بستن
کد خبر: ۱۰۵۱۶۹۶

روز سخت انتخاب براي چيني‏‌ها مي‏‌رسد؟

روز سخت انتخاب براي چيني‏‌ها مي‏‌رسد؟

برنامه آمريکا براي مهار ايران، روسيه و چين

روز سخت انتخاب براي چيني‏‌ها مي‏‌رسد؟

موضع چين در قبال جنگ اوکراين چند صباحي است که به‌طور جدي در کانون توجه رسانه‏‌ها و محافل سياسي غربي قرار گرفته است. پکن از آغاز جنگ اوکراين، روسيه را محکوم نکرده و به تحريم‏‌هاي غرب عليه مسکو نپيوسته است و در کنار آن اما خواستار خويشتن‏‌داري شده و تاکيد کرده است که اختلافات بايد با روش‏‌هاي صلح‌آميز حل‌وفصل شوند. هم اينک نيز «وانگ‎يي» ديپلمات ارشد چيني براي يک ديدار رسمي با مقامات روسيه به مسکو سفر کرده است؛ سفري که در نخستين مقصد يک تور اروپايي و بنا به اعلام طرف چيني با هدف ارائه يک طرح صلح براي پايان‌دادن به حنگ اوکراين است. وال‌استريت ژورنال هم روز سه‌شنبه در گزارشي مدعي شد «شي جين پينگ»، رئيس‏‌جمهوري چين مي‏‌خواهد طي هفته‏‌هاي آتي (احتمالا در ماه‏‌هاي آوريل يا مي) به مسکو سفر کند. با وخامت جنگ در اوکراين در نخستين سالگرد آغاز آن اما تداوم موضع کنوني چيني‏‌ها براي آنها روزبه‌روز سخت‏‌تر مي‏‌شود و با توجه به تصلب موضع کشورهاي غربي و اعضاي اروپايي ناتو درباره جنگ اوکراين، چيني‏‌ها در مخمصه‏‌اي جدي قرار گرفته‏‌اند .آغاز جنگ در اوکراين و جبهه‌بندي متصلب غرب و ناتو در برابر روسيه ، ادامه سياست فعلي چيني‏‌ها را دشوارتر کرده است. متصلب‌شدن جبهه‌بندي‏‌هاي جهاني براي چيني‏‌ها مطلوب نيست و دولتمردان پکن مي‏‌کوشند جهان به چنين نقطه‏‌اي نرسد و بر همين اساس دنبال ارائه طرح صلح به مسکو و کي‌يف هستند. اخيرا و همزمان با سفر «وانگ يي» به مسکو، بسياري از کشورهاي غربي به مقامات پکن هشدار دادند که چين بايد دامن خود را از عرصه جنگ اوکراين دور نگه داشته و احيانا به روسيه کمک تسليحاتي ارائه نکند، چون در اين صورت عواقب جدي براي پکن خواهد داشت. حتي زلنسکي؛ رئيس‏‌جمهوري اوکراين مدعي شده کمک نظامي چين به روسيه به معناي آغاز جنگ جهاني سوم خواهد بود. چيني‏‌ها تاکنون از ارائه کمک تسليحاتي به روسيه خودداري کرده‏‌اند، اما گزارش‏‌ها حاکي است در زمينه نيازهاي مکمل غيرجنگي مسکو در کنار اين کشور بوده‏‌اند و به روسيه کمک مي‏‌کنند.

پايان ماه عسل پکن و واشنگتن

چين و روسيه در جهان کنوني 2 سنگر مهم اقتصادي و نظامي در برابر هژموني جهاني غرب به رهبري ايالات‌متحده هستند؛ هژموني‏‌اي که تداوم آن از نظر بسياري از تحليلگران با جنگ اوکراين رخنه و تَرَکي جدي در ديوار بتني آن افتاده است و در صورتي‌که روسيه فاتحانه از جنگ اوکراين پا بيرون بگذارد، وارد دنياي جديدي از بلوک‌بندي‏‌هاي بين‏‌المللي خواهيم شد. چيني‏‌ها اما به‌عنوان دومين اقتصاد بزرگ جهان به‌نظر مي‏‌رسد تمايل چنداني براي رهاکردن سياست سنتي خود در زمينه عدم ورود به جبهه‌بندي‏‌هاي نظامي و ژئوپليتيک در برابر غرب را ندارند و ترجيح مي‏‌دهند ضمن حفظ مرزبندي خود با جهان غرب، از نظر اقتصادي شريک اول کشورهاي غربي باقي بمانند؛ اما سوال اصلي اين است که با توجه به موضع ايالات‌متحده آمريکا در قبال تايوان و تنگ‏‌ترشدن محاصره ژئوپليتيکي چين از طريق پيمان‏‌هاي امنيتي دو و چندجانبه آمريکا با کشورهاي واقع در اقيانوس آرام و پايگاه‏‌هاي نظامي پرشمار ايالات‌متحده آمريکا در منطقه آسيا- پاسيفيک و درياي جنوبي چين، آيا چيني‏‌ها مي‏‌خواهند دست روي دست بگذارند تا ايالات‌متحده آمريکا پس از شکست‌دادن روسيه در جنگ اوکراين با خيالي آسوده به سراغ چين برود؟ پرواضح است که برنامه و اولويت ايالات‌متحده آمريکا براي 3 کشور روسيه، چين و ايران در يک قالب هدفمند و بر مبناي سياست مهار هر 3 کشور و جلوگيري از تجميع قدرت اين 3 کشور و تشکيل يک ائتلاف و يا بلوک احتمالي از سوي آنهاست. بر همين اساس واشنگتن طي سال‏‌هاي گذشته کوشيده دامنه فشارهاي خود را عليه اين 3 کشور از طريق ابزارهاي در اختيارش به‌طور همزمان پيش ببرد. در مورد روسيه واشنگتن با طرح توسعه ناتو به شرق تلاش کرده و مي‏‌کوشد روسيه را محاصره و در نهايت متلاشي کند؛ اين طرح برخلاف وعده‏‌هاي پيشين واشنگتن به مسکو پس از فروپاشي شوروي، مبني بر عدم گسترش ناتو به شرق بوده است. در پرونده ايران، ايالات‌متحده آمريکا با خروج يکجانبه از برجام و پيگيري سياست «فشارحداکثري» و از سوي ديگر با حمايت از مخالفان نظام در خارج و ايجاد يک شبه ائتلاف سياسي بين آنها دستکم در فضاي رسانه‏‌اي و بين‏‌المللي، جمهوري اسلامي را در لبه فروپاشي نشان دهد تا به قدري ضعيف شود که امتيازهاي لازم موردنظر آمريکا را بدهد. در مورد چين هم واشنگتن سال‏‌هاست با تسليح تايوان و ايجاد ده‌ها پايگاه در منطقه اقيانوس آرام و ايجاد ائتلاف‏‌هاي نظامي و امنيتي با کشورهاي اطراف چين در درياي جنوبي چين و منطقه اقيانوس آرام مي‏‌کوشد حلقه محاصره چين را روزبه‌روز تنگ‏‌تر کند. دوره ماه عسل واشنگتن با اقتصاد چين تمام شده است و ايالات‌متحده آمريکا تا پيش از اينکه اقتصاد چين به جايگاه نخستين و بزرگ‏‌ترين اقتصاد جهان برسد مي‏‌کوشد با ايجاد تنگناهاي اقتصادي و به‌طور موازي تنگناهاي امنيتي (از طريق تايوان) دولتمردان پکن را وارد بازي موردنظر خود کند. با آغاز جنگ در اوکراين و احتمال فرسايشي شدن آن، چيني‏‌ها حالا در برابر يک انتخاب سخت قرار دارند؛ آنها مي‏‌دانند واشنگتن زيرکانه از دهه‏‌ها قبل و در حالي‌که هنوز غول اقتصادي اژدهاي زرد به‌طور کامل از چراغ جادو بيرون نزده بود، تمامي مسيرها و گذرگاه‏‌هاي تجارت دريايي چين را با نيروهاي نظامي و پايگاه‏‌هاي خود در اطراف و اکناف جهان تحت‌نظر و اشراف نظامي قرار داده است. بر همين اساس مقامات چيني اينک در يک دوراهي انتخاب قرار گرفته‌اند: کمک نظامي به روسيه براي تضمين عدم شکست مسکو در جنگ اوکراين در کنار کمک اقتصادي به ايران براي ادامه مقاومت در برابر فشارهاي همه‌جانبه غرب به رهبري ايالات‌متحده آمريکا يا ادامه سياست کنوني که بر مبناي کم‌توجهي به منازعات نظامي- امنيتي- ژئوپليتيک به استثناي خط قرمز تايوان است.

انتشار :
پربازدیدترین اخبار
تبلیغات متنی