راهبرد آمریکا در سخنان منوچین، وزیر خزانهداری وجود دارد. مصاحبههای اخیر ظریف و حضور فعال او در رسانههای اجتماعی توانسته تا حدود زیادی سیاستهای آمریکا در اجماعسازی علیه ایران را خنثی کند، در نتیجه آمریکاییها به این نتیجه رسیدهاند که با محدودکردن ظرفیتهای دیپلماسی عمومی ایران، گامی دیگر در راستای فشار حداکثری علیه جمهوری اسلامی بردارند.