ترامپ و متغیر سرنوشتساز
رحمان قهرمانپور کارشناس مسائل بینالمل نوشت: نظام سیاسی آمریکا یک نظام ریاستی بوده و حقوق آن نیز مبتنی بر عرف است. در نظام ریاستی معمولا رئیسجمهور اختیاراتی دارد که در نهایت میتواند اعمال کند و در جنگ عراق و افغانستان هم دیدیم که رئیسجمهور وقت چنین کاری انجام داد؛ بنابراین از قبل هم معلوم بود که کنگره نمیتواند مانعی جدی در برابر ترامپ ایجاد کند و همیشه، چون رئیسجمهور مسئول امنیت ملی آمریکا است رئیسجمهور معمولا میتواند اختیارات خود را اعمال کند. از طرفی در اینکه امروز در آمریکا نسبت به کارکردهای ترامپ و دولتمردانش اختلاف است شکی نیست، اما وزن این اختلاف در حدی نیست که دست و پای ترامپ را ببندد و ترامپ کاری نکند.
یعنی مسئله شروع مجدد جنگ یا ادامه محاصره دریایی اگر تابع عوامل مختلفی باشد یکی از آن عوامل در واقع اختیارات کنگره است. عوامل مهمتر دیگری هستند که میتوانند تعیین کنند که آیا جنگ مجدد شروع میشود یا روال دیگری در پیش گرفته میشود. این عوامل عبارتند از توانایی نظامی آمریکا، امکان پیروزی عملیات نظامی یا جنگ مجدد، میزان موفقیت محاصره دریایی که مجموع همه اینها تعیین کننده است که آیا ترامپ دوباره دست به حمله و تجاوز به ایران میزند یا اینکه محاصره دریایی را ادامه میدهد.
افکار عمومی در آمریکا نیز کاملا مخالف نیستند و بخشی مخالف ترامپ و بخشی هم موافق ترامپاند. مساله اصلی ترامپ این است که در دعواهای سیاسی رقابتی با دموکراتها بتواند به دستاوردهایی دست پیدا کند که در واقع بخش قابل توجهی از جامعه متقاعد شود که آن دستاورد مهم است و آن دستاورد را پیروزی جلوه دهد. تا الان ترامپ نتوانسته چنین کاری کند و تلاش میکند که به یک دستاوردی برسد و آن دستاورد قابل دفاع باشد و بتواند جنگ را در مدت زمان کوتاهی تمام کند.
از طرف دیگر ترامپ به هر حال با توجه به جایگاه جهانی آمریکا و با توجه به رقابتی که آمریکا با چین دارد، همه تلاش خود را به کار خواهد گرفت که بازنده این جنگ نباشد؛ بنابراین از مجموع اینها میشود نتیجه گرفت که وضعیت ترامپ چگونه است.
اینکه ترامپ در داخل با مشکل مواجه است امری طبیعی است که در گذشته هم بوده و الان هم هست و در سالهای بعد هم خواهد بود؛ لذا متغیر افکار عمومی یک متغیر تعیین کننده و سرنوشتساز نیست. احتمالا متغیر سرنوشتساز این خواهد بود که ترامپ ببیند که آیا میتواند از راه محاصره دریایی یا اقدام نظامی به خواستههایش برسد یا اینکه باید اقدام دیگری در دستور کار قرار دهد.
