اگر بخواهیم به ابعاد وجودی بزرگان دین و شخصیتهای تاریخ اسلام بهخوبی بپردازیم باید در نظر داشت که بزرگان دین در چه مکان، موقعیت و شرایطی زندگی میکردند و تحلیل صحیحی از آن صورت بگیرد و جایگاه آنها نیز روشن و شفافتر شود. منظور اینکه ابعاد شخصیتی اسوههایی مثل حضرت فاطمه زهرا(س) و سایر معصومین و شخصیتهای تاریخ اسلام باید روشنتر برای جامعه تفسیر و تبیین شود. اینکه چگونه بانویی در آن شرایط خاص جزیرهالعرب وارد جامعه شده و ایفای نقش میکند و چه بیرون از منزل و چه داخل منزل، رسالت خود را انجام میدهد و به صورت طبیعی تاثیرگذاری جدی در جامعه دارد. اینجاست که میتوان با تجدید زمان و مکان در برهههای دیگری این اسوه را مورد الگوپذیری قرار داد. نگاهی به زندگی پربرکت آن حضرت نشان میدهد که حضرت فاطمه زهرا(س) با توجه به نسبت دختری که با پیامبر اسلام(ص) داشتند، همسری امیرالمومنین(ع) و مادری اهلبیت جز اینکه ایشان به صورت طبیعی به وظایف مادرانه، همسرانه و دخترانه خود پرداختهاند رسالت اجتماعی دیگری را نیز در دستور کار خود داشته و تلاش کردهاند با استفاده از ظرفیت و شرایط در آن روزگار این تاثیرگذاری را داشته باشند. لذا به عنوان یک شخصیت بانوی نمونه جهان اسلام مطرح است و زمانی هم به خوبی میتوان شرایط ایشان را درک کرد و فهمید که بتوان شناخت جامعی از زمانه آن حضرت پیدا کرد و آن زمان است که میتوان به نقشآفرینی حضرت زهرا(س) پی برد و فهمید که این بانو چگونه توانسته به عنوان یک الگو و رفتار زنانه متناسب با زمانه خود وظیفه و رسالت خود را به خوبی ایفا کند. منهای این مساله اگر شخصیتهای بزرگ تاریخ اسلام در خلأ بررسی شوند کاربردی که باید پیدا کند را نخواهد یافت. حال اگر بخواهیم از آن بانوی بزرگ جهان اسلام در امروز جامعه الگوبرداری کنیم باید تحت این شرایط باشد و اگر در وضعیتی که حضرت فاطمه(س) قرار داشته نتوانیم تصویرسازی متناسبی انجام دهیم و بعد عمل و عکسالعمل ایشان را در آن شرایط نمایش دهیم این تاثیرگذاری و الگوسازی نیز ناقص انجام خواهد شد و آنچه مورد انتظار است محقق نمیشود. لذا زمانی میشود آن را به عنوان یک الگو به زمان حال نیز تسری داد که زمان و وضعیتی که آن حضرت قرار داشته به خوبی بتوان تصویر کرد. اگر بشود تصویر کرد شرایط چه بود و در چه وضعیت، موقعیت مکانی، شرایط فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جامعه خود ورود پیدا کرد طبیعتا آن زمان میتوان یک الگوسازی درست و تسری آن به زمان فعلی داشت.