عبدلی و اوستا؛ تقابل خیر و شر

سال 1370 سال اوج هنری عبدلی و اوستا بود. هم در رادیو و هم در تلویزیون . ماجراهای خنده داری که این دو بازیگر رقم می‌زدند در بخش‌هایی به نمایش سیاه بازی هم تنه می‌زد. عبدلی و اوستا یعنی جواد انصافی و امیر پارسی که در نقش سیاه(مبارک) و حاجی.انصافی همراه با امیر پارسا، اواخر دهه ۶۰، در سلسله نمایش‌های تلویزیونی عبدلی و اوستا تیپ‌های باورپذیری را بازی کردند و بازی‌های خوبشان، مخاطبان فراوانی را پای تلویزیون نشاند. هنوز هم که هنوز است با وجود گذشت ربع قرن از پخش مجموعه تلویزیونی یاد شده، خیلی‌ها جواد انصافی را به عنوان عبدلی می‌شناسند.سال گذشته، آقای انصافی در برنامه خندوانه گفت: ۷۰ ساله هستم و حدود ۵۰ سال است که کار نمایش انجام می‌دهم و تمام تلاش من این بوده نمایش اصیل ایرانی وشادی آور تخته حوضی و رو حوضی را تا آنجایی که ممکن است زنده نگه دارم. او ادامه داد که «سیاه بازی تنها نمایشی که زمان و مکان ندارد و بازیگر دوست دارد با مردم ارتباط برقرار کند. در خیابان مردم خیلی راحت من را با نام عبدلی صدا می‌کردند و خیلی خوشحال بودند. اوایل همسرم ناراحت می‌شد که من را در خیابان صدا می‌کردند! در پروازی بودم مهمانداران خواستند بخوانم برای آن‌ها خواندم بعد خلبان صدای من را شنید و گفت: «پس ما چی!»در یکی از صحبت‌های بازیگران این اثر خاطره انگیز آمده؛‌ در اصل «عبدلی و اوستا» تقابل بدی و خوبی و شر و نیکی است که در همه جای دنیا وجود دارد، روی صحنه اجرا می‌شود و مردم از آن نتیجه گیری خوبی می‌کنند. به طور معمول شخصیت اوستا این گونه است که او طمعکار است و در زندگی نم پس نمی‌دهد اما در مقابل عبدلی به او تذکر می‌دهد و او را آگاه می‌کند. هیچ زمان این دو شخصیت نمی‌میرند.