«نه» ۹۹ درصدی به پهلوی

عبدالرضا داوری، فعال سیاسی نوشت: در سال‌های اخیر، یکی از مهم‌ترین ادعا‌های مطرح‌شده از سوی جریان‌های سلطنت‌طلب خارج از کشور، برخورداری از حمایت گسترده ایرانیان مهاجر به‌ویژه در اروپا بوده است. این ادعا به‌ویژه از سوی رضا پهلوی بار‌ها در قالب سخنرانی‌ها، بیانیه‌ها و فراخوان‌های عمومی تکرار شده و تلاش شده چنین القا شود که او نماینده «اکثریت خاموش» ایرانیان خارج از کشور است.

با این حال، داده‌های عینی و قابل سنجش می‌تواند معیار دقیق‌تری برای ارزیابی این ادعا‌ها در اختیار افکار عمومی قرار دهد. تجمع اخیر در مونیخ، یکی از همین نقاط قابل اتکا برای سنجش واقعیت اجتماعی این جریان بود. در روز ۲۵بهمن ۱۴۰۴، تجمع حامیان رضا پهلوی در میدان ترزین‌ویزه شهر مونیخ برگزار شد.

 این میدان دارای مساحت قابل تجمع معادل ۴.۲ هکتار است، اما جمعیت حاضر در تجمع حامیان پهلوی، تنها نیمی از فضای میدان را اشغال کرد. طبق بررسی‌ها، کمی بیش از ۲ هکتار از میدان توسط حامیان پهلوی با تراکم ۱.۳ نفر در هر متر مربع اشغال شده بود. با این محاسبه، جمعیت تجمع حامیان رضا پهلوی در مونیخ حدود ۲۷٬۱۵۰ نفر برآورد می‌شود؛ رقمی که با تصاویر هوایی منتشرشده و ظرفیت واقعی محل تجمع همخوانی دارد. این برآورد نه بر پایه حدس و گمان، بلکه بر اساس محاسبه مساحت و تراکم جمعیت انجام شده و بنابراین از پشتوانه‌ای فنی برخوردار است. اگر این عدد را با جمعیت تقریبی ۲.۸ میلیون ایرانی مقیم اروپا مقایسه کنیم، مشخص می‌شود که تنها حدود ۰.۹ درصد از جامعه ایرانیان مقیم اروپا در این تجمع شرکت کردند؛ به بیان دیگر، بیش از ۹۹ درصد ایرانیان مقیم اروپا به فراخوان رضا پهلوی که با تبلیغات رسانه‌ای و تدارکات وسیع همراه بود، توجهی نشان ندادند.

 این نسبت، فاصله‌ای معنادار میان ادعای پایگاه اجتماعی گسترده و واقعیت میدانی را آشکار می‌کند. از منظر آماری، چنین میزان عدم همراهی را می‌توان یک «نه بزرگ» تلقی کرد؛ نه‌ای که نه در قالب شعار، بلکه در قالب غیبت معنادار اکثریت خود را نشان داده است. این واقعیت آماری، ادعای نمایندگی اکثریت ایرانیان توسط رضا پهلوی را با پرسش جدی مواجه می‌سازد و طبیعتا بر نحوه ارزیابی دولت‌ها و نهاد‌های غربی از جایگاه اجتماعی او نیز تأثیرگذار خواهد بود. در سیاست، اعداد و واقعیت‌های میدانی بیش از شعار‌ها سخن می‌گویند؛ و اعداد مونیخ، پیام روشنی دارند.