بيماريهاي مزمن گوارشي و عفوني در کاهشوزن نقش دارند. بيماري سل از جمله بيماريهاي عفوني است. پرکاري تيروئيد نيز عامل مهم کاهشوزن بهرغم افزايش اشتهاست؛ زيرا افزايش خيلي زياد هورمونهاي تيروئيد بر متابوليسم تاثير ميگذارند. ديابت کنترلنشده نيز با افزايش مصرف انرژي و اشتها همراه است که تشنگي مداوم نيز اتفاق ميافتد.
سوءجذب ريزمغذيها نيز حتي با افزايش اشتها ميتواند به لاغرشدن بينجامد. بيماري سلياک نيز بهرغم حفظ اشتهاي فرد با کاهشوزن همراه است؛ زيرا ريزمغذيها در جداره روده جذب نميشوند. البته سوءجذب ميتواند ناشي از تغذيه نادرست، کاهش اشتها يا مشکلات دنداني و حرکتي در سالمندان نيز باشد.
کاهش اشتها ممکن است زمينهساز لاغري شود که بهخصوص در افراد مبتلا به اختلالات رواني مانند افسردگي شديد يا اختلالات جدي تغذيه مانند بياشتهايي عصبي ديده ميشود.
استرس خيلي شديد همراه با ناراحتي معده ميتواند منجر به کاهش اشتها و لاغري شود. يادتان باشد که اگر بدون هيچ علت مشخصي با کاهشوزن مواجه شديد، لازم است با پزشک مشورت کنيد تا بررسي شود.