علیالطاهر؛ نظم منطقه و لایههای پنهان
علیمحمد نمازی ، فعال و تحلیلگر سیاسی نوشت:اشغال تپه استراتژیک علیالطاهر توسط رژیم صهیونیستی و همزمانی آن با حملات گسترده به زیرساختهای لبنان، نه یک عملیات نظامی ساده، بلکه صفحهای جدید در معادلات منطقهای گشوده است. این رویداد را باید در امتداد پروژهای برای تحمیل «منطقه امن» و تغییر ژئوپلیتیک جنوب لبنان ارزیابی کرد.
اگر این اتفاق افتاده باشد و تپه استراتژیک علیالطاهر بهگونهای که صهیونیستها روایت میکنند به تصرف آنها درآمده باشد، پیامدهایی برای حزبا... و محور مقاومت خواهد داشت. تپه علیالطاهر با ارتفاع حدود ۶۰۰ متر، بر دشتهای وسیع از جمله شهر نبطیه اشراف کامل دارد و حلقهای کلیدی در زنجیره نظارتی مقاومت محسوب میشود. سقوط آن، ضربهای جدی به توانایی حزبا... در رصد بهموقع تحرکات دشمن و نیز تأمین امنیت خطوط پشتیبانی وارد خواهد کرد. تجربه اشغال جنوب لبنان (۱۹۸۲-۲۰۰۰) نشان داده که تسلط بر چنین عوارضی، در موازنه قدرت نظامی و اطلاعاتی نقش بیبدیل دارد.
البته این احتمال وجود دارد که این عقبنشینی تاکتیکی و مطابق برنامه از پیش اندیشیده باشد، در آن صورت موضوع شکل دیگری به خود میگیرد و باید دید حزبا... در ادامه چه تصمیمی خواهد گرفت. در این بین نمیتوان از نقش خائنانه دولت لبنان در همراهی با اسرائیل صرف نظر کرد. تلاش دولت لبنان برای ارائه شکایت به شورای امنیت و تماس با دبیرکل سازمان ملل، در برابر بمباران روزانه و اشغال سرزمین لبنان، نه تنها اقدامی قاطع محسوب نمیشود، بلکه به مثابه چراغ سبز به اشغالگر برای تداوم تجاوز است.
موضع انفعالی دولت در قبال تخریب پلهای حیاتی و آوارگی هزاران شهروند جنوبی، عملاً به پروژه اسرائیل برای گسستن پیوند جغرافیایی و انسانی جنوب با بیروت مشروعیت میبخشد. اظهارات اخیر وزیر دفاع اسرائیل درباره کنترل امنیتی بر منطقه تا رودخانه لیتانی، با سکوت دولت لبنان روبهرو شده که این سکوت میتواند در ادامه در راستای تلاش صهیونیستها برای زمینهسازی الحاق بخشهایی از لبنان باشد که در پرتو آن بتوانند آب منطقه را به دزدیده و به شمال اسراییل منتقل کنند.
نمیتوان منکر شد که آب برای مناطقی از سرزمین اشغال شده اهمیت حیاتی دارد. به بیان دیگر «آب» در لایههای زیرین چنین تجاوزهایی جزئی از فلسفه اشغال مناطق اطراف فلسطین است که در ماجرای اشغال بلندیهای جولان عیان شده است. اینها همه چشمانداز خطرناکی برای منطقه ترسیم میکند. نگرانی اصلی نه در اشغال یک تپه، که در عادیسازی این رفتار و شکلگیری یک نظم امنیتی جدید به سود رژیم صهیونیستی است. اصرار بر ایجاد «منطقه امن» در جنوب لبنان، در واقع نقشه راهی برای تغییر مرزها و ایجاد یک واقعیت جدید غیرقابل بازگشت است. اگر روند فعلی با مماشات دولت و جامعه جهانی ادامه یابد، شاهد تکرار سناریوی اشغال طولانی مدت و تثبیت محاصره راهبردی علیه مقاومت خواهیم بود که پیامدهای آن به کل معادلات امنیتی غرب آسیا کشیده خواهد شد.
