مستندساز و عضو هيات انتخاب بخش ملي جشنواره فيلم 100 تبديلشدن فيلم کوتاه را به پلهاي براي ورود به سينماي بلند را اتفاقي نادرست قلمداد کرد و به فيلمسازان جوان توصيه کرد که خوب و باکيفيت فيلم کوتاه بسازيد و در اين حوزه بمانيد. بهروز نورانيپور، درخصوص آثار ارسال شده به اين دوره جشنواره و کيفيت آثار گفت: آثار امسال بسيار متعدد و متنوع بود و در هر ژانري که فکر کنيد، اثر رسيده بود. وي در ادامه افزود: کار هيات انتخاب بسيار سخت بود و بايد تصميم ميگرفتند که از بين آثار خوب با ميانگين بالا، تعدادي فيلم را انتخاب کنند؛ ولي به همان ميزان هم براي آثار خوبي که مجبور بوديم کنار بگذاريم، دلتنگ ميشديم و اين بهدليل تعدد آثار و تعدد محتوا بود. نورانيپور درخصوص ويژگي جشنواره «فيلم 100» و آثار رسيده به اين جشنواره در نسبت با ساير جشنوارهها بيان داشت: من فيلمساز هستم و زمانيکه يک فيلم 100 ثانيهاي ميبينم، متوجه سختي کار ميشوم. شما در 100 ثانيه، تصميم، شور، هيجان، احساس، عاطفه يک رابطه و يک سناريو را تماما، ارائه و مخاطب را تحت تأثير قرار ميدهيد تا لذت ببرد و با شما در آن رويداد يا لحظه شريک شود. نورانيپور با اشاره به اينکه نميتوان تصور کرد که پايان دادن به يک داستان و يک روايت در 100 ثانيه چقدر کار سخت، مهم و جريانسازي است، افزود: شما با 100 ثانيه ميتوانيد گفتمانتان را انتقال دهيد. کارگردان مستند «A157» درخصوص مستندهاي اين دوره از جشنواره و اينکه ميتوان محتوا و حرف يک مستند را در 100 ثانيه زد، بيان کرد: آثار مستند امسال شگفتانگيز و بسيار خوب بودند و از اينکه در 100 ثانيه ميتوانيد موضوعات عجيبي را مرور کنيد، لذت ميبرديد. اينکه به چه جغرافياهايي سفر ميکنيد، به احساسات و عواطف چه کساني مراجعه ميکنيد، همه اينها يک لذت عجيب و موقعيت جالب براي جلب توجه ايجاد کرده بود. من از آثار مستند بسيار راضي بودم و بعضي اوقات براي تجربه بيشتر خودم يک مستند را چندين بار مرور ميکردم. نورانيپور در پاسخ به اينکه ملاک شما براي انتخاب آثار حاضر در جشنواره چه بود، ادامه داد: اساسا داوري يک سليقه و انتخاب هم يک سليقه است. سليقه منِ بهروز نورانيپور يک مديوم بود، اما تلاش کردم خودم را از آن سليقهاي که دارم جدا کنم و به يک چارچوبي که در آن تعدادي استاندارد تعريف شده، برسانم. وي با اشاره به اهميت شرکت در جشنواره «فيلم 100» براي فيلمسازان جوان گفت: بهنظر من اگر محتواي سني را از اين مبحث جدا کنيم، اين جشنواره ميتواند يک پروژه حرفهاي بزرگ باشد که جريانسازي کند و در رسانهها و تلويزيون برود. بسياري از مخاطبان دوست دارند سريع به يک رويداد سفر کنند و شايد حس 90 دقيقه تماشاي سريال را نداشته باشند. اين کارگردان مستند در ادامه اين بحث اضافه کرد: چه خوب است که اين را يک جريان حرفهاي قلمداد کنيم و به اين جريان حرفهاي احترام بگذاريم، براي آن برنامهريزي کنيم تا آثار حرفهاي، با آدمهاي حرفهاي و خروجي حرفهايتر داشته باشيم و آن را محدود نکنيم. کارگردان مستند «جنايت در سکوت» با اشاره به اينکه نبايد فيلم کوتاه را پله ورود به سينماي بلند کرد، افزود: واقعيت اين است که خيلي از کسانيکه فيلم کوتاه ساختند، سالها ماندند و آثار خوبي هم خلق کردند. لطفا اين کار را با فيلم 100 نکنيم و اجازه دهيم که يک چارچوب حرفهاي داشته باشد که آثار 100 ثانيهاي حرفهاي و درجه يک از آن خارج شود.