. این طیف بر این اعتقاد هستند که جهان امروز دیگر همانند دهه ۷۰ تا اواخر دهه ۹۰ میلادی نیست که واشنگتن میخواست خود را به عنوان قدرت برتر معرفی کرده و جهان را به شکل تکقطبی نظم دهد. حالا دیگر برخی کشورها به چنان رشدی دست یافتهاند که به راحتی آمریکا را با مشکل مواجه میکنند. چین یکی از مهمترین کشورها محسوب میشود که در اثنای درگیری آمریکا در افغانستان و عراق، با هوشمندی و تدبیر در سیاستهای راهبردی خود بازنگری کرد و به چینِ امروز تبدیل شد.
* واشنگتن و آشوب درونی
جنگ با ایران و پیامدهای آن بر اقتصاد آمریکا، موجب شده تا دونالد ترامپ با انقادهای تند مواجه شود. اینکه جنگ با ایران و وضعیت تنگه هرمز فقط بر آمریکا یا فقط بر ایران تاثیر گذاشته، درست نیست. آمارها، تحلیلها و نمودارها به وضوح نشان میدهد که یک بحران عمیق در مقیاس بینالمللی شکل گرفته و ریشه آن را باید اقدامات آمریکا و اسرائیل دانست و قطعا این نکته برای تمام کشورهای جهان روشن است. نکته مهمتر این است که پیامدهای این روند حالا به صورت واضحتر در لایههای مختلف آمریکا تحت فرمان ترامپ قابل رویت است. در آخرین اظهارات، ترامپ در یک تجمع در کارولینای جنوبی اعلام کرد که «در صورت پیروزی دموکراتها در انتخابات میاندورهای نوامبر، شما همهچیز را از دست خواهید داد و من مجبور خواهم شد که استیضاح را پشت سر بگذارم». او بار دیگر مخالفان خود را دیوانه، افرادی خبیث و خشن توصیف کرد و ادامه داد که «آنها میخواهند مرا استیضاح کنند. آنها هیچ ایدهای ندارند که چرا باید اینکار را انجام دهند». در این سخنرانی، ترامپ تورم را به گردن دموکراتها انداخت و قول داد که قیمت بنزین بهزودی کاهش یابد و ادعا کرد که نرخ محبوبیت اقتصادی او «باید ۱۰۰درصد باشد» در حالی که در نظرسنجی اخیر سیانان، ۶۵ درصد از آمریکاییها گفتند که سیاستهای ترامپ شرایط اقتصادی را بدتر کرده است! او همچنین در کارولینای جنوبی به رقبای قدیمی مانند جو بایدن، رئیسجمهور سابق و هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه سابق و همچنین نیکی هیلی، فرماندار جمهوریخواه پیشین این ایالت به شدت انتقاد کرد. تیم ترامپ بهخوبی آگاه است که سرمایه زیادی در معرض خطر است، به ویژه پس از آنکه برخی از نامزدهای منتخب او نتوانستهاند در انتخابات مقدماتی پیروز شوند.
* ترامپیستها درحاشیه؟
اظهارات ترامپ در کارولینا را میتوان نشانهای از یک هراس عینی درخصوص خروجی انتخابات میاندورهای دانست، اما مساله این است که او در کمپینها و تجمعات انتخاباتی که کمکم رونق خواهد گرفت، دنبال آن است تا بتواند یک آمار معقول (ولو به دروغ) از عملکرد خود ارائه کند. به عنوان مثال او در تجمع اخیر در کارولینای جنوبی اظهارات قبلی خود را مبنی بر اینکه آمریکا بر تنگه هرمز اشراف کامل دارد یا اینکه ایران قادر به تصمیمگیری در خصوص امضای توافق نیست، تکرار میکند و حتی پائین آمدن قیمت نفت و سوخت در آمریکا را به بعد از توافق با ایران موکول میکند. اینها نشان میدهد که او راهی ندارد جز این ندارد که شکست را در ابعاد سیاسی و نظامی بپذیرد. موضوع مهمتر اختلافی است که در کاخ سفید جریان دارد و آن را میتوان در استعفاهای دنبالهدار دید که پس از آتشبس و تفاهمنامه اسلامآباد شیب صعودی به خود گرفت. اندی بیکر، دستیار کلیدی مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی آمریکا از سمت خود کناره گرفت. برخی از منابع خبری اعلام کردند که کارولین لیویت، سخنگوی کاخسفید ۲۴ ساعت پس از آنکه متوجه شد ترامپ او را در هواپیمایی که فکر میکرد ممکن است به آن شلیک شود، به حال خود رها کرده، استعفا داد. والاستریت ژورنال به نقل از افراد مطلع گزارش داد که دن دریسکول، معاون وزیر جنگ آمریکا در پایان سال جاری میلادی از سمت خود کنارهگیری میکند و دلیل آن تنش میان او و پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا گزارش شده است. یک ماه پیش نیز کریستوفر دوناهو، فرمانده ارتش آمریکا در اروپا و آفریقا، در مراسمی که در پایگاه «کلی کازرنه» در شهر ویسبادن آلمان برگزار شد، از سمت خود کنارهگیری کرد و فرماندهی را به الکسوس گرینکویچ فرمانده نیروهای آمریکا در اروپا و فرمانده نیروهای متحد ناتو در این قاره واگذار کرد. این در حالی است که قبل از تمام این استعفاها، جو کنت، رئیس سابق مرکز ملی مبارزه با تروریسم آمریکا به دلیل اختلاف نظر فاحش با ترامپ در خصوص جنگ با ایران از سمت خود کنارهگیری کرده بود. حال اگر اظهارات ترامپ در خصوص احتمال استیضاح وی توسط دموکراتها پس از انتخابات میاندورهای را در کنار خروج همتیمیها و هم حزبیهای وی از لایههای کلیدی نظامی و سیاسی آمریکا قرار دهیم، شاید بتوان اینگونه گفت که آنها از نتایج انتخابات میاندورهای و یا حداقل پیامدهای آن تا حدودی اطلاع دارند!