در همین مسیر نیز از راهبردهای پیشبینی شده و مورد موافقت نظام حمایت میکند؛ لذا در مقطعی از زمان طی ماههای گذشته که کشور مورد تجاوز و حمله دشمن آمریکایی- صهیونیستی قرار گرفته بود همه متفقالقول از میدان و نیروهای مسلح به طور کامل و جامع حمایت کردند و از خیابان گرفته تا دیپلماسی و رسانه همه در حمایت از میدان درآمدند. چنانکه این اقدام تعجب جهانیان را برانگیخت که ایرانیان چگونه یکدل و همصدا در قالب یک کل واحد از نیروهای مسلح خود در راستای دفاع از کشور حمایت میکنند. حال، اما پس از گذشت ماهها از جنگ، اعلام آتشبس و پس از آن مذاکرات آشکار و پنهان میان ایران و آمریکا از طریق میانجی در نهایت به جایی رسیدهایم که پس از رفت و آمدهای بسیار اکنون ایران و آمریکا به تفاهمی برای خاتمه جنگ و حل سایر مسائل در حوزههای مختلف رسیدهاند و قرار است این مذاکرات نیز ادامه پیدا کند؛ لذا همانطور که طی جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه خیابان، رسانه و دیپلماسی حمایت کامل خود را از میدان و نیروهای مسلح انجام میداد امروز انتظار این است که خیابان، رسانه و میدان حمایت کامل خود را از دیپلماسی و هیأت مذاکره کننده انجام دهد تا این هیأت نیز با پشتوانه و دلگرمی مردمی و حاکمیتی به مذاکرات و امضای توافق بروند. واقعیت این است که هرچه وحدت و انسجام در جامعه در حمایت از هیات مذاکره بیشتر باشد طرف مقابل نیز این قدرت را درک کرده و هیأت ایرانی نیز از موضع پر قدرتتری پا به عرصه مذاکرات خواهد گذاشت. آنچه مسلم است خوشبختانه امروز جدای از بخش اندک و قلیلی که همواره با هر نوع توافق و مذاکرهای مخالفند از رهبری معظم انقلاب گرفته تا شعام، سران قوا، شخصیتها و نیروهای مسلح همه در یکدستی و موضع واحدی قرار دارند و در حمایت از هیأت مذاکره کنند ایرانی صحبت میکنند.
*آگاهی مردم
تندروها هرچند تلاش میکنند که با اظهارات تخریبی و بعضا اهانتآمیز دیده شوند و شرایط وحدت و انسجام جامعه را خدشهدار کنند؛ اما نهایتا نه حرفشان در میان جامعه خریداری دارد و نه در تصمیمات حاکمیتی و عزم هیات مذاکره خللی وارد میکند. از همین رو است که شاهد تلاش آنها از تریبونهای مختلف برای تخریب هیأت مذاکره کننده و تفاهم بهدست آمده هستیم. نگاهی به برنامههای مختلف صداوسیما و تریبونهای تجمعات شبانه به خوبی نشان میدهد که تندروها خلاف وحدت ملی و در جهت اهداف خود چگونه این تجمعات را که نقطه قوت نظام بوده به محلی برای اظهارات جریانی و جناحی خود بدل کردهاند. چنانکه طی چند وقت گذشته به جهت همین رویکردهای تفرقه انگیزانه و سمی بسیاری از کسانی که برای ایران و نظام در تجمعات شبانه حاضر بودند با این رویکردها دیگر در تجمعات حاضر نمیشوند. گویی مردم نیز فهمیدهاند که تندروها هیچ نگرانی و دلواپسی بابت منافع ملی و ایران ندارند و فقط نگران و دلواپس خود هستند و از این رو ملعبه دست آنها نشده و در زمین آنها بازی نمیکنند.
*حاشیهنشینی تندروها
همانطور که اشاره شد تندروها از تریبونهای مختلف مواضع خود را مطرح میکنند. گاه از صداوسیما که عملا به رسانه این جریان تبدیل شده و بعضا از تریبونهای تجمعات شبانه، اما تریبون اصلی عدهای تندروها یعنی تریبون نمایندگی مجلس مدتها است که به دلایل امنیتی از سوی شعام به طور موقت تعطیل شده است و حال با نزدیک شدن به امضای تفاهم میان ایران و آمریکا تندروها حتی از شعام نیز عبور کرده و برای اینکه بخواهند مقابله خود را از تریبون مجلس که جایگاهی حاکمیتی است نیز نشان داده و منعکس کنند خواهان بازگشایی مجلس شدهاند. جالب اینکه اگر هم مجلس برای این دسته از نمایندگان تندرو بازگشایی شود نیز صرفا به تخریب، تخطئه و هجمه علیه هیأت مذاکره کننده پرداخته و به فقط داد و بیدادهای بی ثمر به راه خواهند انداخت؛ لذا حال که تصمیم واحد نظام بر مذاکره، تفاهم و توافق است چه بهتر که مخالفان و مخربان در حاشیه بمانند تا کار بدون حاشیه و اخلال به انجام برسد و سپس پس از انجام کار امور به روال عادی خود باز گردد. در همین راستا یک فعال سیاسی نوشت: در مذاکرات اخیر به منظور تدوین تفاهمنامه میان ایران و آمریکا، اتفاق درستی رقم خورد و مجلس از دایره تصمیمگیری بیرون گذاشته شد. یکی از دلایل، ناآگاهی نمایندگان به موضوع است. محمد مهاجری ادامه داد: برای نمونه به اظهارات رئیس و سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس نگاه کنید؛ سرشار است از حرفهای بیمغز، بیمدرک و سند و تحلیلهای سبک. عدهای هم تنها سرمایهشان توهم است و گویی به دلیل تماشای زیاد فیلمهای تخیلی، مثل کودکان خیالپرداز افسانه میبافند. دلیل دیگر متأسفانه به برخی نمایندگان برمیگردد. وی افزود: تجربه نشان داده که برخی نمایندگان (عمدتاً وابستگان جبهه پایداری) حفاظت کلام ندارند و به خاطر عطش مطرح شدن در رسانهها، اسراری را فاش کردهاند که دشمن از آنها سود برده است. دلیل دیگر شرایط خاص کشور است که زیاد شدن مراجع تصمیمگیر برایش آفت است؛ بنابراین کنار گذاشتن مجلس از تفاهم اخیر رفتاری کاملاً بخردانه، مدبرانه، سیاستمدارانه و دوراندیشانه است. اکثریت نمایندگان مجلس قابل احترامند و حسابشان از اقلیت پایداریچی جداست، با این حال نقدی که به همینها وارد است اینکه چرا در برابر هوچیگرها نمیایستند.