به گزارش آرمان ملی آنلاین ؛ بر اساس دادههای استخراج شده، هزینه یک بسته مکالمه ۳۰ دقیقهای با مقاصد بینالمللی به رقم سرسامآور یک میلیون تومان رسیده است؛ رقمی که در مقایسه با حداقل دستمزد ۲۲ میلیون تومانی در سال ۱۴۰۵، نشان میدهد یک خانواده ایرانی برای تنها نیمساعت گفتوگو با فرزند مهاجر خود، باید حدود ۵ درصد از کل درآمد ماهانه خود را صرف کند.
گزارشها حاکی از آن است که با رشد ۱۴۱ درصدی مهاجرت، اکنون بیش از ۴.۵ میلیون ایرانی در کشورهایی نظیر آمریکا، کانادا و آلمان ساکن هستند. در شرایطی که اینترنت قطع است، هزینه هر دقیقه تماس آزاد با این مقاصد تا ۳۶ هزار تومان جهش میکند. این در حالی است که کیفیت تماسها در اوج بحران با افت شدید، تأخیر صدا و قطع و وصل مکرر همراه بوده است.
ظهور طبقه «پرو»؛ تبعیض در ترافیک
همزمان با این محدودیتها، پدیده «اینترنت پرو» به بازار عرضه شده است. در این مدل طبقاتی، در حالی که عامه مردم در بنبست ارتباطی هستند، کاربران خاص با پرداخت مبالغ گزاف (تا ۴۰ هزار تومان برای هر گیگابایت ترافیک بینالملل) به پلتفرمهای فیلتر شده دسترسی پیدا میکنند.
این گزارش تایید میکند که سیاستهای فعلی، «حق ارتباط» را از یک نیاز پایه به یک «امتیاز طبقاتی» تبدیل کرده است؛ رویکردی که نه تنها روزانه ۵ هزار میلیارد تومان به اقتصاد کشور آسیب میزند، بلکه پیوندهای خانوادگی میلیونها ایرانی را در بحرانیترین روزهای تاریخ معاصر هدف قرار داده است.
این گزارش نشان میدهد که در سال ۱۴۰۵، شکاف دیجیتال به شکاف عاطفی تبدیل شده و ارتباطات بینالمللی به جای ابزاری برای کاهش رنج، به منبع درآمدی برای اپراتورها در بستر اختلالات تبدیل گشته است؛ متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.