طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران همه ارکان نظام مبتنی بر آرای مردم انتخاب میشوند. برخی از این ارکان به صورت مستقیم توسط مردم انتخاب شده و برخی به صورت غیرمستقیم انتخاب میشوند. برای نمونه رئیس جمهور و نمایندگان و اعضای شورای شهر و روستا به صورت مستقیم توسط مردم انتخاب میشوند اما مقام رهبری توسط خبرگان رهبری انتخاب میشود همچنین شهردارها نیز توسط شوراهای منتخب ملت انتخاب میشوند. وزرا هم با هماهنگی بین رئیس جمهور منتخب مردم و مجلس انتخاب میشوند. بنابراین مقامی در قانون اساسی نیست که انتصابی باشد. از این منظر بحث انتصابی و انتخابی بحث دقیقی نیست و افرادی هم که توسط مقامات منصوب میشوند مانند اعضای شورای نگهبان، منتخب رهبری هستند که خود او منتخب ملت است. حقوقدانان خبرگان نیز توسط نمایندگان مجلس منصوب میشوند. بنابراین قانون اساسی ما که بر اساس اصول اسلام و ولایت فقیه تصویب شده و به رای مردم گذاشته شده، همه ارکان نظام را منتخب مردم میداند. اتفاقی که در اینجا افتاده در مقام عمل قانون اساسی گاهی به صورت سلیقهای اجرا میشود و برخی از اصول قانون اساسی هم که اجرا نمیشود. این مورد باعث شده برخی احساس کنند نقشی در اداره کشور ندارند و انتخابات در ایران انتخابات رقابتی نیست و یا آنکه قانون اساسی را دارای مشکل میپندارند و مساله امروز مساله عدم اجرای دقیق قانون اساسی و عدم تفسیر درست قانون اساسی است که این استنباطها به وجود آمده است. هم قانون اساسی و هم اندیشه امام(ره) بر آرای مردم تاکید دارند. امام(ره) به خبرگان قانون اساسی اعلام کردند که شما قیم مردم نیستید بلکه ولی مردم هستید و مردم اگر به ضرر خود چیزی را بخواهند شما باید تمکین کنید. در سال جاری و در اسفند ماه انتخابات مجلس و خبرگان از اهمیت ویژهای برخوردار است. در اینجا مهمترین نکته این است که مجریان، ناظران و بازرسان و افرادی که در اداره انتخابات نقش موثری دارند؛ قرار را بر این بگذارند که مر قانون اساسی را اجرا کنند. در این صورت هیچ گروهی به حذف گروه دیگر فکر نخواهند کرد. اینکه یک گروهی به دنبال حذف جریان پایداری یا اصلاحطلبان یا میانهروها هستند، نه اسلامی و نه دموکراتیک است. عهد ملی و میثاق ملی قانون اساسی است و بر طبق این قانون اساسی هیچ مقامی حق ندارد اراده خود را بر اراده ملت حاکم کند. این وظیفه حاکمیت است که زمینه را برای برگزاری انتخابات پرشور و رقابتی فراهم کند.