ژنتیک نقش بسیار مهمی در بروز آسم دارد و کسانیکه سابقه فردی یا خانوادگی آسم، آلرژی و اگزما داشته باشند، مستعد ابتلا به آسم هستند؛ البته برخی عوامل و شرایط محیطی هم زمینه را برای ظهور علائم آسم در فرد مستعد ابتلا ایجاد میکند که این عوامل خطر محیطی شامل بوهای تند مانند بوی رنگ و عطر، آلودگی هوا، دود اسپند، هیزم، قلیان، سیگار، کپکها و قارچها، گردههای گل و گیاه، پَر، پوست یا موی حیوانات خانگی، سوسک حمام، چاقی، عدم دریافت شیر مادر در دو سال اول تولد، استفاده از فستفودها و سبک زندگی نادرست است. همچنین بندپایان میکروسکوپی موجود در قالیها و قالیچهها و عروسکهای پشمی میتوانند در فعالشدن آسم فرد موثر باشند. برخی نیز بهدلیل شرایط محیط کاری و در تماسبودن با آلایندهای خاص در معرض خطر ابتلا به آسم هستند؛ بهعنوان مثال شاغلان صنایع رنگسازی، چوببری و نانوایی در معرض خطر هستند. آلودگی هوا هم میتواند تاثیراتی داشته باشد، اما در مورد بیماری آسم عنوان میشود که فرد باید استعداد ژنتیکی ابتلا هم داشته باشد، اما قرارگرفتن در معرض عوامل محرک میتواند باعث بروز بیماری یا در افراد بیمار، سبب تشدید بیماری شود. مبتلایان به آسم معمولا از طریق پیمایشها شناسایی میشوند و بررسی تعداد بیماریهایی که شیوع بالایی در کشور دارند به اینگونه نیست که فرد به فرد بتوانیم بیماران را شناسایی کنیم. بنابراین براساس پیمایشهایی که انجام میدهیم، بر جمعیتی مشخص مطالعه انجام میشود و بر اساس آن به کل کشور تعمیم داده میشود.