ایران در سوگ نوگلان شهید
دانشآموزان دبستانی مینابی که حتی تصور هم نمیکردند شاید این آخرین حضورشان در مدرسه و کلاس درس باشد. اما رژیم کودککش صهیونی دست به جنایتی زد که اگر نگوییم نظیر آن در جهان نبوده به جرات میتوان گفت که یکی از تکاندهندهترین اتفاقاتی بوده که در دههها بلکه سدههای اخیر رخ داده است. وقتی حادثه را مرور میکنیم زبان از بیان اینهمه شقاوت، دنائت و ددمنشی قاصر میماند. حمله هوایی به دبستان دخترانه و شهید کردن 165 دانشآموز خردسال که با هزاران امید و ارزو پا به مدرسه گذاشتهاند اوج قساوت جلادان و جنایتکارانی است که نه تنها بر خلاف هر قانونی که برخلاف اصول اولیه انسانی دست به چنین جنایتی زدند. البته پر واضح است که از جلادان جنایتکاری که فاجعه انسانی در غزه رقم میزنند و زنان و کودکان را به کام مرگ میکشند یا اصحاب اپستین با آن رسوایی شرمآورشان که جهانی را به حیرت واداشته، این اقدامات بعید نبوده و نیست. اما اینکه با این اوج رذالت و پستی که حتی به کودکان نیز رحم نمیکنند از حقوق بشر و دموکراسی میگویند جای تنفر و تامل دارند. طبق معمول نیز جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری در سکوتی کر کننده و مرگبار به سر میبرند و صرفا با گرفتن ژست غم و انده این اتفاق هوناک را محکوم میکنند. در حالی که به واقع اگر قرار بود عدالتی برقرار شود باید آمران این جنایت جنگی یعنی ترامپ و نتانیاهو به دادگاه بینالمللی کشیده شده و محاکمه میشدند. اما صد حیف که حقوق بشر برای غرب نه یک قانون کارکردی که فقط کارکرد یک ژست سیاسی را دارد.
* واکنشها به جنایت در میناب
پس از حادثه تروریستی دبستان شجره طیبه میناب که باعث شهادت 165 دانشآموز دختر شد، شاهد واکنشهای مختلفی به این حادثه بودیم. از کسانی که این حادثه تروریستی را محکوم کردند تا آنها که بیتفاوت از کنار آن رد شدند. در همین راستا اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه در ایکس نوشت: «این یک جنایت آشکار است. جهان باید در برابر این بیعدالتی بزرگ بایستد. شورای امنیت سازمان ملل متحد باید اکنون در راستای انجام مسئولیت اصلی خود طبق منشور، اقدام کند». ستاد حقوق بشر کشورمان نیز با انتشار بیانیهای، حملات صورت گرفته به مراکز درمانی، امدادرسانی، هلال احمر، رسانهای، مدارس و اماکن مسکونی کشور را در جریان تجاوز وحشیانه رژیم صهیونیستی و آمریکا بهشدت محکوم کرد و این اقدامات را نقض فاحش، گسترده و نظاممند حقوق بینالملل، حقوق بشردوستانه و تعهدات و موازین بنیادین حقوق بشری توصیف کرد. همچنین سیدعباس عراقچی وزیر امور خارجه نیز در نامهای به گوترش دبیرکل سازمان ملل نوشت: «با توجه به جنایات مستمر ارتکابیافته در جریان این اقدام تجاوزکارانه و وحشیانه از سوی ایالات متحده و رژیم اسرائیل، جمهوری اسلامی ایران با قاطعیت از دبیرکل سازمان ملل متحد، شورای امنیت و سایر نهادهای ذیربط بینالمللی میخواهد که اقدامات فوری، ملموس و مؤثری برای محکومیت این حملات شنیع، جلوگیری از تداوم جنایات و کمک به محاکمه عاملان آن اتخاذ کنند». این جنایت جنگی حتی با واکنشهای متعدد خارجی نیز روبهرو شد و اوزگور اوزیل رهبر اپوزیسیون ترکیه در اعتراض به بیتفاوتی جامعه جهانی طی اظهاراتی گفت: «اگر ۱۵۰ جوجه بمیرد، این یک فاجعه است و انسان احساس غم میکند. ۱۵۰ دختر ایرانی در حمله هوایی آمریکا کشته شدند و هیچکس شکایتی ندارد!» جورج گالووی، نماینده پیشین پارلمان بریتانیا نوشت: «قتلعام ۱۶۷ دختر بین ۷ تا ۱۲ سال در کلاسهای خود در یک مدرسه ابتدایی در ایران بزرگترین فاجعهای است که از زمان جنگ ویتنام توسط آمریکا رخ داده است. با این حال، هیچکس درباره آن صحبت نمیکند. نمیخواهم بر این نکته تأکید کنم، اما فقط برای یک لحظه تأمل کنید: اگر روسیه ۱۶۷ دختر مدرسهای اوکراینی را کشته بود، اگر فلسطینیها ۱۶۷ دختر مدرسهای اسرائیلی را کشته بودند، اگر ایران ۱۶۷ دختر مدرسهای را کشته بود، این بزرگترین خبر روزنامهنگاری جهان برای سالها میبود». جالب اما در این بین ادعای وقیحانه وزیر خارجه آمریکا است که گفته است: «ایالات متحده عمدا یک مدرسه را هدف قرار نمیدهد. طرف مقابل به طور عمدی زیرساختهای غیرنظامی را هدف قرار میدهد». البته این خوی استکباری آمریکاییها است که جنایت میکنند و گردن نمیگیرند. همچنین دفتر حقوق بشر سازمان ملل از نیروهایی که پشت حمله به یک مدرسه دخترانه در میناب ایران بودهاند، بدون اینکه نامی از آنها ببرد، خواست تا تحقیق کرده و اطلاعات خود را درباره این حادثه «وحشتناک» منتشر کنند.
*تشییع لالههای شهید
قرار بود صبح سهشنبه با صدای زنگ مدرسه سر کلاس حاضر شوند؛ اما، صدای زنگ مدرسه شجره طیّبه میناب دیروز نه آمیخته با صدای دانشآموزان و خندههایشان که به عزای کودکان بیگناه درآمیخته بود و اشکهای بیامانی که بر گونههای مادران و پدرانداغدار جاری بود. رنجی که خانوادهها از عمق جان میکشند برای نوگلان پرپر شده خود که برای آینده روشن آنها برنامهها داشتند. دختر بچههای دبستانی که هر روز با روپوش و مقنعه بر سر، کولهپشتی رنگی و لبخندی بر لب، بهسوی مدرسه میرفتند تا در مسیر رویاهایشان قدم بردارند؛ رویاهایشان به خاک و خون کشیده شد و سکوت مردم در تشییع پیکر پاک فرشتگان زمینی روایت مظلومیت این کودکان بود. دانشآموزانی که برای همیشه در تاریخ جاودانه شدند و با خون خود حیثیت نداشته ترامپ و نتانیاهو را در جهان زیر سوال بردند. چنانکه امروز این صحبت در همه رسانهها میچرخد که «گفته بودند با مردم کاری نداریم؛ اما 168 کودک دبستانی را به کام مرگ فرستادند. اما جدای از سر دادن ناله و اشک مردم خواسته عدالت و انتقام از قاتلان این نوگلان شهید را دارند و مقتدرانه مطالبه میکنند تا خون این فرشتگان آسمانی شده به هدر نرود. در همین راستا صبح روز گذشته پیکر پاک 165 دانشآموز شهید مدرسه شجره طیبه میناب روی دوش مردم قدرشناس و خداجوی این شهر تشییع شد. مراسم تشییع و تدفین نوگلان مظلوم شهید از ساعت 8 صبح سهشنبه از میدان شهدای شهر میناب آغاز شد و از مسیر بلوار امام خمینی(ره)، بلوار بسیج، بلوار ساحلی و تا گلزار شهدا بر دستان مردم انجام شد. لازم به ذکر است که جدای از شهدای دانشآموز کادر آموزشی و والدین دانشآموزان شهید و 95 نفر نیز زخمی شدند.
